Barcelona · Τι να δεις

Ανάκτορο Μπαρό ντε Κουαντράς

Palau Baró de Quadras

Καταμεσής στη Ντιαγκονάλ, μια στενή και πανύψηλη πρόσοψη σκαλισμένη σαν να ήταν ελεφαντόδοντο: παράθυρα με μεσαίους κιονίσκους, υδρορρόες, άγγελοι, θηρία και θυρεοί καλύπτουν κάθε σπιθαμή της πέτρας. Μοιάζει με γοτθικό παλάτι της βόρειας Ευρώπης μεταφυτεμένο στη Βαρκελώνη, και αυτή ακριβώς ήταν η πρόθεση. Το υπέγραψε ο Ζουζέπ Πουτζ ι Καδαφάλκ γύρω στο 1906, την ίδια στιγμή που ο Γκαουντί έχτιζε τη Λα Πεδρέρα πέντε λεπτά από εδώ. Δύο αντίθετοι τρόποι να είσαι μοντέρνος, ταυτόχρονα και στην ίδια λεωφόρο.

Πουτζ ι Καδαφάλκ, ή το παρελθόν ως πρωτοπορία

Εκεί όπου ο Γκαουντί επινοούσε μορφές που δεν υπήρχαν σε κανένα ρεπερτόριο, ο Πουτζ ι Καδαφάλκ έκανε το αντίθετο: ανέσυρε το καταλανικό αστικό γοτθικό, τη στιγμή που η Καταλονία ήταν μεσογειακή δύναμη, και το οδηγούσε ως το διακοσμητικό παραλήρημα. Ο μοντερνισμός του είναι μια πολιτιστική και επίσης πολιτική επιχείρηση, ένας τρόπος να πει ότι αυτή η πόλη είχε ένα δικό της ένδοξο παρελθόν.

Δεν ήταν μόνο αρχιτέκτονας. Υπήρξε σοβαρός αρχαιολόγος —διηύθυνε τις ανασκαφές στα Εμπούριες, την ελληνική και ρωμαϊκή πόλη της Κόστα Μπράβα—, ιστορικός της τέχνης, συγγραφέας του έργου αναφοράς για τη ρωμανική καταλανική αρχιτεκτονική, και πολιτικός: έφτασε να προεδρεύσει της Μανκουμουνιτάτ δε Καταλούνια, του πρώτου κοινού οργάνου αυτοδιοίκησης της Καταλονίας, μεταξύ 1917 και 1924.

Τα γλυπτά της πρόσοψης είναι του Εουζέμπι Αρνάου, του μεγάλου γλύπτη του καταλανικού μοντερνισμού, του οποίου το χέρι θα αναγνωρίσεις σε μισό Eixample: δικό του είναι μεγάλο μέρος του διακόσμου στην Κάζα Λιεό Μουρέρα, στην Κάζα Αματγιέρ και στο Παλάου δε λα Μούζικα. Εδώ σκάλισε ένα ολόκληρο θηριολόγιο, μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και τον δράκο.

Δύο προσόψεις για δύο κοινωνικές τάξεις

Το κτίριο έχει δύο πολύ διαφορετικά πρόσωπα και ο λόγος είναι καθαρός αστικός ταξισμός. Αυτό που βλέπει στη Ντιαγκονάλ, επιδεικτικό και σκαλισμένο, ήταν το παλάτι του βαρόνου: από εκεί έμπαινε η οικογένεια. Αυτό της οδού Ρουσεγιό, πολύ πιο λιτό και με κλειστούς εξώστες, αντιστοιχούσε στα διαμερίσματα προς ενοικίαση. Το ίδιο σπίτι αλλάζει λόγο ανάλογα με τον δρόμο που κοιτάζει.

Πρόσεξε τον συνεχή κλειστό εξώστη του κύριου ορόφου, με τα παράθυρα με μεσαίο κιονίσκο και τη διάτρητη στοά του: είναι η πιο άμεση γοτθική αναφορά. Και τους φουρούσους και τις υδρορρόες, όπου ο Αρνάου έκρυψε μορφές με αρκετό χιούμορ, ανάμεσά τους και υπαινιγμούς στα επαγγέλματα και στη σύγχρονη ζωή που γλιστρούσαν μέσα σε μια μεσαιωνική γλώσσα.

Το εσωτερικό διατηρεί βιτρό, κεραμικά και φατνώματα αξιοσημείωτης ποιότητας, και ο προθάλαμος με τη σκάλα είναι από τους καλύτερους του Eixample. Σήμερα το κτίριο είναι έδρα φορέα, οπότε το άνοιγμά του στο κοινό εξαρτάται από το πρόγραμμα.

Μη χάσεις

Το θηριολόγιο του Εουζέμπι Αρνάου

Άγιος Γεώργιος, δράκοι και μορφές με χιούμορ, σκαλισμένα από τον γλύπτη που υπέγραψε μισό Eixample.

Δύο προσόψεις, δύο τάξεις

Σκαλισμένο παλάτι προς τη Ντιαγκονάλ, λιτά ενοικιαζόμενα διαμερίσματα προς τη Ρουσεγιό. Το ίδιο κτίριο.

Ο αρχιτέκτονας αρχαιολόγος

Ο Πουτζ ι Καδαφάλκ έσκαψε στα Εμπούριες και προέδρευσε της Μανκουμουνιτάτ. Η αρχιτεκτονική ήταν μόνο μία από τις ζωές του.

Η Κάζα δε λες Πούντσες εκατό μέτρα πιο πέρα

Δική του κι αυτή, με κωνικούς πύργους από τούβλο. Οι δύο μαζί εξηγούν ολόκληρη την ιδέα του.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Βαρκελώνη

Βρίσκεται στη Ντιαγκονάλ, λιγότερο από εκατό μέτρα από την Κάζα δε λες Πούντσες, το άλλο μεγάλο κτίριο του Πουτζ ι Καδαφάλκ στην περιοχή, με τους κωνικούς πύργους από τούβλο. Τα δύο μαζί είναι το καλύτερο επιχείρημα για να αφιερώσεις μία ώρα στον μοντερνισμό που δεν είναι του Γκαουντί.

Δέκα λεπτά με τα πόδια είναι η Λα Πεδρέρα, κατεβαίνοντας από το Πασέιγ δε Γκράσια, και άλλα δέκα το Παλάου Μακάγια, του ίδιου αρχιτέκτονα, περνώντας προς το Πασέιγ δε Σαντ Ζουάν. Αυτό το τρίγωνο το διασχίζεις σε μισή ώρα και καλύπτει σχεδόν όλο το ρεπερτόριό του.

Η πρόσβαση στο εσωτερικό δεν είναι εγγυημένη: εξαρτάται από το αν υπάρχει ανοιχτή έκθεση ή δραστηριότητα. Ακόμη κι αν δεν μπορέσεις να μπεις, η πρόσοψη αξίζει τη στάση, και καλό είναι να την κοιτάξεις από το απέναντι πεζοδρόμιο για να τη δεις ολόκληρη: είναι τόσο στενή και τόσο ψηλή που από κοντά δεν φαίνεται.

Συχνές ερωτήσεις

Ποιος σκάλισε όλη αυτή την πέτρα;

Ένα όνομα που ακούς σε όλο σχεδόν το Εϊσάμπλε χωρίς να το ξέρεις: ο Εουσέμπι Αρνάου, ο μεγάλος γλύπτης του μοντερνισμού. Δικές του είναι αυτές οι γοτθικές μορφές της πρόσοψης, αλλά και μεγάλο μέρος της γλυπτικής της Κάζα Λιεό Μουρέρα και της Κάζα Αματγιέρ που έχεις αφήσει πίσω σου, και του Παλάου ντε λα Μούζικα. Ήταν ο γλύπτης που καλούσαν όλοι οι αρχιτέκτονες όταν ήθελαν η πέτρα να αφηγείται ιστορίες. Πρόσεξε και θα αναγνωρίσεις το γούστο του για τη μικρή λεπτομέρεια, τα πρόσωπα με χαρακτήρα, το κρυμμένο χιούμορ.

Ήταν ο Πουτζ ι Καδαφάλκ μόνο αρχιτέκτονας;

Κάθε άλλο, ήταν πηγάδι γνώσης. Εκτός από το να σχεδιάζει σπίτια ήταν αρχαιολόγος, και από τους σοβαρούς: διηύθυνε τις ανασκαφές της Εμπούριες, της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής πόλης της Κόστα Μπράβα, φέρνοντας στο φως ένα ολόκληρο κομμάτι της ιστορίας της Καταλονίας. Ήταν επίσης ένας από τους μεγάλους μελετητές της ρωμανικής τέχνης. Γι' αυτό τα κτίριά του κοιτάζουν τόσο προς το παρελθόν: δεν μιμούνταν ρυθμούς εξ ακοής, τους γνώριζε από μέσα, πέτρα πέτρα. Ένας αρχιτέκτονας που ήταν ταυτόχρονα μισός ιστορικός και μισός ντετέκτιβ του χρόνου.

Ανακάλυψε την πόλη Barcelona και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Barcelona

Παλάου ντε Μαρ

Ανάκτορο Μακάγια

Πλατεία Μπαρσελονέτα και Σαντ Μικέλ ντελ Πορτ

Πλάθα Νόβα και το ρωμαϊκό τείχος

Παραλία Μπαρσελονέτα

Πορτ Βελ