Στέκεται μόνη της στην εξοχή, στην άλλη όχθη του ποταμού, και το πρώτο που πρέπει να κάνεις είναι να τη γυρίσεις γύρω γύρω και να μετρήσεις τις πλευρές της: δεν είναι τετράγωνη ούτε επιμήκης αλλά ένα πολύγωνο με δώδεκα έδρες, σχεδόν κύκλος. Σχεδόν καμία εκκλησία δεν χτίζεται έτσι, και αυτή κρύβει τον λόγο: την ύψωσαν γύρω στο 1208 κάποιοι ιππότες που είχαν βρεθεί στους Αγίους Τόπους και θέλησαν να αναπαραγάγουν εδώ το σχήμα του Παναγίου Τάφου της Ιερουσαλήμ.
Γιατί μια στρογγυλή εκκλησία
Οι εκκλησίες με κεντρική κάτοψη είναι σπανιότατες στο ρομανικό της Ιβηρικής και απαντούν σχεδόν πάντα στην ίδια πρόθεση: να θυμίσουν τον Πανάγιο Τάφο της Ιερουσαλήμ, που είναι ένα κυκλικό κτίριο με τον τάφο στο κέντρο. Το να αντιγράψεις αυτό το σχήμα ήταν σαν να φέρνεις συμβολικά τους Αγίους Τόπους στο σπίτι σου.
Για πολύ καιρό αποδιδόταν στους Ναΐτες, και αυτή η εκδοχή κυκλοφορεί ακόμη επειδή είναι πιο ελκυστική. Η έρευνα σήμερα δείχνει μάλλον προς τους ιππότες του Παναγίου Τάφου, ένα διαφορετικό τάγμα, συνδεδεμένο άμεσα με τον τόπο που μιμούνταν.
Η εσωτερική δομή είναι αυτό που την κάνει μοναδική. Στο κέντρο υπάρχει ένα διώροφο κουβούκλιο, ένα κτίσμα μέσα στο κτίσμα, που το περιβάλλει ένας δωδεκαγωνικός περίδρομος. Στην πάνω αίθουσα αυτού του κουβουκλίου, κατά την παράδοση, ένας ιππότης αγρυπνούσε πάνω από τα όπλα του τη νύχτα πριν χριστεί ιππότης.
Το κειμήλιο που της έδωσε το όνομα
Ο ναός λέγεται Βέρα Κρους (Αληθινός Σταυρός) επειδή φύλαξε για αιώνες ένα Λίγνουμ Κρούτσις, ένα θραύσμα του Τιμίου Σταυρού, σε ένα πλαϊνό παρεκκλήσι χτισμένο γι' αυτόν τον σκοπό. Αυτό το κειμήλιο φυλάσσεται σήμερα στην εκκλησία του γειτονικού χωριού Θαμαρραμάλα και επιστρέφει εδώ μόνο στη γιορτή του.
Η Θαμαρραμάλα έχει επιπλέον μια παράδοση διάσημη σε όλη την επαρχία: κάθε Φεβρουάριο, της Αγίας Αγάθης, οι γυναίκες του χωριού παίρνουν την εξουσία και κυβερνούν για μία μέρα, με δικές τους δημάρχους και ένα ολόκληρο τελετουργικό. Είναι μία από τις πιο ιδιόρρυθμες γιορτές της Καστίλης.
Το εσωτερικό διατηρεί ρομανικά κιονόκρανα και υπολείμματα τοιχογραφιών, και μπορείς να ανέβεις στον πύργο, από τον οποίο έχεις τη θέα που δικαιολογεί τη διαδρομή: το Αλκάθαρ να διαγράφεται πάνω στον βράχο, χρυσαφένιο τις τελευταίες ώρες της μέρας, σαν πέτρινο πλοίο που πλέει πάνω από την κοιλάδα.
Μη χάσεις
Δώδεκα πλευρές, σχεδόν κύκλος
Κεντρική κάτοψη για να θυμίζει τον Πανάγιο Τάφο της Ιερουσαλήμ. Σπανιότατη στο ρομανικό της Ιβηρικής.
Δεν ήταν οι Ναΐτες
Η παραδοσιακή απόδοση δεν στέκει: σήμερα η έρευνα δείχνει τους ιππότες του Παναγίου Τάφου, συνδεδεμένους με τον τόπο που μιμούνταν.
Το κεντρικό κουβούκλιο
Ένα διώροφο κτίσμα μέσα στον ναό. Στην πάνω αίθουσα ο ιππότης αγρυπνούσε πάνω από τα όπλα του πριν χριστεί ιππότης.
Η καλύτερη θέα του Αλκάθαρ
Από τον πύργο της, και από τον δρόμο της κατάβασης, το κάστρο εμφανίζεται σαν πέτρινη πλώρη πάνω από την κοιλάδα.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Σεγόβια
Βρίσκεται έξω από την παλιά πόλη, στην κοιλάδα του Ερέσμα, περίπου είκοσι λεπτά με τα πόδια σε κατηφόρα από το Αλκάθαρ. Αυτή η κατάβαση είναι από μόνη της το καλύτερο κομμάτι της διαδρομής, γιατί σου ανοίγει σιγά σιγά την εικόνα του κάστρου από κάτω.
Ο δρόμος περνά δίπλα από τη μονή του Πάρραλ και τις λεύκες του ποταμού, και είναι το κομμάτι της Σεγόβια που σχεδόν κανείς επισκέπτης μιας μέρας δεν πατά. Μπορείς να την κάνεις κυκλική, ανεβαίνοντας μετά από ένα άλλο μονοπάτι ως την Πύλη του Σαντιάγο.
Πρόσεξε δύο πράγματα: το ωράριο είναι περιορισμένο και κλείνει τις Δευτέρες, και η επιστροφή είναι όλη ανηφόρα. Υπολόγισε μιάμιση ώρα για πήγαινε, επίσκεψη και επιστροφή, και κάν' το αργά το απόγευμα για το φως πάνω στο Αλκάθαρ.
Συχνές ερωτήσεις
Πού βρίσκεται σήμερα το λείψανο του Σταυρού που της έδωσε το όνομα;
Το κομμάτι του Lignum Crucis φυλάσσεται σήμερα στην εκκλησία του γειτονικού χωριού Θαμαρραμάλα, και επιστρέφει στη Βέρα Κρουθ μόνο στη γιορτή της. Στο ίδιο αυτό χωριό, κάθε Φεβρουάριο, της Αγίας Αγάθης, οι γυναίκες παίρνουν την εξουσία και κυβερνούν για μία μέρα, σε μία από τις πιο φημισμένες παραδόσεις της επαρχίας. Το λείψανο έφυγε, αλλά η γιορτή είναι ακόμη πολύ ζωντανή.
