Πλάθα Μαγιόρ του Αλμπαρραθίν
Το μόνο επίπεδο σημείο του χωριού και εκεί όπου βρίσκονται τα μπαρ και τα εστιατόρια. Η φυσική βάση της μέρας, και το μέρος όπου πρέπει να βρίσκεσαι το σούρουπο.

Μια σιέρα μετακινούμενης κτηνοτροφίας, η πρώτη ονομασία προέλευσης ζαμπόν της Ισπανίας και πιάτα φτιαγμένα για το κρύο. Τι να παραγγείλεις σε ένα χωριό χιλίων κατοίκων.
🎧 Στη διαδρομή Κόκκινο Αλμπαρραθίν: το χωριό κρεμασμένο στον βράχοΤο Αλμπαρραθίν βρίσκεται σε υψόμετρο 1.170 μέτρων, σε μια σιέρα που ζούσε από την κτηνοτροφία για αιώνες, και η κουζίνα του απαντά σε αυτό: κρέας, αλλαντικά και πιάτα κουταλιού φτιαγμένα για τον χειμώνα. Η επαρχία του Τερουέλ έχει επιπλέον την πρώτη ονομασία προέλευσης ζαμπόν που δημιουργήθηκε στην Ισπανία.
Το ζαμπόν του Τερουέλ είναι το κορυφαίο προϊόν. Η ονομασία προέλευσής του, η πρώτη για ζαμπόν στην Ισπανία, αναγνωρίστηκε το 1984, και ο χαρακτήρας του προέρχεται από την ωρίμανση: ξηρή, σε υψόμετρο και με φυσικό κρύο, που δίνει ένα προϊόν πιο απαλό και λιγότερο αλμυρό από άλλα ωριμασμένα ζαμπόν.
Το τερνάσκο της Αραγονίας είναι το άλλο μεγάλο κρέας: νεαρό αρνί από ντόπιες φυλές, με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, που εδώ γίνεται ψητό στον φούρνο ή στα κάρβουνα με λίγα περισσότερα από αλάτι και σκόρδο. Σε μια σιέρα μετακινούμενης κτηνοτροφίας, αυτή η απλότητα είναι ο κανόνας.
Τα αλλαντικά της περιοχής —λονγκανίθα, τσορίθο, μορθίγια (λουκάνικο αίματος)— είναι ένα άλλο κεφάλαιο, και η θεθίνα (αποξηραμένο κρέας) και τα μαριναρισμένα κρέατα συμπληρώνουν το κελάρι. Όλα απαντούν στην ίδια λογική: να διατηρείς κρέας σε ένα κρύο και απομονωμένο μέρος τους μήνες του χιονιού.
Το Αλμπαρραθίν ζούσε από τα ζώα για αιώνες, και από το μαλλί. Εκείνη η οικονομία της μετακινούμενης κτηνοτροφίας είναι που εξηγεί πώς ένα τέτοιο χωριό έφτασε να έχει καθεδρικό, τείχη και παλάτια: υπήρχαν χρήματα, και έρχονταν από τα κοπάδια.
Το μόνο επίπεδο σημείο του χωριού και εκεί όπου βρίσκονται τα μπαρ και τα εστιατόρια. Η φυσική βάση της μέρας, και το μέρος όπου πρέπει να βρίσκεσαι το σούρουπο.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Albarracin χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Κόκκινο Αλμπαρραθίν: το χωριό κρεμασμένο στον βράχο με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Οι μίγας είναι το κατεξοχήν ορεινό πιάτο: μπαγιάτικο ψωμί θρυμματισμένο, σοταρισμένο πολύ αργά με σκόρδο, λάδι και τορρέθνος (τηγανητή πανσέτα), μερικές φορές με σταφύλι ή με τσορίθο. Γεννήθηκε ως φαγητό του βοσκού, φτιαγμένο με ό,τι περίσσευε, και εξακολουθεί να είναι ακριβώς αυτό.
Οι γκάτσας είναι η άλλη συνταγή επιβίωσης που έγινε πιάτο: αλεύρι, νερό ή ζωμός, λάδι, σκόρδο και ό,τι υπήρχε. Σε όλη την ορεινή ενδοχώρα της Ισπανίας υπάρχει μια εκδοχή, και η αραγονέζικη είναι από τις πιο νόστιμες.
Μετά, τα μανιτάρια στην εποχή τους —αυτή η σιέρα είναι μυκητολογική περιοχή πρώτης γραμμής—, η πέστροφα του Γουαδαλαβιάρ και τα μαγειρευτά με κυνήγι. Όλα προϊόντα μηδενικών χιλιομέτρων από καθαρή ιστορική ανάγκη.
Για επιδόρπιο, το «σουσπίρο ντε αμάντε» (αναστεναγμός του εραστή), ένα γλυκό χαρακτηριστικό της περιοχής, και τα αρτοσκευάσματα με αμύγδαλο. Και το κρασί, από τις αραγονέζικες ονομασίες: Καρινιένα, Σομοντάνο ή Καλαταγιούδ, με τη γκαρνάτσα ως χαρακτηριστικό σταφύλι.
Τα εστιατόρια συγκεντρώνονται γύρω από την Πλάθα Μαγιόρ και στους γύρω δρόμους. Σε ένα χωριό αυτού του μεγέθους η προσφορά είναι περιορισμένη, οπότε στην υψηλή περίοδο και τα Σαββατοκύριακα καλό είναι να κλείσεις τραπέζι.
Το χωριό το γυρίζεις σε μια γεμάτη μισή μέρα, οπότε το φυσικό είναι να φας στη μέση της διαδρομής, αφού ανέβεις στον Πύργο του Αντανδόρ και πριν κατέβεις στο κάστρο και στις εκκλησίες.
Η Πλάθα Μαγιόρ είναι το μόνο επίπεδο σημείο του χωριού —όλα τα άλλα είναι ανηφόρα— και εκεί συγκεντρώνονται τα μαγαζιά. Είναι επίσης το καλύτερο μέρος για να καθίσεις μετά το φαγητό, με την κοκκινωπή πέτρα γύρω σου.
Λάβε υπόψη το υψόμετρο και το κλίμα: στα 1.170 μέτρα οι χειμώνες είναι πραγματικά κρύοι και πολλά μαγαζιά μειώνουν το ωράριο εκτός εποχής. Έλεγξε πριν αν ταξιδεύεις καθημερινή τον χειμώνα.
Κι αν μείνεις για το σούρουπο, που είναι αυτό που αξίζει, φάε βραδινό εδώ: με τις προσόψεις αναμμένες από τον χαμηλό ήλιο, η πλατεία είναι μία από τις καλύτερες υπαίθριες τραπεζαρίες της Αραγονίας.
Ανέβα πριν φας: είκοσι λεπτά ανηφόρα και το καλύτερο σημείο θέας του χωριού. Μετά, όλη η διαδρομή πηγαίνει στην κατηφόρα.
Η επίσκεψη μετά το φαγητό: το αλκάθαρ των Μπανού Ραζίν, με ανδαλουσιανή συνοικία και λουτρά με υπόκαυστο. Σαράντα πέντε λεπτά.
Ζαμπόν του Τερουέλ, ψητό τερνάσκο της Αραγονίας και μίγας του βοσκού. Και τα τρία απαντούν στην ίδια λογική: μια σιέρα κτηνοτροφίας σε υψόμετρο 1.170 μέτρων, με σκληρούς χειμώνες και ένα κελάρι βασισμένο στο κρέας και στη συντήρηση. Στην εποχή τους, επιπλέον, μανιτάρια και πέστροφα του ποταμού.
Ήταν η πρώτη ονομασία προέλευσης ζαμπόν που αναγνωρίστηκε στην Ισπανία, το 1984. Ο χαρακτήρας του προέρχεται από την ωρίμανση: ξηρή, σε υψόμετρο και με φυσικό κρύο, που δίνει ένα προϊόν πιο απαλό και αρκετά λιγότερο αλμυρό από άλλα ωριμασμένα ζαμπόν. Το αναγνωρίζεις από το οκτάκτινο αστέρι σημαδεμένο στην πέτσα.
Νεαρό αρνί από ντόπιες αραγονέζικες φυλές, με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη. Σε αυτή τη σιέρα ετοιμάζεται ψητό στον φούρνο ή στα κάρβουνα με λίγα περισσότερα από αλάτι και σκόρδο: σε μια περιοχή μετακινούμενης κτηνοτροφίας, αυτή η απλότητα δεν είναι γαστρονομικός μινιμαλισμός αλλά παράδοση.
Μπαγιάτικο ψωμί θρυμματισμένο και σοταρισμένο πολύ αργά με σκόρδο, λάδι και τορρέθνος, μερικές φορές με σταφύλι ή τσορίθο. Γεννήθηκε ως φαγητό του βοσκού, φτιαγμένο με ό,τι περίσσευε, και είναι το κατεξοχήν ορεινό πιάτο σε όλη την ενδοχώρα της Ισπανίας. Η αραγονέζικη εκδοχή είναι από τις πιο χορταστικές.
Τα εστιατόρια συγκεντρώνονται γύρω από την Πλάθα Μαγιόρ και στους γύρω δρόμους, που είναι επιπλέον το μόνο επίπεδο σημείο του χωριού. Σε ένα μέρος με λιγότερους από χίλιους κατοίκους η προσφορά είναι περιορισμένη, οπότε στην υψηλή περίοδο και τα Σαββατοκύριακα καλό είναι να κλείσεις τραπέζι από πριν.
Μπορεί να υπάρχει. Σε υψόμετρο 1.170 μέτρων οι χειμώνες είναι πραγματικά κρύοι και πολλά μαγαζιά μειώνουν το ωράριο ή κλείνουν κάποιες καθημερινές εκτός εποχής. Αν ταξιδεύεις καθημερινή τον χειμώνα, καλό είναι να ελέγξεις πριν τι είναι ανοιχτό.
Από τις αραγονέζικες ονομασίες: Καρινιένα, Σομοντάνο ή Καλαταγιούδ, με τη γκαρνάτσα ως χαρακτηριστικό σταφύλι της περιοχής. Είναι κρασιά με σώμα που ταιριάζουν καλά με την κουζίνα του κρέατος και του κουταλιού της σιέρας, και εξακολουθούν να έχουν εξαιρετική σχέση ποιότητας και τιμής.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Albarracin χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα