Patronem Alicante jest św. Mikołaj z Bari, czyli ten sam biskup z IV wieku, którego sława potajemnego rozdawania prezentów przemieniła się, wieki później i w innych krajach, w Santa Clausa. Jego świątynia jest największa w mieście i w naturalny sposób wpisuje się w trasę po muzeach starego miasta.
Patron wybrany przez kalendarz
Tradycja głosi, że 6 grudnia 1244 roku, w dniu św. Mikołaja, miasto przeszło w ręce chrześcijan za sprawą infanta Alfonsa – przyszłego Alfonsa X Mądrego – który kazał wznieść kościół ku czci świętego tego dnia. Od tamtej pory Mikołaj jest patronem Alicante.
Taki sposób wyboru jest częstszy, niż się wydaje: spora część patronatów hiszpańskich miast została ustalona według daty zdobycia, zwycięstwa albo końca epidemii. Zamek Santa Bárbara zawdzięcza swoją nazwę dokładnie tej samej procedurze, cztery lata później.
Ten 1244 rok ma też tło polityczne. Kastylia i Korona Aragonii właśnie uzgodniły w miejscowości Almizra, którędy pobiegnie granica między oboma królestwami, i Alicante przypadło na razie stronie kastylijskiej. Pół wieku później miało przejść do Aragonii i już w niej pozostać.
Konkatedra od 1959 roku i krużganek
W 1959 roku świątynię podniesiono do rangi konkatedry, która dzieli godność siedziby biskupiej z katedrą w Orihueli. Takie rozwiązanie wynika z reorganizacji diecezji w XX wieku i powtarza się w kilku hiszpańskich diecezjach: dwie siedziby, jeden biskup.
Budynek wzniesiono między 1616 a 1662 rokiem w stylu herreriańskim – surowym i ogołoconym klasycyzmie, który Juan de Herrera wymyślił w El Escorial – a jego kopuła, mierząca prawie czterdzieści pięć metrów, jest znakiem rozpoznawczym całości z każdego punktu starego miasta.
Najbardziej zaskakuje kontrast we wnętrzu: na zewnątrz i w nawie wszystko jest surowym, czystym kamieniem, a nagle pojawia się kaplica Komunii, która jest barokowym wybuchem złota. To typowa kolejność: surowy XVII wiek, któremu XVIII wiek dodaje przepychu.
I nie wychodź, zanim nie zajrzysz do krużganka, który jest oazą spokoju w samym centrum i który wielu ludzi omija, bo nie widać go z nawy. To jedno z niewielu cichych miejsc na starym mieście.
Nie do przegapienia
Patron to dziadek Santa Clausa
Św. Mikołaj z Bari, biskup z IV wieku, słynący z potajemnego zostawiania prezentów najbiedniejszym.
Patron według daty
Miasto zdobyto 6 grudnia 1244 roku, w dniu świętego. Tak samo jak zamek ze św. Barbarą.
Konkatedra od 1959 roku
Dzieli siedzibę biskupią z Orihuelą: dwie katedry, jeden biskup.
Krużganka nie widać z nawy
A to jedno z niewielu cichych miejsc na starym mieście. Wielu ludzi go omija.
Jak wpleść ją w trasę po muzeach
Leży dwie minuty od MACA, muzeum sztuki współczesnej z kolekcją podarowaną przez Eusebia Sempere, i od MUBAG, muzeum sztuk pięknych w pałacu Gravina.
Połączenie ich wszystkich to świetny pomysł na kulturalny poranek: konkatedra, MACA i MUBAG leżą w promieniu trzech minut pieszo, a razem obejmują dobre cztery wieki sztuki z Alicante, od baroku po sztukę kinetyczną.
MARQ, muzeum archeologiczne, leży dalej i wymaga osobnego, całego przedpołudnia. A wstęp do świątyni jest wolny poza godzinami nabożeństw, więc ten przystanek nic nie dodaje do kosztów trasy.
Najczęstsze pytania
Czy ten San Nicolás ma coś wspólnego ze Świętym Mikołajem od prezentów?
Ma wszystko wspólnego, to on! Św. Mikołaj z Bari był biskupem jakieś tysiąc siedemset lat temu, na terenie dzisiejszej Turcji, i słynął z hojności: legenda mówi, że potajemnie zostawiał monety i prezenty tym, którzy ich potrzebowali. Z tego biskupa rozdającego dary, przez Holandię i Stany Zjednoczone, wyrósł z biegiem wieków Santa Claus z białą brodą. Tak więc patron mojego miasta i pan od świątecznych prezentów to, choć trudno w to uwierzyć, ta sama osoba.
Kim był ten „infant Alfons”, który ją zdobył?
Ani mniej, ani więcej, tylko przyszłym Alfonsem X Mądrym, królem Cantigas i wielkich ksiąg, który wtedy był jeszcze następcą tronu Kastylii. W tym samym 1244 roku on i Korona Aragonii uzgodnili w Almizrze, którędy pobiegnie granica między oboma królestwami, i Alicante przypadła, na razie, strona kastylijska. Ciekawe, prawda? Człowiek, który dał nam patrona, był Kastylijczykiem, a my w końcu staliśmy się Walencjanami. Takie to były wieki przeciągania liny.
