Jedzenie tutaj i jak się nie pomylić
To okolica, w której je się najlepszy ryż w samej Walencji, i to nie na promenadzie nadmorskiej, tylko jedną lub dwie ulice w głąb. Danie dzielnicy to arròs a banda: ryż gotowany na bulionie rybnym i podawany sam, z rybą osobno, tak jak jedli marynarze, którzy wykorzystywali bulion z dziennego połowu.
Stąd pochodzą też arròs del senyoret – z owocami morza już obranymi, żeby nie pobrudzić sobie rąk – i fideuà, którą według tradycji wymyślono w Gandíi, zastępując ryż makaronem. A na przekąskę esgarraet, titaina i all i pebre z Albufery.
Trzy zasady, które oszczędzą ci rozczarowań, są zawsze te same: ryż je się w południe, nie wieczorem; trzeba zarezerwować stolik i często zamówić ryż z wyprzedzeniem, bo gotuje się go na bieżąco i trwa to czterdzieści minut; i nie istnieje paella dla jednej osoby, przyrządza się ją na co najmniej dwie porcje.
Jeśli widzisz zdjęcia paelli przy drzwiach, karty z dwudziestoma różnymi daniami ryżowymi i kelnerów naganiających klientów na chodniku, idź dalej. Dobre lokale nie potrzebują żadnej z tych trzech rzeczy.
Informacje praktyczne
DojazdTramwajem linii 6 i 8 do Les Arenes lub Dr. Lluch; metrem L5/L7 do Marítim. Rowerem z centrum 30 minut.
Ile czasuPół dnia: dzielnica, plaża i obiad. Sama trasa piesza to 40 minut.
Co zobaczyćUlice Progrés, Reina i Barraca, dla fasad w płytkach. I targ dzielnicy.
Dania ryżoweW południe, z rezerwacją i co najmniej we dwie osoby. Arròs a banda, a nie paella z owocami morza z promenady.
Wstęp wolnyCasa-Museo Blasco Ibáñez, na końcu promenady. Czterdzieści minut i bez opłat.
TłoDzielnica w trakcie rewitalizacji po dwudziestu latach walki z planem wyburzeń. Zobaczysz zamurowane domy.