Valencia · Görülecek yerler

Blasco Ibáñez Ev Müzesi

Casa-Museo Blasco Ibáñez

Denize karşı, karyatidli terası ve bahçesi olan bir villa; Vicente Blasco Ibáñez onu, tam da önündeki dalgalara bakarak yazmak için Malvarrosa'da yaptırdı. Bugün eşyaları, kitapları ve dünyasıyla bir ev müzesi. Ve bu mahallede yapılacak bir yürüyüş için mümkün olan en iyi bitiş noktası, çünkü Blasco Ibáñez burada yalnızca yaşamadı: Cabanyal'ı, huerta'yı ve Albufera'yı dünyayı dolaşan ve Hollywood'a kadar ulaşan bir edebiyata dönüştürdü.

Başka pek çok şey de olan bir romancı

Blasco Ibáñez (1867-1928) romancı, gazeteci, yayıncı, cumhuriyetçi politikacı, kışkırtıcı ve hatta Arjantin'de bir tarım kolonisinin kurucusuydu. Otuzdan fazla kez hapse girdi, düelloya çıktı, milletvekili oldu, sürgüne gitti ve Côte d'Azur'de, Menton'da öldü. Hayatı, onun romanlarının herhangi birinden daha uzun bir romana yeterdi.

Edebiyatı Valencia'ya uygulanmış natüralizmden yola çıkar: “La barraca”da huerta'nın sefaletini ve kan davalarını anlattı; “Cañas y barro”da Albufera balıkçılarının çok çetin hayatını; 1895 tarihli “Flor de mayo”da ise arka planda bu sokaklar ve bu plajla Cabanyal balıkçılarını.

Sonra uluslararası evre geldi. Birinci Dünya Savaşı üzerine yazdığı “Mahşerin Dört Atlısı” dünya çapında çok satan bir kitap oldu ve Hollywood onu 1921'de sinemaya aktararak Rudolph Valentino'yu yıldızlığa taşıdı. “Kan ve Kum” ile “Mare Nostrum” da filme alındı. Birkaç yıl boyunca gezegende en çok okunan yaşayan İspanyol yazardı.

Ev ve sakladıkları

Blasco Ibáñez'in XX. yüzyılın başında kendine yaptırdığı asıl villa yıkıldı; bugün gezilen, aynı yerde ve aynı karyatidli cepheyle yükseltilmiş sadık bir yeniden yapımdır. Mobilyaları, kişisel eşyaları, kütüphanesini ve eserlerinin baskılarını koruyor.

Müze aynı zamanda geçici sergileri ve bir belge arşiviyle onun kişiliği üzerine bir araştırma merkezi olarak da çalışıyor. Ziyaret kısadır —kırk dakika— ve giriş ücretsizdir; bunu neredeyse kimse bilmez.

Palmiyeleri ve sahil yolu manzarasıyla bahçe, onun buraya neden yerleştiğini en iyi anlatan kısımdır: 1900'de Malvarrosa yazlık evlerin bulunduğu bir kenar semtti ve balıkçı mahallesinde denize karşı yaşamayı seçmek, bütün eseriyle oldukça tutarlı bir niyet beyanıydı.

Kaçırılmayacaklar

Denize bakarak yazmak

Villayı burada, balıkçı mahallesinde, burası yazlık bir kenar semtken yaptırdı.

“Flor de mayo”, 1895

Arka planda bu sokaklar ve bu plajla Cabanyal balıkçıları. Hâlâ tanınıyorlar.

Rudolph Valentino

1921'de sinemaya aktarılan “Mahşerin Dört Atlısı”, sessiz sinemanın en çok tapılan jönünü yıldız yaptı.

Ücretsiz giriş

Kırk dakika, parasız ve neredeyse kimse bilmiyor. Valencia'nın en boş müzelerinden biri.

Valencia ziyaretine nasıl uyar

Playa de la Malvarrosa sahil yolunun sonunda, Balneario de Las Arenas'a yürüyerek on dakika uzaklıkta. Deniz cephesi rotasının mantıklı bitişidir.

Kapanış olarak iyi işler, çünkü öncekilerin hepsini yeniden düzenler: çinileriyle Cabanyal, plaj, pilavlar, güneyde Albufera. Bütün bunlar bir yüzyıldan uzun zaman önce yazılmış hâlde onun romanlarında var ve yürüdükten sonra okumak ikisini de epey değiştirir.

Vaktin, araban ya da otobüsün varsa doğal devamı yirmi dakika güneydeki Albufera'dır: göl, pirinç tarlaları, El Palmar ve gün batımında kayıklar. “Cañas y barro”nun manzarasıdır ve hâlâ satır satır tanınır.

Sık sorulan sorular

Romanlarından hangisi tam da bu mahalleyi anlatır?

1895 tarihli “Flor de mayo”. Cabanyal balıkçılarının, teknelerin, kaçakçılığın ve azgın denizin hikâyesidir; arka planda bu aynı sokaklar ve bu aynı plaj vardır. Bir gün evinden çıkmadan buraya dönmek istersen onu aç: mahalleyi olduğu gibi göreceksin, barakalar hâlâ ayakta ve insanlar suda hayatlarını ortaya koyuyor. Blasco burayı karış karış bilirdi ve hiç kaybolmasın diye mürekkebe döktü.

Kitaplarından hangi ünlü film çıktı?

En çok ses getireni, Hollywood'un 1921'de çektiği ve sessiz sinemanın en çok tapılan jönü Rudolph Valentino'yu yıldız yapan “Kıyamet Günün Dört Atlısı”. Boğa güreşi romanı “Kan ve Kum” da beyazperdeye aktarıldı. Bir düşün: buranın bir adım ötesinde doğmuş, pirinç ve tuzlu deniz havası kokan bu Valencia'nın çocuğu bir yazar, dünyanın yarısındaki sinema salonlarını dolduruyor. Bir deniz mahallesinin sakinlerinden pek azı bu kadar uzağa gitti.

Peki o nasıl bir adamdı?

Sakin dışında her şey. Blasco Ibáñez cumhuriyetçi bir politikacı, cephe gazetecisi, savaşçı bir gazetenin kurucusuydu ve iktidarla o kadar başı derde girdi ki sonunda sürgüne gitti. Uzakta, Fransa'nın güneyinde, 1928'de, o kadar karşı çıktığı monarşinin düştüğünü göremeden öldü. Kalıntıları nihayet 1933'te Valencia'ya getirildiğinde bütün mahalle onu karşılamak için sokağa döküldü. Yazar, kışkırtıcı ve iliklerine kadar Valencialı: bu evin adamı böyleydi.

Valencia şehrini keşfet ve kendi temponda dinle

Yerel rehberlerle, kendi temponda ve çevrimdışı gez.

Viavoy uygulaması

Valencia şehrinde başka yerler

Valensiya Katedrali

Centre del Carme Cultura Contemporània

El Miguelete

Santos Juanes Kilisesi

San Martín Obispo Kilisesi

IVAM Valensiya Modern Sanat Enstitüsü