Ortasında büyük mermer bir haç bulunan anıtsal bir kemer; iki Valencia'nın birleştiği noktada: arkada dar sokakların ve surların eski şehri; önde ise XIX. yüzyıl burjuvazisinin gösterişli yaşamak için kurduğu geniş caddeli Eixample başlar. Ortaçağ kapısına benzer ama değildir: 1946'da, denize ve portakal limanına çıkan asıl kapının tam bulunduğu yerin üzerine inşa edildi.
İki kez yeniden kurulan bir kapı
Gerçek Porta de la Mar ortaçağ surunun bir parçasıydı ve surla çevrili alanın on iki kapısından biriydi. Şehrin genişleyebilmesi için surun geri kalanıyla birlikte 1865'te yıkıldı. Seksen yıl boyunca yerinde hiçbir şey kalmadı.
1946'da, belediye mimarı Javier Goerlich'in eseri olan bu kemer yükseltildi; kaybolan kapıdan esinlenmişti ama ortasındaki büyük mermer haçla İç Savaş'ta ölenler için bir anıt olarak tasarlanmıştı. Arkeolojik bir aslına uygun yeniden yapım değildir: tarihselci bir dille yapılmış XX. yüzyıl yapısıdır.
Ve yeniden söküldü. 1993'te metro inşaatı kemerin taş taş sökülmesini, numaralandırılmasını ve depolanmasını zorunlu kıldı; üç yıl sonra dev bir yapboz gibi aynı yere yeniden kuruldu. Yani meydanın en eski görünen anıtı, en çok yer değiştirmiş olanıdır.
İki şehir arasındaki sınır
Kemer, bedenen hissedilen bir kentsel değişimi işaret eder. İçeriye doğru sokaklar daralır ve kıvrılır: bu, Endülüs dönemi şehrinden miras kalan ortaçağ dokusudur. Dışarıya doğru ise Gran Vía Marqués del Turia ve Eixample sokakları büyük adalar ve geniş kaldırımlarla ızgara düzeninde açılır.
Valencia Eixample'ı XIX. yüzyıl sonu ile XX. yüzyıl başındandır ve şehrin en iyi burjuva modernist mimarisini bir araya toplar: Mercado de Colón, Casa Ferrer, Casa Ortega. Ziyaretçilerin çoğunun adım atmadığı ve portakalla zenginleşmiş Valencia'nın nasıl yaşadığını açıklayan bir bölgedir.
Çünkü her şey bununla ilgiliydi. Şehir bu kapıdan limana çıkardı, portakallar da limandan çıkardı: XIX. yüzyıl sonu ile XX. yüzyıl ortası arasında narenciye ihracatı Valencia'nın ekonomik motoruydu ve bu caddeleri ve bu evleri finanse eden de oydu.
Kaçırılmayacaklar
Ortaçağdan değil
1865'te bütün surla birlikte yıkılan özgün kapının yerine 1946'da inşa edildi.
Metro için söküldü
1993'te taş taş söküldü ve üç yıl sonra aynı yere yeniden kuruldu.
İki dokunun sınırı
Arkada ortaçağ sokakları; önde Eixample'ın ızgarası. Değişim karşıya geçerken hissedilir.
Portakal parası
Limana buradan çıkılırdı. Narenciye ihracatı karşıdaki caddeleri ve modernist evleri ödedi.
Valencia ziyaretine nasıl uyar
İçeriye doğru on dakika uzaklıktaki Katedral ile öbür tarafta başlayan Jardín del Turia arasındadır. Eski şehirden Eixample'a geçilen nokta ve nehir parkının en hoş kesimlerinin başladığı yerdir.
Tam karşısında, kökleri taşan devasa ficus ağaçlarıyla XIX. yüzyıldan iki tarihî bahçe olan Jardines de la Glorieta ve Parterre bulunur. Merkezin en gölgeli yerlerindendir ve neredeyse hiçbir rehberde geçmezler.
Ve beş dakika ötede, Eixample'ın tam ortasında, Mercado de Colón: bir gastronomi mekânı olarak yeniden kazanılmış 1916 tarihli modernist bir bina; hiçbir şey tüketmesen bile görülmeye değer demir ve seramik bir yapısı var. Burjuva Valencia'nın en iyi modernist parçasıdır.
Sık sorulan sorular
Peki bu kemeri kim inşa etti?
Onu, XX. yüzyılın ilk on yıllarında Belediye Meydanı'ndan genişleme bölgesinin büyük bölümüne kadar Valencia merkezinin yarısını yeniden düzenleyen belediye mimarı Javier Goerlich imzaladı. Kırklı yıllarda bu anıt ona sipariş edildiğinde modern bir şey icat etmek yerine görkemli ve klasik, neredeyse bir Roma zafer takının havasını tercih etti. Bu yüzden insanı bu kadar yanıltır: yüzyıllardır buradaymış gibi bir his verir, oysa aslında bütün gezinti yolunun en genç yapılarından biridir.
