Το ψηλότερο σημείο του Αλμπαρραθίν, με τον αέρα στο πρόσωπο και ολόκληρο το χωριό παραδομένο στα πόδια σου. Και δεν είναι ένα σημείο θέας φτιαγμένο για τις φωτογραφίες: είναι η αρχαιότερη πέτρα που θα πατήσεις εδώ. Τον έχτισαν οι μουσουλμάνοι τον 10ο αιώνα, την εποχή του χαλιφάτου, και η λειτουργία του ήταν μία και μοναδική: να επιτηρεί.
Ο κόμπος όπου κλείνει το τείχος
Ο πύργος είναι το σημείο όπου το τείχος κλείνει από πάνω, γαντζωμένο στον λόφο σαν κόμπος. Με ορθογώνια κάτοψη, άξεστος και χωρίς ούτε ένα στολίδι, απαντά σε ένα συγκεκριμένο στρατιωτικό πρόβλημα και σε τίποτα άλλο.
Όποιος κυριαρχούσε στον Αντανδόρ κυριαρχούσε σε όποιον ανέβαινε από τη χαράδρα και σε όποιον πλησίαζε από τη σιέρα. Σε ένα μέρος σαν αυτό, με μία μόνο βατή πρόσβαση, το να ελέγχεις το ύψος σήμαινε να ελέγχεις ολόκληρο το χωριό.
Το όνομά του προέρχεται από το «αντανδόρ», τον διάδρομο περιπολίας από τον οποίο οι φρουροί γύριζαν το τείχος τη νύχτα, με το φανάρι στο χέρι, φωνάζοντας «αλτ» στις σκιές. Είναι ένας όρος που χάθηκε σχεδόν σε όλη την Ισπανία και εδώ επιβιώνει στο τοπωνύμιο.
Ένα χωριό κουλουριασμένο μέσα σε έναν μαίανδρο
Από πάνω φαίνεται το κλειδί για όλα: το Αλμπαρραθίν κουλουριάζεται γύρω από τον εαυτό του μέσα σε έναν μαίανδρο του ποταμού Γουαδαλαβιάρ, σχεδόν σαν νησί από βράχο. Ένα μέρος φτιαγμένο για να είναι απόρθητο και ταυτόχρονα να περνά απαρατήρητο.
Αυτός ο συνδυασμός —ποτάμι που αγκαλιάζει τον λόφο από τις τρεις πλευρές και μία μόνο λωρίδα γης για να μπεις— είναι αυτό που εξηγεί γιατί αυτό το χωριό ήταν για περισσότερο από έναν αιώνα μια ανεξάρτητη αυθεντία που δεν υπάκουε ούτε στην Καστίλη ούτε στην Αραγονία.
Το ποτάμι που το περιβάλλει πηγάζει πολύ κοντά, στα Μόντες Ουνιβερσάλες, ένα από εκείνα τα σπάνια μέρη όπου αναβλύζουν μεγάλα ποτάμια. Εκεί πηγάζει και ο Τάγος, που διασχίζει τη μισή Ιβηρική Χερσόνησο ως τη Λισαβόνα· και ο ίδιος ο Γουαδαλαβιάρ γίνεται πιο κάτω Τούρια και καταλήγει στη Βαλένθια.
Με άλλα λόγια: από αυτόν τον πύργο κοιτάς τις πηγές δύο από τις μεγάλες λεκάνες ποταμών της Χερσονήσου, μίας που πηγαίνει στον Ατλαντικό και μίας που πηγαίνει στη Μεσόγειο. Λίγα σημεία θέας στην Ισπανία μπορούν να πουν το ίδιο.
Μη χάσεις
Πέτρα του 10ου αιώνα
Χτισμένος από τους μουσουλμάνους την εποχή του χαλιφάτου. Το αρχαιότερο που πατάς στο χωριό.
Κλείνει το τείχος από πάνω
Ορθογώνια κάτοψη, άξεστος, χωρίς στολίδια. Μοναδική λειτουργία: να επιτηρεί τη χαράδρα και τη σιέρα.
Το όνομα προέρχεται από τον διάδρομο περιπολίας
Το «αντανδόρ» ήταν το μονοπάτι από το οποίο οι φρουροί γύριζαν το τείχος τη νύχτα.
Το χωριό βρίσκεται μέσα σε μαίανδρο
Ο Γουαδαλαβιάρ το αγκαλιάζει από τις τρεις πλευρές: σχεδόν νησί από βράχο με μία μόνο πρόσβαση.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Αλμπαρραθίν
Βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο του περιβόλου, και ανεβαίνεις από τον περίπατο των τειχών ξεκινώντας από το χωριό. Είναι δεκαπέντε με είκοσι λεπτά σοβαρής ανηφόρας, αλλά είναι το καλύτερο δυνατό σημείο εκκίνησης.
Κάν' το στην αρχή της μέρας: από εδώ καταλαβαίνεις τη λογική ολόκληρου του χωριού πριν μπεις στους δρόμους του, και μετά όλη η διαδρομή είναι κατηφόρα.
Κατεβαίνοντας φτάνεις στην Πλάθα Μαγιόρ, στο κάστρο πάνω από τον μαίανδρο και στις δύο εκκλησίες: τον Καθεδρικό του Σωτήρος και την Αγία Μαρία.
Συχνές ερωτήσεις
Ήξερες ότι από αυτά τα βουνά πηγάζουν ποτάμια που φτάνουν ως τη θάλασσα;
Βρίσκεσαι στην καρδιά των Μόντες Ουνιβερσάλες, ενός από εκείνα τα σπάνια μέρη όπου αναβλύζουν μεγάλα ποτάμια. Πολύ κοντά πηγάζει ο Τάγος, που διασχίζει τη μισή χερσόνησο ως τη Λισαβόνα, και το ίδιο το ποτάμι που περιβάλλει το χωριό, ο Γουαδαλαβιάρ, γίνεται πιο κάτω ο Τούρια και καταλήγει στη Βαλένθια. Χωρίς να το ξέρεις, κοιτάζεις μία από τις μεγάλες δεξαμενές νερού της Ισπανίας.
