Trianalılar ona “Triana'nın katedrali” der ve bunu tamamen ciddi söylerler. Sevilla'nın en eski kilisesidir —1248 fethinden sonra yapılan ilk kilise— ve yedi yüzyılı aşkın süredir mahallenin vaftiz edildiği, evlendiği ve vedalaştığı yerdir. Dışarıdan sağlam ve sadedir, tuğla ve taştandır, minareyi andıran bir kulesi vardır. İçinde Sevilla sanatının en değerli eserlerinden bazılarını saklar ve giriş ücretsizdir.
Hasta bir kralın adağı
Onu 1280 civarında Bilge lakaplı X. Alfonso yaptırdı. Geleneğe göre kral bir gözünden ağır bir rahatsızlık çekiyordu, Meryem Ana'nın annesi Azize Anna'ya sığındı ve iyileşince şükran olarak bu tapınağın yapılmasını emretti. Doğru olsun ya da olmasın, kraliyet vakfı belgelenmiştir ve boyutunu açıklar: bir varoş şapeli değil, kraliyet siparişi bir kilisedir.
Mimari açıdan mutlu bir tuhaflıktır: Gotik-Mudéjar, üç nef, sivri kemerler ve açıkça Muvahhit mirası taşıyan bir çan kulesi. İslam geleneğinde yetişmiş usta yapıcıların (alarifes) hâlâ Sevilla'da çalıştığı bir dönemde inşa edildi ve sonuç, Endülüslü ellerle ve tekniklerle yapılmış bir Hristiyan yapısıdır.
Tapınak pek çok kez yenilendi ve onarıldı —1755 Lizbon depremi onu hasara uğrattı—, ama özgün yapısını korur. Sevilla'yı krallığının başka hiçbir şehrinden daha çok seven X. Alfonso, nehrin öbür yakasında, Katedralde gömülüdür.
İçeride ne aranır
Çingenelerin vaftiz kurnası en sevilen ve en çok aranan eserdir. Geleneğe göre onda vaftiz edilen, cante (flamenko şarkısı) için ses ve sanat kazanır ve böyle bir mahallede bu inanç folklor değildir: burada kuşaktan kuşağa vaftiz edilmiş koca flamenko aileleri vardır.
1503 tarihli Iñigo López mezar levhası, Triana'ya yerleşmiş ve İspanyol çinisinin tarihini değiştirmiş İtalyan seramikçi Niculoso Pisano'nun eseridir. Ondan önce seramik, renkler kabartmalarla ve cuerda seca tekniğiyle ayrılarak yapılırdı; Pisano düz çinin üzerine bir tuvale resim yapar gibi boyamayı öğretti. Sevilla'da göreceğin bütün boyalı çiniler buradan başlar.
Sonra XVI. yüzyıldan ana retablo ve Alejo Fernández'e atfedilen, Sevilla Rönesansının en iyileri arasında yer alan bir pano resmi olan Virgen de la Rosa. Zemine de dikkat et: döşemenin büyük kısmı, yüzyıllar boyunca tapınağa gömülmüş mahalle sakinlerinin mezar taşlarıdır.
Kaçırılmayacaklar
Sevilla'nın en eski kilisesi
1280 civarında X. Alfonso tarafından kuruldu: fetihten sonraki ilk kilise ve ders kitabı gibi bir Gotik-Mudéjar.
Çingenelerin vaftiz kurnası
Onda vaftiz edilen cante için ses kazanır. Triana'da bu söylenir ve gerçekleşir.
Niculoso Pisano'nun levhası
1503: bir tablo gibi boyanmış çini. Sonra gelen her şey bu taşta başlar.
Velá de Santa Ana
Her temmuz nehir kenarında, XIII. yüzyıldan beri belgelenmiş. İspanya'nın en eski bayramlarından.
Sevilla gezine nasıl uyar
Calle Pureza'nın sonundadır; Plaza del Altozano'ya on dakika, Calle Betis'e birkaç sokak uzaklıktadır. Triana gezisini kapatan ve en az kişinin yaptığı duraktır, çünkü ana eksenin dışında kalır.
Saatler belirleyicidir: ibadete açık bir tapınaktır ve sabah ve öğleden sonra belli aralıklarla açılır. Öğleden sonra gidersen bir ayine denk gelmediğinden emin ol; sabah gidersen genellikle daha sakindir ve Virgen de la Rosa'yı görmek için ışık daha iyidir.
Bir takvim notu: her temmuzda, 26'sı civarında, mahalle Velá de Santa Ana'yı kutlar; XIII. yüzyıldan beri belgelenen —İspanya'nın en eskilerinden— nehir kenarında çardaklarla, müzikle ve su üzerinde yağlı direk yarışmalarıyla bir bayram. Denk gelirsen planı değiştir ve kal.
Sık sorulan sorular
Çinilerin ustası Niculoso Pisano kimdi?
Bugün gördüğün her şey için kilit bir kişi. Niculoso İtalyandı, Pisalıydı ve 1500 yılı civarında Triana'ya yerleşti. Bir devrim getirdi: o zamana kadar çini, renkleri ayırmak için kabartmalarla ve iplerle yapılırdı; o ise düz çininin üzerine, bir tuvalin üzerine resim yapar gibi, İtalyan Rönesansı tarzında resim yapmayı öğretti. O teknik Sevilla seramiğini sonsuza dek değiştirdi. Çamur mahallesi ününün yarısını bu Pisalıya borçludur.
Santa Ana'nın kendi bayramı var mı?
Evet, ve İspanya'nın en eskilerindendir: mahallenin her temmuzda, azizenin günü olan yirmi altısı civarında kutladığı Velá de Santa Ana. XIII. yüzyıla, neredeyse kilisenin yükseldiği yıllara dayanır. Birkaç gece boyunca nehrin Triana yanındaki kıyısı çadırlarla, müzikle, suyun üzerindeki yağlı direklerle ve şafağa kadar dansla dolar. Turistler için bir panayır değil: mahallenin bayramı, öteden beri olan bayram.
O kral, X. Alfonso'nun Sevilla ile özel bir bağı var mıydı?
Onu deli gibi severdi. Kitapların ve müziğin kralı Bilge Alfonso, Sevilla'yı öylesine kendinden hissetti ki buraya gömülmek istedi: mezarı nehrin öbür yakasındaki katedraldedir. Dahası da var: geleneğe göre, kendi oğlu ona karşı ayaklandığında Sevilla'nın sadakatini ödüllendirmek için şehre ünlü sloganı “NO8DO”yu hediye eden oydu; “no madeja do” diye okunur, yani “no me ha dejado”, “beni bırakmadı”. Bu şehirde sonsuza dek kalmak istedi.
