Tiyatronun hemen bitişiğindedir ve ondan yalnızca yedi yıl sonra, MÖ 8 yılında açılmıştır, çünkü kendine saygısı olan bir Roma şehrinin iki şeye birden ihtiyacı vardı: bir yanda kültür, öbür yanda kan. On beş bin kişi alıyordu, tiyatronun iki katından fazla; bu da hangi gösteriye daha çok talep olduğu hakkında epey şey söyler.
Gösterilerle dolu eksiksiz bir gün
Bir oyun gününün programı bütün İmparatorluk'ta standarttı ve üç bölümden oluşuyordu. Sabah venationes yapılırdı: Akdeniz'in yarısından getirilmiş vahşi hayvanların avı; seyircilerin çoğunun hiç görmediği egzotik hayvanlarla. Bu, başka şeylerin yanı sıra, Roma'nın erişiminin bir gösterisiydi.
Öğlen, seyircilerin en seçkin kesimi yemeğe çekildiğinde, mahkûmlar idam edilirdi. Programın en az itibarlı bölümüydü ve çoğu zaman yarı boş bir tribünün önünde geçiştirilirdi. Öğleden sonra da asıl yemek gelirdi: gladyatörler.
Silahlarına göre tanımlanan, kendi hayranları ve bahisleri olan koca bir dövüşçüler hiyerarşisi vardı: ağ ve üç dişli mızrakla retiarius, balık miğferli murmillo, eğri hançeriyle Trakyalı. Dövüşler türlere göre eşleştirilir, saldırı ve savunma silahları arasında denge aranırdı.
Çukur, kapılar ve şenliğin parasını kimin ödediği
Arenanın ortasında, yapı topluluğunun en ilginç parçası olan dikdörtgen bir çukur vardır. Hayvanlar ve sahne dekorları kapaklar ve karşı ağırlıklı yük asansörleriyle buradan yukarı çıkar, seyircinin karşısına birdenbire belirirdi. Kanlı gösteriye uygulanmış tiyatro makinesiydi bu.
Girişlere de dikkat et: her toplumsal grubun kendi kapısı ve kendi bölümü vardı; girerken de çıkarken de kimse birbirine karışmasın diye geçiş yolları ayrıydı. Bir Roma amfitiyatrosu, kelimenin tam anlamıyla, şehrin toplumsal yapısının taştan yapılmış bir haritasıdır.
Oyunlar cömertlikten ötürü ücretsiz değildi. Halkın gözüne girmek için bir magistratus ya da magistratus adayı parasını kendi cebinden öderdi, tıpkı bugün bir seçim kampanyasının finanse edilmesi gibi. İyi oyunlar düzenlemek bir kamu görevine giden en kısa yoldu.
Gladyatörler konusunda da bir ayrıntı: her zaman ölmezlerdi, hem de hiç. Çok paraya mal olurlar, yıllarca eğitim görürlerdi ve iyi bir dövüşçüye bir sermaye gibi bakılırdı. Ama bu arenada kötü bir gün sonuncusu olabilirdi.
Kaçırılmayacaklar
On beş bin seyirci
Yirmi metre ötedeki tiyatronun iki katından fazla. Talep Yunan tragedyasına değildi.
Arenanın çukuru
Kapaklar ve karşı ağırlıklı yük asansörleri hayvanları ve dekorları yukarı çıkarır, bunlar birdenbire belirirdi.
Her toplumsal sınıfa bir kapı
Ayrı girişler ve bölümler; geçiş yolları girerken ve çıkarken karışmayı engelliyordu.
Parasını bir politikacı öderdi
Oyunları halkın gözüne girmek isteyen hırslı bir magistratus kendi cebinden finanse ederdi.
Mérida ziyaretine nasıl uyar
Alanı ve bileti tiyatro ile ortaktır ve ikisi art arda gezilir. Yan yana duran iki yapının karşılaştırması bu topluluğu özel kılan şeydir: yirmi metre içinde Roma eğlencesinin iki yüzü görülür.
Karşısında, burada yalnızca yapı olarak kalan şeye görüntü kazandırmaya yardım eden, oyunlarla ilgili mozaiklerin, kabartmaların ve nesnelerin saklandığı Museo Nacional de Arte Romano bulunur.
Kırk dakika kadar ayır. Yazın gidiyorsan sabahın ilk saatlerinde git: arenada gölge yoktur ve taşın üzerindeki öğle vakti Extremadura güneşi ziyareti bir dayanıklılık sınavına çevirir.
Sık sorulan sorular
Açıldığı yılı tam olarak nereden biliyoruz?
Çünkü bunu Romalıların kendileri yazıya geçirdi. Oturma basamaklarında tarihin taşa kazındığı yazıtlar bulundu; bu yüzden MÖ 8 yılında kapılarını açtığını kesinlikle söyleyebiliriz.
