Köşeye dikilmiş, gerçek boyutlarda bronz bir adam: kalın çerçeveli gözlük, buruşuk ceket ve esprili bir laf etmek üzereymiş gibi bir yüz. 2003'ten beri burada ve New Yorklu bir sinemacının Oviedo'da neden bronza dönüştüğünün hikâyesi işin en güzel kısmı.
Şehrin bronzla karşılık verdiği bir övgü
Ekim 2002'de Allen, Sanat dalında Asturias Prensi Ödülü'nü almak için Teatro Campoamor'a geldi ve laf olsun diye üç beş cümle etmek yerine övgüler yağdırdı.
Oviedo'nun nefis, egzotik, güzel, temiz, huzurlu bir şehir olduğunu, sanki bu dünyaya ait değilmiş, sanki yokmuş gibi olduğunu söyledi. Bu, Oviedoluların yüreğine dokundu ve şehir iltifata onu bronza dökerek karşılık vermeye karar verdi. Heykeli Vicente Santarúa yaptı.
İş güzel sözlerde de kalmadı: yıllar sonra, 2008'de Allen geri döndü ve Vicky Cristina Barcelona filminin bir kısmını burada çekti. Hikâyede kahramanlar birkaç günlüğüne Oviedo'ya kaçar; böylece şehir perdede kendi adıyla görünür, bu da onun New York dışındaki sinemasında oldukça nadirdir.
Buralıları çok güldüren bir ayrıntı var: bu heykelin gözlükleri sayılamayacak kadar çok kez çalındı ve kırıldı. Arada bir gözlüksüz ortaya çıkar ve yenilerini takmak gerekir; sanki bizim Woody bu kadar dolaşmaktan onları kaybediyormuş gibi.
Çatısız ve biletsiz bir müze
Bu heykel yalnız değildir: Oviedo'nun sokaklarına ve meydanlarına dağılmış, çoğu doksanlı yıllardan itibaren yerleştirilmiş yüzü aşkın açık hava heykeli vardır.
Bu yüzden eski şehrin çatısız ve biletsiz bir müze olduğu söylenir: yürürsün ve istemeden onlarla karşılaşırsın. Zaman içinde sürdürülmüş ve hacmi bakımından oldukça alışılmadık bir belediye politikasıdır.
Birçokları için en ünlüsü, doksanların ortasından beri Campo de San Francisco'nun yanındaki Plaza de la Escandalera'da uzanan dolgun bronz bir kadın olan Fernando Botero'nun Maternidad'ıdır, yani Annelik heykeli. Oviedoluların en bilinen buluşma noktasıdır.
Olmazsa olmaz diğerleri, katedralin önündeki La Regenta, parktaki bankında Mafalda ve tiyatronun karşısında dört metrelik bronz popo olan küstah Culis Monumentalibus.
Kaçırılmayacaklar
2003'te yerleştirildi
Allen burada Asturias Prensi Ödülü'nü aldıktan sonra; Vicente Santarúa'nın eseri.
Unutulmaz bir övgü için
Oviedo'nun “nefis, egzotik, güzel, temiz, huzurlu, sanki bu dünyaya ait değilmiş gibi” olduğunu söyledi.
Ve burada yeniden film çekti
2008'de Vicky Cristina Barcelona filminin bir kısmını; şehir kendi adıyla görünür.
Gözlükleri durmadan çalınır
Arada bir gözlüksüz ortaya çıkar ve yenilerini takmak gerekir.
Oviedo ziyaretine nasıl uyar
Calle Milicias Nacionales'te, Uría sokağına çok yakın ve eski şehre birkaç dakika uzaklıktadır.
Durak beş dakika sürer: elini omzuna atarak çekilen klasik fotoğraf; bunun için oradadır ve kimse kızmaz.
Bir saatten biraz fazla bir sürede baştan sona yapılabilen ve Oviedo'yu anıtsal bir hedef olmadan yürümenin en iyi yollarından biri olan şehrin heykel güzergâhına uyar.
Sık sorulan sorular
Peki burada hangi filmi çekti?
2008'de Vicky Cristina Barcelona'nın bir bölümünü. Hikâyede başrol kadınları birkaç günlüğüne Oviedo'ya kaçar; böylece şehir perdede kendi adıyla görünür, bu da Allen'ın New York dışındaki sinemasında oldukça nadir bir şeydir.
Bu bronz bey yalnız mı?
Hiç de değil. Oviedo'nun sokaklarına ve meydanlarına dağılmış yüzü aşkın açık hava heykeli var; çoğu doksanlı yıllardan itibaren yerleştirildi. Bu yüzden eski şehrin çatısız ve biletsiz bir müze olduğu söylenir: yürürsün ve farkında olmadan onlarla karşılaşıp durursun. Gözünü dört aç, bugün epeyce birine rastlayacaksın.
Hepsinin içinde en ünlü heykel hangisi?
Pek çok kişi için Fernando Botero'nun Annelik heykeli: doksanların ortasından beri plaza de la Escandalera'da, San Francisco parkının yanında uzanan iri yarı bronz bir kadın. Oviedoluların bir numaralı buluşma noktasıdır.
