Vigo uchodzi za miasto przemysłowe i przejazdowe, a jest jedną z najciekawszych stolic północnej Hiszpanii. Jego początkiem jest osada kultury castro sprzed dwóch tysięcy sześciuset lat, po której można chodzić; stare miasto schodzi stromymi uliczkami do dzielnicy rybaków z kamiennymi podcieniami; a na jednej z ulic kobiety od ponad stu lat otwierają ostrygi na kamiennych stołach pod gołym niebem. Wszystko to współistnieje z portem, który wynalazł połów z zamrażaniem ryb, i z punktem widokowym, z którego widać całą ríę (estuarium), z pływającymi tratwami do hodowli małży i wyspami Cíes zamykającymi jej ujście.
Najczęstsze pytania
Czy warto odwiedzić Vigo?
Znacznie bardziej, niż każe przypuszczać jego przemysłowa sława. Ma osadę kultury castro z epoki żelaza, którą można zwiedzać na szczycie wzgórza, barokową twierdzę bastionową, rybackie stare miasto z kamiennymi podcieniami, ostreiras (sprzedawczynie ostryg), które od ponad stulecia otwierają ostrygi na ulicy, i najlepszy punkt widokowy na galicyjskim wybrzeżu. Jeden długi dzień wystarczy na to wszystko.
Ile dni potrzeba?
Jeden pełny dzień pozwala zobaczyć wzgórze Monte do Castro, Casco Vello z A Pedra i O Berbés oraz nabrzeże z parkiem Alameda i portem. Jeśli masz drugi dzień, poświęć go wyspom Cíes: to wycieczka, która najbardziej się opłaca w całej ríi, choć wymaga wcześniejszego pozwolenia, a dzienny limit osób jest ograniczony.
Gdzie jeść ostrygi w Vigo?
Na Rúa da Pescadería, którą wszyscy nazywają ulicą ostryg, w dzielnicy A Pedra. Kobiety od ponad stulecia sprzedają je tu na kamiennych stołach pod gołym niebem. Kupujesz tuzin, otwierają ci je od ręki jednym suchym ruchem noża, wyciskasz cytrynę i jesz je na stojąco, patrząc na port.
Jak dostać się na wyspy Cíes?
Statkiem z terminalu promowego dla ríi, na nabrzeżu. Wyspy są parkiem narodowym i nie każdy może na nich wysiąść: potrzebne jest pozwolenie, a liczba osób, które danego dnia staną na piasku, jest ograniczona. Nie ma tam samochodów ani hoteli, tylko kemping i ścieżki. W szczycie sezonu warto zarezerwować z wyprzedzeniem.
Skąd pochodzi nazwa Vigo?
Od łacińskiego vicus, czyli wieś albo mała osada. Kiedy Rzymianie dotarli na to wybrzeże i żyli obok mieszkańców grodów castro, tak nazwali osadę rosnącą nad morzem. Uderza to, że jedno z największych miast północno-zachodniej części półwyspu nazywa się dosłownie „wieś”.
Czym jest Reconquista w Vigo?
28 marca 1809 roku mieszkańcy Vigo powstali przeciw okupującym miasto wojskom Napoleona i zdobyli mury przez bramę Porta da Gamboa. Vigo stało się pierwszym miastem Hiszpanii, które wyzwoliło się od najeźdźcy. Co roku pod koniec marca Casco Vello przebiera się w stroje z epoki na święto Festa da Reconquista.
Co się je w Vigo?
Przede wszystkim owoce morza z ríi: ostrygi, małże z tratw hodowlanych, brzytwy, przegrzebki zamburiñas i pąkle percebes. Pulpo á feira, galicyjską empanadę (nadziewany placek) i rybę dnia z giełdy rybnej, jednej z najważniejszych na świecie. Do picia albariño z Rías Baixas albo ribeiro. A na deser tarta de Santiago albo filloas (galicyjskie naleśniki).