İlk fark edilen şey süzülen ışıktır. Yukarı bak: bu çınarlar bir yüzyılı aşkın süredir özel bir biçimde budanıyor, dalları birbirine geçirilerek yeşil bir tonoz oluşturuluyor. Altında yürümek bir nefin içinde yürümek gibidir, ama yapraktan bir nefin.
Gezi yolunun üzerinde canlı bir çatı
Tekniğe çardak ya da tonoz budaması denir ve süreklilik ister: yan yana ağaçların dallarını, yukarıda birleşene kadar on yıllarca yönlendirmek gerekir. Sonuç, yazın serin bir gölge veren, kışın da çıplak kalıp gökyüzüne karşı kıvrık gövdelerden bir parmaklık çizen kesintisiz bir bitki örtüsüdür.
Gezi yolu XVIII. yüzyılın sonlarında açıldı; şehrin nehrin kıyısında açık havada bir salonu olsun diye, kraliyet siparişiyle Burgoslu mimar Fernando González de Lara tasarladı.
Aynı mimar, 1791'de açılan Plaza Mayor'daki belediye binası'nın da imzasını taşır. Yani şehrin nabzının attığı meydan ile şehrin dinlendiği gezi yolu aynı kişinin imzasını taşır.
Adın şövalyelerle ya da mahmuzlarla ilgisi yoktur. Espolón başlangıçta nehrin taşkınlarını frenlemek ve şehri Arlanzón'un sel baskınlarından korumak için nehrin yanında yükseltilen bir duvar ya da set demekti. Gezi yolu, artık sudan korkmadan, bu eski savunmanın üzerine açıldı.
Şehrin salonu
İki yüzyılı aşkın süredir bütün Burgos akşamüstü turunu atmaya, kur yapmaya, her şeyden haberdar olmaya, yeni paltosuyla görünmeye buraya gelir. Çatısı ve duvarları olmasa da haklı olarak şehrin salonu diye anılır: yalnızca ağaçlar, taş banklar ve suyun mırıltısı.
Akşamüstü gezintisi ritüeli kuşaklar boyunca İspanyol kent yaşamının toplumsal düzenini kurdu ve Burgos'ta özellikle canlı kalmıştır. İnsanların nasıl durduğuna, selamlaştığına ve iki çift laf ettiğine dikkat et: bu gezi yolu bir karşılaşma makinesidir.
Güzergâh boyunca Kastilya krallarının heykelleri, bir müzik köşkü ve Flora çeşmesi vardır. Ders kitaplarına geçecek türden XIX. yüzyıl kent mobilyasıdır ve tam olarak düşünüldüğü amaç için işler.
Bir ucunda, katedral'e açılan anıtsal kapı Arco de Santa María; öbür ucunda Teatro Principal ve teraslar. Arada da bütün şehir.
Kaçırılmayacaklar
Çınarlar bir tonoz oluşturur
Dalları birbirine geçirerek kesintisiz bir bitki çatısı kuran, bir yüzyılı aşkın budama.
XVIII. yüzyılın sonunda açıldı
Fernando González de Lara tarafından, kraliyet siparişiyle, nehrin kıyısında açık havada bir salon olarak.
“Espolón” bir setti
Arlanzón'un taşkınlarını frenlemek için nehrin yanında bir duvar. Gezi yolu onun üzerine açıldı.
Bir karşılaşma makinesi
İki yüzyıllık akşamüstü turları, kur yapmalar ve selamlaşmalar. Hâlâ tam olarak aynı biçimde işliyor.
Burgos ziyaretine nasıl uyar
Arlanzón'un yanından, nehre paralel olarak, Teatro Principal ile Arco de Santa María arasında uzanır. Tarihi merkezi nehre bağlayan eksendir.
Durmadan yürümek on beş yirmi dakika sürer, ama asıl olan acele etmemektir: iyi bir gezi yolu yürünüp geçilmez, tadı çıkarılır. En iyi an, şehrin sokağa çıktığı akşamüstünün sonudur.
Buradan köprüyü geçip Museo de la Evolución Humana'ya gidilir ya da Arco de Santa María'dan tarihi merkeze ve katedrale girilir.
Sık sorulan sorular
“Espolón” adı nereden geliyor?
Öyle görünse de mahmuzlu bir şövalyeyle hiçbir ilgisi yok. Espolón aslında taşkınları durdurmak ve şehri Arlanzón'un sel sularından korumak için nehrin kenarına yükseltilen bir duvar ya da setti. Bu eski savunmanın üzerine, artık sudan korkmadan, sonradan bu gezinti yolu çizildi ve görmeden üzerinde yürüdüğün o duvarın adı ona kaldı. Yani Burgos'un en sevilen salonuna dönüşmüş eski bir setin üzerinde yürüyorsun.
