Είναι η αρχαιότερη αγορά τροφίμων της Πάλμα, σε ένα κτίριο γύρω στο 1920, αν και εδώ αγόραζαν και πουλούσαν πολύ νωρίτερα, όταν αυτό ήταν προάστιο ψαράδων και το ψάρι ερχόταν σχεδόν κατευθείαν από τη βάρκα στον πάγκο. Σήμερα οι πάγκοι από πάντα συνυπάρχουν με μπαρ όπου σου ανοίγουν μερικά στρείδια.
Ένα προάστιο έξω από τα τείχη
Η Σάντα Καταλίνα μεγάλωσε έξω από τα τείχη, στα δυτικά της τειχισμένης πόλης, ως γειτονιά ψαράδων, ναυτικών και ανθρώπων που δεν χωρούσαν μέσα. Το όνομα έρχεται από ένα μεσαιωνικό νοσοκομείο που λειτουργούσε από το 1343 για να φροντίζει φτωχούς, προσκυνητές και ανθρώπους της θάλασσας· η πύλη του τείχους πήρε το όνομά του και από την πύλη πέρασε σε όλο το προάστιο.
Το σημερινό κτίριο είναι γύρω στο 1920 και ακολουθεί τον τύπο της αγοράς από σίδερο και φως που απλώθηκε σε όλη την Ισπανία στα τέλη του 19ου αιώνα: ενιαίος χώρος χωρίς χωρίσματα, μεταλλικός σκελετός και διαμπερής αερισμός, σχεδιασμένος για να κυκλοφορεί ο αέρας και να διατηρείται το εμπόρευμα πριν υπάρξει η ψύξη.
Οι πάγκοι μοιράστηκαν όπως φαίνονται σήμερα γύρω στο 1978, και από τότε αυτό το μέρος λειτουργεί σαν ένα μικρό χωριό κάτω από την ίδια στέγη: οι ίδιες οικογένειες πίσω από τους πάγκους, οι ίδιες νοικοκυρές να ψωνίζουν και να χαιρετιούνται με το όνομα.
Όταν η γειτονιά έγινε της μόδας
Πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια η Σάντα Καταλίνα άλλαξε: ήρθαν μάγειρες, ξένοι κάτοικοι και περίεργοι, και η γειτονιά πέρασε από εργατικό προάστιο σε μία από τις πιο περιζήτητες περιοχές της Πάλμα. Η αγορά ξαναεφευρέθηκε μαζί της, και το έκανε χωρίς να χάσει τον εαυτό της, που είναι το δύσκολο.
Σήμερα συνυπάρχουν οι πάγκοι από πάντα —το ψαράδικο, το κρεοπωλείο, τα λαχανικά του νησιού— με μπαρ όπου σου σερβίρουν ένα ποτήρι μαγιορκίνικο κρασί, σου ανοίγουν μερικά στρείδια ή σου τηγανίζουν ψαράκια επί τόπου. Είναι ένα μοντέλο που σε άλλες πόλεις κατέληξε να διώξει το αρχικό εμπόριο, και εδώ, προς το παρόν, όχι.
Το κόλπο για να τη ζήσεις σαν ντόπιος είναι απλό: πήγαινε πεινασμένος, κάνε έναν ολόκληρο γύρο πριν αποφασίσεις οτιδήποτε και αγόρασε εκεί όπου έχει ουρά από ανθρώπους του τόπου. Μετράει και η ώρα: είναι πρωινή αγορά και από το απόγευμα και μετά η ατμόσφαιρα αλλάζει εντελώς.
Για να πάρεις μαζί σου προϊόντα του νησιού: σομπρασάδα, καλύτερα από πορκ νέγκρε, το ντόπιο μαύρο χοιρινό· καμαϊότ, την πιο χωριάτικη εκδοχή της· τυρί Μαόν· ελιές τρενκάδες, σπασμένες και καρυκευμένες με μάραθο· και για γλυκό, την ενσαϊμάδα, που τυλίγεται σε σπείρα με χοιρινό λίπος —το σαΐμ που της δίνει το όνομα—.
Μη χάσεις
Η αρχαιότερη της Πάλμα
Κτίριο γύρω στο 1920 πάνω σε μια αγορά πολύ παλαιότερη, από τότε που αυτό ήταν προάστιο ψαράδων.
Οι πάγκοι από πάντα συνεχίζουν
Ψαράδικο, κρεοπωλείο και λαχανικά συνυπάρχουν με τα νέα μπαρ χωρίς να έχουν διωχτεί.
Το κόλπο των ντόπιων
Πήγαινε πεινασμένος, κάνε ολόκληρο τον γύρο πριν αποφασίσεις και αγόρασε εκεί όπου έχει ουρά από ανθρώπους του τόπου.
Το ψωμί δεν έχει αλάτι
Το πα μορένο ζυμώνεται χωρίς αλάτι από τότε που αυτό φορολογούνταν. Γι' αυτό απορροφά το λάδι.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στην Πάλμα
Βρίσκεται στο κέντρο της γειτονιάς Σάντα Καταλίνα, δεκαπέντε λεπτά με τα πόδια από τον Πασέο δελ Μπορν διασχίζοντας τη λεωφόρο Αργεντινής. Γύρω της, η οδός Φάμπρικα και η οδός Σαντ Ματζί συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη πυκνότητα εστιατορίων της Πάλμα.
Συνδυάζεται καλά με το Ες Ζονκέτ, τη γειτονιά των μύλων, που είναι πέντε λεπτά στην κατηφόρα, και με τον Πασέο Μαρίτιμο. Είναι μια διαδρομή για το μέσο του πρωινού που βγαίνει από το μνημειακό κύκλωμα και αξίζει τον κόπο.
Δοκίμασε το ψωμί του τόπου: το μαγιορκίνικο πα μορένο ζυμώνεται χωρίς αλάτι εδώ και αιώνες, από τότε που το αλάτι φορολογούνταν και ήταν ακριβό. Ακούγεται σαν ελάττωμα και είναι το κόλπο: έτσι απορροφά το λάδι, τη ντομάτα ραμαλιέτ και τη σομπρασάδα χωρίς να μαλώνει μαζί τους.
Συχνές ερωτήσεις
Τι να πάρω από εδώ αν θέλω προϊόν του νησιού;
Ό,τι πιο μαγιορκίνικο έχει ο πάγκος: σομπρασάδα, καλύτερα αν είναι από πορκ νέγκρε, το ντόπιο μαύρο γουρούνι· καμαϊότ, η ξαδέρφη της σε πιο χωριάτικη εκδοχή· τυρί Μαόν από το γειτονικό νησί· και ελιές τρενκάδες καρυκευμένες με μάραθο. Για γλυκό, η ενσαϊμάδα, που τυλίγεται σε σπείρα με χοιρινό λίπος, το σαΐμ που της δίνει το όνομα.
Γιατί το ψωμί εδώ έχει παράξενη γεύση;
Επειδή δεν έχει αλάτι. Το μαγιορκίνικο πα μορένο ζυμώνεται χωρίς αλάτι εδώ και αιώνες, από τότε που το αλάτι φορολογούνταν και ήταν ακριβό. Ακούγεται σαν ελάττωμα, αλλά αυτό είναι το κόλπο: έτσι απορροφά το λάδι, την ντομάτα ραμαγιέτ και τη σομπρασάδα χωρίς να μαλώνει μαζί τους. Είναι το ψωμί του πα αμ όλι.
