In het Galicisch betekent laxe “de platte steen”, die gladde, vlakke rots die hier boven de zee uitstak. En dit punt heeft een belang dat bijna niemand vermoedt: het was de eerste kade van de haven van Vigo, de oorspronkelijke aanlegplaats, waar alles begon. Nu staan er een winkelcentrum en de cruiseterminal bovenop.
Waar vroeger één boot paste
Vanaf deze platte steen vertrokken en kwamen de boten aan toen de rest van de waterkant niet meer was dan zand en rots. Het was de natuurlijke aanlegplaats van een vissersdorp, en eeuwenlang was er niets meer nodig.
Het probleem is dat Vigo snel groeide. Al gauw werd deze eerste kade te klein: er legden steeds grotere schepen aan en vooral wilden steeds meer passagiers en emigranten inschepen naar Amerika.
Er moest meer land op de zee worden gewonnen en er moesten grotere kades komen, een ingreep die de stad tot vandaag keer op keer heeft herhaald. Een groot deel van het Vigo waar je langs het water loopt, is opgehoogde grond uit de laatste twee eeuwen.
Let op het contrast dat er nu is: waar vroeger een vissersboot paste, meert vandaag een schip van veertien verdiepingen aan. En de naam van de stad begon trouwens ook bescheiden: Vigo komt van het Latijnse vicus, dorp of kleine nederzetting.
Cruiseschepen waar vroeger afscheid werd genomen
Op dat historische begin staan nu een winkelcentrum en de terminal waar de grote cruiseschepen aanmeren die elk jaar duizenden bezoekers brengen. Het is een van de drukste aanloophavens van het noordwesten van het schiereiland.
Het historische contrast is groot. Over deze zelfde meters kade trokken decennialang honderdduizenden Galiciërs die emigreerden naar Buenos Aires, Havana of Montevideo, met een kartonnen koffer en een heel leven voor zich.
Vigo was de grote poort van de emigratie uit het noordwesten, en die demografische aderlating tekende de regio generaties lang. Veel families hier hebben nog altijd neven en nichten aan de andere kant van de Atlantische Oceaan.
Dat dezelfde plek vandaag cruisetoerisme ontvangt in plaats van emigranten uit te zwaaien, is waarschijnlijk de best mogelijke samenvatting van wat deze stad in honderd jaar is overkomen.
Niet te missen
De eerste kade van Vigo
Laxe is “platte steen” in het Galicisch: de gladde rots die boven de zee uitstak en als aanlegplaats diende.
Al gauw te klein
De stad groeide en er moest meer land op de zee worden gewonnen om grotere kades te bouwen.
Vigo komt van “vicus”
Latijn voor dorp of kleine nederzetting. Zo bescheiden begon een van de grote havens van de wereld.
Cruiseschepen waar afscheid werd genomen
Honderdduizenden Galicische emigranten scheepten hier in naar Amerika.
Hoe het in je bezoek aan Vigo past
Het ligt aan de waterkant, op een steenworp van de Alameda en de buurt van Montero Ríos. Je komt hier langs als je de wandelroute langs de haven volgt.
De stop duurt tien minuten, en het gaat niet om het huidige gebouw maar om de plek: het loont om over het water te leunen en je de oorspronkelijke platte steen voor te stellen, met de boten eraan vastgemeerd.
Vanaf hier zie je de hele haven van Vigo aan het werk, en loop je verder naar de Real Club Náutico. Het is het natuurlijke begin van de maritieme route.
Veelgestelde vragen
Waar komt de naam Vigo vandaan?
Van iets heel nederigs, en ik vertel het je graag juist hier, want hier begon alles. “Vigo” komt van het Latijnse “vicus”, dat dorp of klein gehucht betekent. Dat wil zeggen, deze stad die nu de grootste van Galicië is en een van de grote havens ter wereld, begon als precies dat: vier huisjes van vissers aan het water. Van een dorp met een Latijnse naam tot zeehaven; zeg me niet dat dat geen charme heeft.
