Zamek w Burgos
Odkopane ruiny, studnia głęboka na ponad sześćdziesiąt metrów, którą można zwiedzić z przewodnikiem, i najlepszy punkt widokowy w mieście. Godzina zwiedzania.

Graniczna twierdza z 884 roku, sejf Królestwa Kastylii i jedna noc 1813 roku, która zabrała ze sobą nawet witraże katedry.
🎧 Na trasie Cid, wzgórze Zamku i kościoły na wzniesieniuBurgos nie narodziło się nad rzeką, jak się zwykle zakłada, lecz siedemdziesiąt pięć metrów wyżej. Na tym wzgórzu w 884 roku stanęła graniczna twierdza, a od „burgos” – otoczonych murami osad – które wyrosły wokół niej, wzięła się nazwa miasta i pół Europy.
Tradycja mówi, że w 884 roku hrabia Diego Rodríguez Porcelos kazał wznieść tu twierdzę, która miała bronić granicy z al-Andalus. Był to teren ponownego zasiedlania, ziemia niczyja, którą trzeba było przytrzymać kamieniem.
Wokół niej wyrosły burgi i z tych otoczonych murami osad powstało miasto. To ta sama logika co w dziesiątkach europejskich miejscowości: najpierw zamek, potem ludzie, którzy chronią się w jego cieniu, a z czasem miasto, które go pochłania.
Przez wieki ten zamek był czymś znacznie więcej niż koszarami: był pałacem królów, więzieniem i przechowywał skarbiec oraz archiwum korony Kastylii. Był, dosłownie, sejfem królestwa.
W 1254 roku w klasztorze Las Huelgas przyszły król Anglii Edward I poślubił Eleonorę Kastylijską. Ona wyjechała do Anglii i została jego królową; kiedy zmarła w 1290 roku, król był tak zrozpaczony, że kazał postawić kamienny krzyż w każdym miejscu, w którym jej kondukt pogrzebowy zatrzymał się w drodze do Londynu. Od ostatniego z tych postojów wzięła nazwę Charing Cross.
Odkopane ruiny, studnia głęboka na ponad sześćdziesiąt metrów, którą można zwiedzić z przewodnikiem, i najlepszy punkt widokowy w mieście. Godzina zwiedzania.
Ceremonialna brama miasta, z podkowiastym łukiem z cegły, wzniesiona przez moryskich budowniczych między XIII a XIV wiekiem. Tędy wjeżdżali królowie.
Pobierz aplikację i odkrywaj Burgos offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Cid, wzgórze Zamku i kościoły na wzniesieniu z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Zamek z biegiem wieków popadał w zapomnienie, aż pewnego dnia 1813 roku wyleciał w powietrze w ciągu jednej nocy. Zrobiły to wycofujące się wojska francuskie w czasie hiszpańskiej wojny o niepodległość, które wysadziły prochownię, opuszczając twierdzę.
Wybuch zniszczył dużą część twierdzy i poważnie uszkodził miasto u jej stóp, w tym katedrę, której średniowieczne witraże przepadły niemal w całości. To jedna z największych strat dziedzictwa w tamtej wojnie.
To, że katedra ma dziś takie witraże, jakie ma, a nie oryginalne z XIII wieku, to skutek tamtej nocy. Warto o tym pamiętać, patrząc na światło, które wpada do świątyni.
Dziś teren jest parkiem i punktem obserwacyjnym, odkopanym i otwartym, z odsłoniętymi fundamentami dawnego miasta. I ze studnią głęboką na ponad sześćdziesiąt metrów, wykopaną, żeby zapewnić wodę na wypadek oblężenia, którą zwiedza się z przewodnikiem i która jest godnym uwagi dziełem średniowiecznej inżynierii.
Zbocze, które schodzi od zamku w stronę katedry, to najstarsza i najbardziej ludowa dzielnica Burgos, a skupiają się na nim trzy kościoły, przy których warto się zatrzymać.
San Esteban, gotycki kościół z końca XIII wieku z ogromną rozetą, nie odprawia już mszy: mieści Muzeum Retabulów, otwarte w 1987 roku, żeby ocalić retabula z dziesiątek pustych i popadających w ruinę wiejskich kościołów, zanim przepadną. To schronienie dla osieroconej sztuki.
San Gil to najpiękniejsza pułapka w mieście: z zewnątrz surowy i niemal jak twierdza, w środku kryje jedno z najbardziej olśniewających wnętrz w Burgos, bo zapłacili za niego kupcy wełniani, kaplica po kaplicy.
A Santa Águeda, skromny i bez popisów, to miejsce, w którym tradycja umieszcza Przysięgę w Santa Gadea: El Cid kazał królowi Alfonsowi VI trzy razy przysiąc, że nie zabił swojego brata.
Na tym samym odcinku są brama Arco de San Martín, brama w stylu mudéjar, przez którą wjeżdżali królowie, łuk Arco de Fernán González, pomnik pierwszego niezależnego hrabiego Kastylii, i Solar del Cid. Wszystko z górki aż do katedry.
Gotycki z XIII wieku, dziś Muzeum Retabulów: około dwudziestu retabulów ocalonych z opuszczonych wiejskich kościołów. Nie pomijaj krużganka.
To nie brama, lecz pomnik, wzniesiony około 1580 roku ku czci pierwszego niezależnego hrabiego Kastylii. Mówi się, że napis ułożył Fray Luis de León.
Tak. Tradycja umieszcza początki miasta w twierdzy, którą hrabia Diego Rodríguez Porcelos kazał wznieść na tym wzgórzu w 884 roku, żeby bronić granicy z al-Andalus. Wokół niej wyrosły „burgos”, otoczone murami osady, i od nich wzięła się nazwa miasta.
Od germańskiego rdzenia, który przewędrował pół Europy i przeszedł do późnej łaciny. Ten sam rdzeń jest w niemieckim Burg, w końcówce „-burgo” czy „-burgh”, na którą kończy się tyle miast kontynentu, a nawet ukryty w słowie „burżua”, które na początku nie oznaczało bogacza, lecz po prostu kogoś, kto mieszkał w burgu.
Tak, w 1254 roku, w klasztorze Las Huelgas: przyszły Edward I, król Anglii, poślubił Eleonorę Kastylijską. Ona została królową Anglii, a kiedy zmarła w 1290 roku, król kazał postawić kamienny krzyż w każdym miejscu, w którym zatrzymał się jej kondukt pogrzebowy w drodze do Londynu. Od ostatniego z tych postojów pochodzi nazwa Charing Cross.
Wycofujące się wojska francuskie w czasie hiszpańskiej wojny o niepodległość wysadziły prochownię zamku, opuszczając twierdzę. Wybuch zniszczył dużą część twierdzy i poważnie uszkodził miasto u jej stóp, w tym katedrę, której średniowieczne witraże przepadły niemal w całości.
Odkopane ruiny z odsłoniętymi fundamentami dawnego miasta, studnię głęboką na ponad sześćdziesiąt metrów, wykopaną, żeby zapewnić wodę na wypadek oblężenia – zwiedza się ją z przewodnikiem i jest godnym uwagi dziełem średniowiecznej inżynierii – oraz najlepszy punkt widokowy w Burgos, z iglicami katedry na pierwszym planie.
Górne kościoły: San Esteban, gotycki z XIII wieku, dziś Muzeum Retabulów; San Gil, surowy z zewnątrz i olśniewający w środku, opłacony przez kupców wełnianych; i Santa Águeda, gdzie tradycja umieszcza Przysięgę w Santa Gadea. A do tego dwa łuki: bramę San Martín w stylu mudéjar i łuk Fernána Gonzáleza.
To muzeum urządzone w kościele San Esteban od 1987 roku z prostym pomysłem: w prowincji Burgos są dziesiątki pustych i popadających w ruinę wiejskich kościołów, a tutaj ocalono ich retabula, malowane deski i rzeźby, zanim przepadły. Gromadzi około dwudziestu retabulów od XV do XVIII wieku.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Burgos offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej



