San Esteban Manastırı
Claustro de los Reyes'in altta Gotik, üstte Rönesans kemerleri vardır; buradan, merkezi bir desteği olmadan duran, taştan bir asma merdiven olan Soto merdivenine geçilir. Giriş 4 € civarında, ziyaret kırk dakika.

Plaza Mayor'a on dakika uzaklıkta, eski şehrin en az gezilen bölgesinde üç manastır. Kolomb'un desteği nerede bulduğu, İspanya'nın en tuhaf sütun başlıklarının nerede olduğu ve Barok bir tavanın altında neyin saklandığı.
🎧 San Esteban, Las Dueñas ve manastırlar kenti Salamanca rotasındaEski şehrin doğusu manastırlar bölgesidir; on dakika uzaklıkta olmasına ve üç olağanüstü yapıyı bir araya toplamasına rağmen, üniversite yapılarına gidenlerin ancak çok küçük bir kısmını ağırlar. Birinde Amerika'nın kaderinin bir bölümü belirlendi, bir diğeri İspanya'da görülebilecek en tuhaf sütun başlıklarını barındırır, üçüncüsü ise üç yüz yıl boyunca bir Mudéjar kaset tavanı gizledi.
Otuz metrelik bir cephe ve önemli iki olay.
Portal, bir zafer takıyla çerçevelenmiş, otuz metre yüksekliğinde taştan bir retablodur; ortasında San Esteban'ın şehitliğini gösteren büyük bir kabartma vardır ve bütün yüzey figürler, madalyonlar ve grotesklerle kaplıdır. İspanyol plateresk üslubunun üç dört doruğundan biridir.
İçeride iki önemli şey yaşandı. Birincisi: Salamanca'da toplanan uzmanlar komisyonu Kolomb'un projesini reddettiğinde, Kolomb bu Dominiken manastırında fray Diego de Deza'nın desteğini buldu; Deza onu konuk etti ve yolculuk finanse edilene kadar sarayda baskı yaptı.
Şunu söylemek gerekir ki uzmanlar haklıydı. Planı Dünya'nın düz olduğuna inandıkları için reddetmediler —bunu herhangi bir üniversite mensubu bilirdi—, Kolomb Dünya'nın çevresini yanlış hesapladığı ve tahmini mesafesi fazla kısa olduğu için reddettiler. Amerika'ya, arada kimsenin beklemediği bir kıta olduğu için ulaştı.
İkincisi: burada, Amerika halklarının topraklarının meşru sahipleri olduğunu ve kendi egemenliklerine sahip bulunduklarını, insanların yaşadığı bir toprağı keşfetmenin hiçbir fetih hakkı vermediğini savunan Francisco de Vitoria yaşadı ve ders verdi. Bu tezler modern uluslararası hukukun kökeninde yer alır.
Claustro de los Reyes'in altta Gotik, üstte Rönesans kemerleri vardır; buradan, merkezi bir desteği olmadan duran, taştan bir asma merdiven olan Soto merdivenine geçilir. Giriş 4 € civarında, ziyaret kırk dakika.

Proje çoktan bir kenara atılmışken onu sarayda savunan kişi, Dominiken ilahiyatçı ve sonradan başpiskopos olan fray Diego de Deza'ydı. Bu destek olmasaydı yolculuk büyük olasılıkla finanse edilmezdi ve paradoks eksiksizdir: hesapta yanılanlar, destek verenler oldu.
Uygulamayı indir ve Salamanca şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle San Esteban, Las Dueñas ve manastırlar kenti Salamanca yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Meydanın karşı tarafındadır ve çok daha küçüktür. Revaklı avlusunun planı düzensizdir, neredeyse beşgendir; hiçbir kenarı eşit, hiçbir açısı dik değildir, çünkü manastır önceden var olan bir saraya yerleşti ve onu imkânsız bir arsaya sığdırmak gerekti.
Bir sorun olan bu düzensizlik bugün avantaja dönüşür: iki bölüm birbirinin aynısı olmadığı için avluda dolaşırken perspektif sürekli değişir ve avlu olduğundan büyük görünür. Erdeme dönüşmüş bir kazadır.
Bakılması gereken, üst galerinin sütun başlıklarıdır: tek tek oyulmuştur ve hepsi farklıdır; Rönesans bitki motiflerini insan figürleri, fantastik hayvanlar, canavarlar, kafatasları ve deniz kızlarıyla karıştıran bir repertuvarları vardır. Bazıları açıkça tedirgin edicidir.
Onlarda Bosch etkileri görülmek istendi, ama bu ilişki kanıtlanmış değildir. Kesin olan şu: dış dünyaya kapalı bir manastırda şaşırtıcıdırlar, küçüktürler, yüksekte dururlar ve onları görmek için galeriyi yavaşça dolaşmak gerekir. Fotoğrafta fark edilmezler.
Üçüncüsü beş dakika ötededir ve en az kişinin bildiğidir. Dışarıdan dikkat çekmez, içeriden de kilisenin üzerindeki beyaz ve düz tavanıyla sıradan bir Barok manastıra benziyordu. Ta ki XX. yüzyılda biri o tavanın üstünde ne olduğuna bakana kadar.
Ortaya çıkan, XV. yüzyıldan kalma, çok renkli ve eksiksiz bir Mudéjar kaset tavandı; zevkler değiştiği ve Mudéjar demode sayıldığı için XVII. yüzyılda yerleştirilen bir asma tavanın altına gizlenmişti. Yok edilmedi: yalnızca örtüldü.
Bu estetik küçümseme jesti, mümkün olan en iyi koruma yöntemi çıktı. Kaset tavan üç yüz yıl boyunca mum isinden, nemden ve sonraki tadilatlardan korundu ve keşfedildiğinde, açıkta kalan hiçbir tavanın ulaşamayacağı bir durumdaydı.
Bugün onun yüksekliğine kurulmuş bir yürüme yolundan gezilir; böylece tam oymalı ahşabın altında yürünür ve geometrik geçme süslemeler ve boyalar yakından görülür. Aynı çalışmalarda ayrıca yüzyıllardır kireç katmanları altında kalmış Gotik duvar resimleri de ortaya çıktı.
Hâlâ faaliyette olan, dış dünyaya kapalı bir Dominiken rahibe topluluğudur; bu yüzden yalnızca revaklı avlu ve bazı bölümler, kısıtlı saatlerde ve öğle arasında kapanarak ziyaret edilir. Kendi yaptıkları tatlıları bir torno, yani döner dolap aracılığıyla satarlar ve bu, avluya girmeden de yapılabilir.
Bina stratigrafik bir kesit gibi işler: XII. yüzyıldan Romanesk kalıntılar, XV. yüzyıldan Mudéjar kaset tavan, Gotik resimler, XVII. yüzyıldan Barok bir katman ve sonraki eklemeler. Burada dış dünyaya kapalı Klaris rahibeleri yaşar ve ziyaret, belirli saatlerde başlayan rehberli turla yapılır.
Plaza Mayor'dan manastırlar bölgesine giderken yol üstünde, sekiz çıkma gözetleme kulesiyle taçlanan, altı kare, üstü sekizgen bir kule; ortadan kalkmış bir XV. yüzyıl sarayından kalan tek parça. Onu Alcántara Tarikatı'nın clavero'su, yani hazinedarı yaptırdı. İçi ziyaret edilmez, ama sokaktan görülür.
Evet. Salamanca'da toplanan uzmanlar komisyonu projesini reddettiğinde, bu Dominiken manastırında fray Diego de Deza'nın desteğini buldu; Deza onu konuk etti ve yolculuk finanse edilene kadar sarayda baskı yaptı. Bu arada uzmanlar haklıydı: Kolomb Dünya'nın çevresini yanlış hesaplamıştı.
Revaklı avlunun üst galerisinde tek tek oyulmuşlardır ve hiçbiri tekrarlanmaz. Rönesans bitki motiflerini canavarlar, deniz kızları, kafatasları ve biçimi bozulmuş yüzlerle karıştırırlar; bazıları dış dünyaya kapalı bir manastır için açıkça tedirgin edicidir. Küçüktürler, yüksekte dururlar ve onları görmek için galeriyi yavaşça dolaşmak gerekir.
Çünkü manastır önceden var olan bir saraya yerleşti ve avluyu imkânsız biçimli bir arsaya sığdırmak gerekti: hiçbir kenarı eşit uzunlukta, hiçbir açısı dik değildir. Bu düzensizlik avantaja dönüşür, çünkü yürürken perspektif değişir ve avlu gerçekte olduğundan büyük görünür.
XV. yüzyıldan kalma, çok renkli ve eksiksiz bir Mudéjar kaset tavan; zevkler değiştiği için XVII. yüzyılda Barok bir asma tavanın altına örtüldü. Yok edilmedi, yalnızca gizlendi ve bu estetik küçümseme onu üç yüz yıl boyunca bozulmadan korudu. XX. yüzyılda keşfedildi ve bugün onun yüksekliğindeki bir yürüme yolundan gezilir.
Evet, birbirlerine yürüyerek on dakikadan az uzaklıktadırlar ve hiçbir ziyaret kırk dakikayı geçmez. Asıl kısıtlama saatlerdir: üçü de öğle saatlerinde kapanır ve Santa Clara'ya yalnızca belirli saatlerde başlayan rehberli turla girilir; bu yüzden geri kalanını planlamadan önce o saati kontrol etmekte fayda var.
Evet, hâlâ faaliyette olan, dış dünyaya kapalı bir Dominiken topluluğu olan Las Dueñas'ta. Tatlılar kimse kimsenin yüzünü görmeden bir torno, yani döner dolap aracılığıyla alınır ve bu, belirledikleri saatlerde, avluya girmeye gerek kalmadan yapılabilir. Çoğunlukla topluluğun kendi yaptığı kurabiyelerdir.
Viavoy'u indir ve Salamanca şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.
