Hoi! Hoe gaat het?
Overzicht
Ik ben Sanne, een Vigonese van de oude stempel, een van die mensen die het nooit beu worden om naar de haven af te dalen en de boten binnen te zien varen. Vandaag laten we de platgetreden routes liggen en lopen we door mijn meest zeevarende Vigo, dat wat de ría — de diepe zeearm — recht in het gezicht kijkt.
We komen langs de magnolia's van de Alameda, dalen af tot aan het water om uit te kijken over een van de grootste vissershavens ter wereld, zien de Real Club Náutico, groeten Jules Verne en eindigen bij het MARCO, een museum dat vroeger een gevangenis was. In Vigo is de zee geen ansichtkaartlandschap: zij is wat te eten geeft, wat de halve stad meenam om in Amerika fortuin te maken, en wat haar weer terugbracht.
Zeg gerust je tegen me, vraag me wat je wilt en bepaal zelf het tempo; lopen zonder op de klok te kijken is het beste plan dat ik ken. Onze wandeling begint in de schaduw van de magnolia's van de Alameda, op de Praza de Compostela.
We gaan beginnen.
Route
Kijk omhoog naar dit groene dak: de magnolia's van de Alameda, reuzen met donker, glanzend blad die in het voorjaar bedekt raken met witte bloemen zo groot als een bord. Sluit even je ogen en adem in, want hier ruikt het naar vochtige aarde, naar bloemen en, als de wind uit het noorden waait, naar zee.
- 2
Het standbeeld van Méndez Núñez
In het midden van de tuin waakt op een voetstuk een bronzen zeeman met een nors gezicht: het is Casto Méndez Núñez, een man uit Vigo, hier geboren in 1824 en admiraal van de Armada.
Nu heb je het water voor je. Luister naar het klotsen tegen de kade, het gepiep van de kranen en, bijna zeker, een meeuw die zit te protesteren. Je staat bij A Laxe, wat in het Galicisch “de rotsplaat” betekent, dat gladde, platte gesteente dat hier de zee in stak.
Blijf even naar de open ría kijken, met de bergen op de achtergrond en het komen en gaan van schepen van alle maten. Die geur van zout, diesel en vis is geen gebrek: het is de geur van het geld en van het leven van deze stad. De haven van Vigo is een van de grootste vissershavens ter wereld.
- 5
Estación Marítima de Ría
Let nu op de kleine, witte bootjes, die nergens ver naartoe gaan maar de ría duizend keer per dag oversteken.
- 6
Malauva Wine Bar
Als de wandeling om een pauze vraagt, vind je op de Baixada á Fonte nummer 12 een plek met veel charme: Malauva Wine Bar.
Kijk naar dit witte gebouw dat boven het water hangt, met zijn patrijspoorten en zijn scheepsreling: het is geen toeval dat het lijkt op een gestrand schip aan de kade, want het is precies met dat idee gebouwd.
- 8
Het monument voor Jules Verne
Hier staat hij, onmogelijk te missen: een bronzen heer die doodkalm zit op de tentakels van een reuzeninktvis. Het is Jules Verne, bijna vier meter hoog, een werk van José Molares, onthuld in 2005 toen het honderd jaar geleden was dat hij overleed. En waarom Verne in Vigo?
- 9
Rúa de Montero Ríos
Loop over deze brede promenade, met de masten van de zeilboten die aan de ene kant rinkelen en de terrassen aan de andere: het is de Rúa de Montero Ríos, de meest opschepperige gevel van de haven, de plek waar Vigo gaat wandelen en zich laat zien.
- 10
Casa de las Artes
Dit serieuze gebouw, van mooie steen en met de uitstraling van een oude bank, is de Casa das Artes, de grote zaal die Vigo aan de kunst wijdt. Hier worden de tijdelijke tentoonstellingen opgezet die de stad in beweging brengen, maar wat echt de moeite waard is om voor stil te staan, is wat ze permanent bewaart.
- 11
De mosselvlotten van de ría
Kijk over de ría en zoek in de verte naar donkere, vierkante platforms die op het water drijven, als enorme vlotten: het zijn de bateas. Aan hun touwen hangen, onder water, miljoenen mosselen die langzaam opgroeien.
Ga voor deze granieten gevel staan, serieus en symmetrisch, met de uitstraling van een gebouw dat ontzag afdwingt. En terecht, want dit paleis is niet ontstaan voor de kunst: het is ontstaan om op te sluiten.
- 13
De oude gevangenis
Als je het MARCO binnengaat, zoek dan een detail waar je kippenvel van krijgt: het hart van het gebouw bewaart de plattegrond van de oude gevangenis, bedacht om alles vanuit het midden te bewaken, en er worden nog originele cellen bewaard die in de route van het museum zijn opgenomen.
