Şehrin tam merkezinde neredeyse bir kilometrelik altın sarısı kum ve arkasında taştan bir perde gibi yükselen dağ. Alicante'yi farklı kılan bu: plaja gitmek için arabaya binmen gerekmez, plaj burada, her şeye on dakika, şehirle denizin arasında.
Bir mahalle olan plaj
Postiguet kelimenin tam anlamıyla bir şehir plajıdır: doğrudan eski şehre açılır, sahil yolu, tramvay durağı ve bir ucunda kaleye çıkan asansör vardır. Alicanteli, yürüyüşe çıkar gibi öğle yemeğinden önce ya da işten çıkınca denize girmeye iner.
Bu durum havayı değiştirir. Bir tatil köyü ya da site plajı değil: burada herkes denize girer, gelip geçen ziyaretçiden ömrünü burada geçirmiş komşuya kadar; çocuklar, kıyı boyunca koşan emekliler ve İspanyol yazının fon müziği olan raketlerin “tok, tok” sesi.
Adı postigo, yani küçük kapı kelimesinden gelir: şehri çevreleyen surun kıyının bu kesimine açılan küçük kapılarından biri buradaydı. XIX. yüzyılda surlar yıkılınca plaj kent dokusuna katıldı.
Arkadaki dağ ve taştan yüz
Arka plan Benacantil dağı; kale kumun yüz elli metreden daha yukarısında asılı duruyor. Şehir plajıyla üstündeki ortaçağ kalesinin bu birleşimi, Alicante manzarasını eşsiz kılan şeydir.
Dağın siluetine kıyıdan ya da sudan bak: göğe bakan bir alın, bir burun ve bir çene seçilir. Alicanteliler ona Cara del Moro (Mağribi'nin Yüzü) der; anlatılana göre bu, kederden kendini ölüme bırakan âşık bir Mağribi'nin taşlaşmış yüzüdür.
Bir kez görüldükten sonra artık görmemenin mümkün olmadığı şeylerden biri. Ne kadar uzaktan bakarsan o kadar iyi işler; bu yüzden en net hâli sudan ya da plajın doğu ucundan görünür.
Ağustosun ortasında iğne atsan yere düşmez; merkezde plaj sahibi olmanın bedeli bu. Temmuz ve ağustos dışında ve sabahın erken saatlerinde deneyim tamamen farklıdır.
Kaçırılmayacaklar
Merkezde plaj
Her şeye on dakika yürüme mesafesinde neredeyse bir kilometre kum. Denize girmek için araba gerekmez.
Adı bir kapıdan geliyor
Postiguet, postigo'dan: surun denize açılan küçük kapılarından biri buradaydı.
Cara del Moro
Kıyıdan görülen dağ silueti bir alın, bir burun ve bir çene çizer.
Kaleye çıkan asansör
Plajın bir ucunda, kayaya oyulmuş. Plaj ve kale aynı sabahta.
Alicante ziyaretine nasıl uyar
Explanada de España'nın doğu ucunda, Plaza Puerta del Mar'ı geçince. Merkezin her noktasından on dakikadan kısa sürede yürüyerek varılır.
Ucunda, dağın kayasına oyulmuş, Santa Bárbara Kalesi'ne çıkan asansörün girişi var. Çıkmanın rahat yolu bu ve plajla kaleyi aynı sabahta birleştirmek gayet mümkün.
Bir şehir plajının bütün hizmetleri var: duşlar, cankurtaranlar, şezlonglar, plaj barları ve erişilebilirlik. Daha fazla yer arıyorsan, daha kuzeydeki San Juan plajı çok daha geniştir ve tramvayla yirmi dakikada varılır.
Sık sorulan sorular
O dağın yüz biçiminde olduğu doğru mu?
Dağın profiline iyi bak, özellikle kıyıdan ya da sudan bakarsan: göğe bakan bir alın, bir burun ve bir çene göreceksin. Biz Alicanteliler ona “la Cara del Moro” (Mağribi'nin Yüzü) deriz ve anlatılana göre bu, kederinden ölüme bırakan âşık bir Mağribi'nin taşlaşmış yüzüdür. Bir kez gördükten sonra bakmadan edemediğin şeylerdendir. Bakalım kumsala inmeden önce onu bulabilecek misin.
Peki dağın tepesini taçlandıran o kale?
Santa Bárbara Kalesi; İspanya'nın en büyük Orta Çağ kalelerinden biri, orada, plajın yüz elli metreden fazla yukarısında asılı duruyor. Peki neden bu adı taşıdığını biliyor musun? Çünkü Hristiyan birlikleri onu Müslümanlardan dört Aralık 1248'de, Santa Bárbara gününde aldılar ve ona o günün azizesinin adını verdiler. Yukarıdan bütün körfez görünür; vaktin varsa çık, gün batımında bile olsa.
