Het uitkijkpunt van de Castro
Van hieruit zie je de Cíes de monding van de ría afsluiten, met de mosselbateas op de voorgrond. De beste manier om ze te situeren voordat je gaat.

Een nationaal park met een dagelijks quotum, zonder auto's en zonder hotels, op minder dan een uur varen van het centrum. Zo regel je de tocht zonder op de kade achter te blijven.
🎧 In de route De Alameda, de haven en het MARCODe Romeinen noemden ze de Eilanden van de Goden. Nu sluiten ze als een natuurlijke golfbreker de monding af van de ría van Vigo, de riviermonding van de stad; ze zijn een nationaal park en hun strand van Rodas is meer dan eens uitgeroepen tot het mooiste van de planeet. Maar je komt er niet zomaar: je hebt een vergunning nodig en er geldt een dagelijks quotum.
Ze maken deel uit van het Nationaal Park Atlantische Eilanden van Galicië en hun kwetsbaarheid is echt: het zijn kleine eilanden, met wandelende duinen, een zoutwaterlagune en kolonies zeevogels die vrij en massaal bezoek niet zouden overleven.
Daarom kan niet iedereen zomaar aan land gaan. Je hebt vooraf een vergunning nodig en elke dag is beperkt hoeveel mensen voet op het zand zetten. Er zijn geen auto's en geen hotels: alleen een camping, gemarkeerde paden en een paar basisvoorzieningen.
Die beperking is precies de reden waarom ze nog zijn zoals ze zijn. Vergeleken met bijna elk ander stuk van de Atlantische kust van het schiereiland zijn de Cíes een bewaarde uitzondering, en het quotum is wat die overeind houdt.
Het strand van Rodas, die boog van spierwit zand tussen twee eilanden die door een landengte zijn verbonden, is het beeld dat de wereld rond is gegaan. Het water is koud (dit is de noordelijke Atlantische Oceaan), maar de ansichtkaart is precies wat ze belooft.
Van hieruit zie je de Cíes de monding van de ría afsluiten, met de mosselbateas op de voorgrond. De beste manier om ze te situeren voordat je gaat.
Vanaf de veerterminal voor de ría vertrekken de boten naar de eilanden. Hij ligt midden in het centrum, op een steenworp van de Alameda en de Casco Vello.
Download de app en ontdek Vigo offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute De Alameda, de haven en het MARCO met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →De volgorde is belangrijk en veel mensen doen het andersom. Eerst vraag je de bezoekvergunning aan op het platform van de Xunta de Galicia, dat per dag een quotum toewijst; daarna koop je met die code het bootkaartje.
De boten vertrekken vanaf de veerterminal voor de ría, aan de waterkant van Vigo, op een steenworp van de Alameda en de haven. De overtocht is kort, en de vaart zelf is al de moeite waard: je verlaat de ría langs de bateas.
Het hoogseizoen loopt van de Semana Santa, de Goede Week, tot september, met dagelijkse afvaarten in de zomer en minder afvaarten daarbuiten. In juli en augustus zijn zowel de vergunning als het kaartje weken van tevoren uitverkocht, dus je moet plannen.
Neem alles zelf mee: water, eten, zonbescherming en wandelschoenen. Er is een zone met voorzieningen en een camping, maar het aanbod is bewust minimaal en je kunt er niet op rekenen. En blijf op de gemarkeerde paden: de duinvegetatie is het kwetsbaarste van het geheel.
De paden klimmen naar verschillende uitkijkpunten en naar de vuurtoren, met uitzichten die de wandeling ruimschoots goedmaken. Trek er minstens een halve dag voor uit, zodat je het rustig kunt doen en niet naar de boot terug hoeft te rennen.
Als het quotum vol is, is het beste alternatief ze van bovenaf te bekijken: vanaf het uitkijkpunt van de Castro zie je de hele ría met de Cíes die de monding afsluiten, en bij zonsondergang zakt de zon precies tussen de eilanden. Het is vrij toegankelijk, op elk uur.
De tweede mogelijkheid is de dag aan de stad te besteden, die veel meer te bieden heeft dan haar reputatie doet vermoeden: de castronederzetting uit de ijzertijd, de barokke Fortaleza do Castro, de Casco Vello die in hellingen afdaalt en de oesters van A Pedra.
Er varen ook boten naar andere delen van de ría en naar het naburige eiland San Simón, en de hele oever van de Morrazo, aan de overkant, ligt vol dorpen en stranden die je zonder vergunning of quotum kunt bereiken.
En dan is er het onderliggende argument: de Cíes zijn juist beschermd om te voorkomen dat ze een plek als alle andere worden. Dat er niet altijd plaats is, is de prijs die je betaalt om ze de reis waard te laten blijven.
De eerste openbare tuin van Vigo, met eeuwenoude magnolia's en camelia's. De beste schaduw om op de boot te wachten of uit te rusten als je terug bent.
Het beste alternatief als er geen plaats is op de boot: een dozijn oesters ter plekke op straat geopend, staand gegeten met uitzicht op de haven.
Ja, en die is verplicht. Ze zijn een nationaal park en elke dag is beperkt hoeveel mensen er aan land mogen. Eerst vraag je de bezoekvergunning aan op het platform van de Xunta de Galicia, dat per dag een quotum toewijst, en daarna koop je met die code het bootkaartje. Zonder vergunning verkopen ze je de overtocht niet.
Vanaf de veerterminal voor de ría, aan de waterkant van Vigo, midden in het centrum en op een steenworp van de Alameda. De overtocht is kort en de vaart zelf is de moeite waard: je verlaat de ría langs de mosselbateas voordat je de eilanden bereikt.
Het hoogseizoen loopt ongeveer van de Semana Santa tot september, met dagelijkse afvaarten in de zomer en minder afvaarten buiten die maanden. In juli en augustus zijn zowel de vergunning als het kaartje weken van tevoren uitverkocht, dus je kunt het het best regelen voordat je in Vigo aankomt.
Alleen op de camping van de eilanden, die ook met reservering vooraf en een beperkt aantal plaatsen werkt. Er zijn geen hotels en geen auto's: het aanbod aan voorzieningen is bewust minimaal, en dat is precies de reden waarom de eilanden nog zijn zoals ze zijn.
Het is in internationale lijstjes meer dan eens uitgeroepen tot het mooiste van de planeet, en het beeld (een boog van spierwit zand tussen twee eilanden die door een landengte zijn verbonden) maakt de belofte waar. Wel goed om te weten: het water is koud. Dit is de noordelijke Atlantische Oceaan, niet het Caribisch gebied.
Water, eten, zonbescherming en wandelschoenen. Er is een zone met voorzieningen en een camping, maar het aanbod is minimaal en je kunt er beter niet op rekenen. En het is belangrijk op de gemarkeerde paden te blijven: de duinvegetatie is het kwetsbaarste van het geheel en lijdt het meest onder vertrappen.
Ga naar het uitkijkpunt van de Castro, in Vigo: van daaruit zie je de hele ría met de Cíes die de monding afsluiten, en bij zonsondergang zakt de zon precies tussen de eilanden. Het is vrij toegankelijk, op elk uur. En besteed de dag aan de stad, die een castronederzetting uit de ijzertijd heeft, een barokke vesting en de oesters van A Pedra.
Download Viavoy en wandel offline door Vigo, wanneer je wilt.

Lees verder



