De straten worden smaller, hebben afgeschuinde hoeken en komen uit op pleintjes en rotondes met bomen. Niets daarvan is toeval: het volgt een plan dat Miguel Martín-Fernández de la Torre vanaf 1922 tekende, geïnspireerd op de Engelse garden cities.
Een wijk getekend vanuit een idee
Het idee was duidelijk: huizen van een of twee verdiepingen, elk met een tuin voor en achter, straten met bomen en een rustige, menselijke maat. Stad zonder de natuur op te geven, en dat is precies het programma van de garden cities.
Het concept kwam uit Engeland. Eind 19e eeuw bedacht de stedenbouwkundige Ebenezer Howard de garden cities en publiceerde hij een boek dat geschiedenis schreef; de eerste echte, Letchworth, ontstond in 1903. Het idee verspreidde zich door heel Europa als ideaal van modern wonen, en hier, met zoveel Engelsen in de buurt dankzij de haven, sloeg het bijzonder goed aan.
Miguel Martín-Fernández de la Torre is een van de grote namen van deze stad. Hij studeerde in Madrid, was de eerste gemeentearchitect van Las Palmas en bracht de moderne architectuur naar het eiland. Zijn handtekening staat overal: deze wijk, het Parque Doramas, het Pueblo Canario en de wederopbouw van het Teatro Pérez Galdós.
Een staalkaart van 20e-eeuwse architectuur
Hier vestigde zich de welvarende burgerij van Las Palmas, en na verloop van tijd werd dit het meest exclusieve en duurste gebied van de Canarische Eilanden. Achter elke gevel zit een verhaal van families die fortuin maakten met de haven, de banaan of de handel met Amerika.
Als je langzaam wandelt, zie je een ongelooflijke staalkaart: historiserende chalets, villa's met een koloniale uitstraling en rationalistische huizen met zuivere lijnen. Achter elke poort zit een tuin, en de verscheidenheid aan stijlen vertelt hoe de smaak van de burgerij zich tussen de jaren twintig en de jaren vijftig ontwikkelde.
Het interessantste stuk voor wie voor de architectuur komt, is de Colonia ICOT, een avant-gardistisch rationalistisch complex, ook van Martín-Fernández de la Torre, dat tot het beste van de moderne beweging op de Canarische Eilanden behoort.
En toch is het geen museumwijk: de mensen wonen hier, laten de hond uit, geven de bougainvillea's water. Dat evenwicht tussen elegantie en dagelijks leven maakt de wijk uniek en de wandeling aangenaam.
Niet te missen
Een plan uit 1922
Getekend door Miguel Martín-Fernández de la Torre, de eerste gemeentearchitect van de stad.
Geïnspireerd op de garden cities
Het concept van Ebenezer Howard: huizen met tuin, straten met bomen en een menselijke maat.
Het duurste gebied van de Canarische Eilanden
Hier vestigde zich de burgerij van de haven, de banaan en de handel met Amerika.
Chalets, villa's en rationalisme
Een staalkaart van hoe de smaak van de burgerij zich tussen de jaren twintig en de jaren vijftig ontwikkelde.
Hoe het past in je bezoek aan Las Palmas
De wijk ligt tussen het historische centrum en het havengebied, rond het Parque Doramas. Het is een woonwijk, dus je loopt er rond zonder een concreet doel.
Trek er tussen dertig minuten en een uur voor uit. Er is niets te bezoeken in de gangbare zin: wat je doet, is naar huizen en tuinen kijken.
In hetzelfde gebied liggen het Hotel Santa Catalina, het Pueblo Canario, het Museum Néstor en de Anglicaanse kapel, een getuigenis van de Britse kolonie waaruit dit alles voortkwam.
Veelgestelde vragen
Waar kwam het idee van een tuinstad vandaan?
Uit Engeland, natuurlijk. Eind 19e eeuw bedacht een stedenbouwkundige genaamd Ebenezer Howard de garden cities en publiceerde hij een boek dat geschiedenis schreef; de eerste echte, Letchworth, ontstond in 1903. Het idee verspreidde zich door heel Europa als een ideaal van modern leven, en hier, met zoveel Engelsen in de buurt, sloeg het meteen aan. Wat je betreedt is geen plaatselijk idee: het is de Canarische versie van een droom die duizenden kilometers verderop begon, op het Engelse platteland.
Wie was de architect die alles ontwierp?
Miguel Martín-Fernández de la Torre, een van de grote namen van deze stad. Hij studeerde in Madrid, was de eerste gemeentearchitect van Las Palmas en bracht de moderne architectuur naar het eiland. Zijn handtekening staat overal: deze wijk, het park dat we zullen zien, het Pueblo Canario... En alsof dat nog niet genoeg was, was hij de broer van de schilder Néstor, die we ook zullen bezoeken. Samen, de een met het potlood en de ander met het penseel, gaven ze Las Palmas zijn moderne gezicht.
