Ένα κομψό κτίριο με αέρα άλλης εποχής φυτεμένο μέσα στο λιμάνι, και ένας από τους παλαιότερους ναυτικούς ομίλους της Ισπανίας: τον ίδρυσαν τον Απρίλιο του 1889 μια χούφτα κάτοικοι του Αλικάντε ερωτευμένοι με τη θάλασσα. Το «Βασιλικός» του ονόματος δεν είναι στολίδι, και πίσω του υπάρχει ένας βασιλιάς που ενεπλάκη στ' αλήθεια.
Ένας όμιλος με τίτλο
Ιδρύθηκε το 1889 και η πρώτη του έδρα ήταν πάνω στην ίδια την παραλία του κέντρου, πριν μεταφερθεί αμέσως στο λιμάνι. Αυτή η χρονολογία τον κατατάσσει στους πρωτοπόρους των ισπανικών ναυτικών σωματείων, που ξεκινούν στα τέλη του 19ου αιώνα ακολουθώντας το βρετανικό πρότυπο.
Το 1900 η αντιβασίλισσα του απένειμε τον τίτλο του Βασιλικού εξ ονόματος του μικρού Αλφόνσου ΙΓ΄. Και εκείνος ο βασιλιάς αγάπησε τόσο τον όμιλο που έθεσε αυτοπροσώπως τον θεμέλιο λίθο του κτιρίου του και επέστρεψε χρόνια αργότερα για να το εγκαινιάσει.
Δεν ήταν κενό πρωτόκολλο. Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ ήταν, με μεγάλη διαφορά, ο βασιλιάς με τη μεγαλύτερη αγάπη για τη θάλασσα και την ιστιοπλοΐα που είχε ποτέ η Ισπανία: έπλεε στ' αλήθεια, έτρεχε σε ρεγκάτες και ώθησε τους ναυτικούς ομίλους σε μισή χώρα, από το Σανταντέρ ως το Σαν Σεμπαστιάν. Μεγάλο μέρος της ισπανικής αγωνιστικής ιστιοπλοΐας ξεκινά από εκείνη την ώθηση.
Οι κωπηλάτες που σάρωσαν
Το πιο λαμπρό κεφάλαιο του ομίλου δεν είναι της ιστιοπλοΐας αλλά της κωπηλασίας. Για σχεδόν είκοσι συνεχόμενα χρόνια, στις αρχές του 20ού αιώνα, τα πληρώματα αυτού του ομίλου κυριάρχησαν στα πρωταθλήματα της Ισπανίας, αγωνιζόμενα απέναντι στους καλύτερους της χώρας.
Η κωπηλασία με σταθερό κάθισμα ήταν τότε ένα πολύ δημοφιλές άθλημα στις ισπανικές λιμανουπόλεις, με ευρεία κοινωνική βάση ανάμεσα στους ανθρώπους της θάλασσας. Οι ρεγκάτες παρακολουθούνταν μαζικά από την ακτή και οι κωπηλάτες ήταν γνωστές μορφές στις πόλεις τους.
Αξίζει να φανταστείς τη σκηνή: τα σκάφη να διασχίζουν τον κόλπο με δύναμη κουπιού και μισό Αλικάντε να εμψυχώνει από τον περίπατο. Αυτή η ατμόσφαιρα λαϊκού αθλητισμού δεμένου με το λιμάνι είναι η αρχή της σχέσης της πόλης με τον θαλάσσιο αθλητισμό.
Αυτή η παράδοση συνδέεται άμεσα με ό,τι είναι σήμερα η μαρίνα σκαφών αναψυχής και με το ότι το Αλικάντε είναι μόνιμη έδρα του γύρου του κόσμου με ιστιοπλοΐα. Υπάρχει μια συνέχεια πάνω από έναν αιώνα στη ναυτική κλίση της πόλης.
Μη χάσεις
Ιδρύθηκε το 1889
Ανάμεσα στους πρωτοπόρους των ισπανικών ναυτικών σωματείων, που ξεκινούν στα τέλη του 19ου αιώνα ακολουθώντας το βρετανικό πρότυπο.
Τον τίτλο τον έδωσε η αντιβασίλισσα
Το 1900, εξ ονόματος του μικρού Αλφόνσου ΙΓ΄, που αργότερα έθεσε αυτοπροσώπως τον θεμέλιο λίθο του κτιρίου.
Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ έπλεε στ' αλήθεια
Ήταν ο βασιλιάς της Ισπανίας με τη μεγαλύτερη αγάπη για την ιστιοπλοΐα και ώθησε τους ναυτικούς ομίλους σε μισή χώρα.
Είκοσι χρόνια κυριαρχίας στην κωπηλασία
Στις αρχές του 20ού αιώνα τα πληρώματά του σάρωσαν στα πρωταθλήματα της Ισπανίας.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Αλικάντε
Βρίσκεται μέσα στο λιμάνι, στη διαδρομή για πεζούς ανάμεσα στην Εξπλανάδα και τη μαρίνα σκαφών αναψυχής, οπότε περνάς από μπροστά του περπατώντας.
Είναι ιδιωτικός όμιλος, οπότε το εσωτερικό δεν επισκέπτεται. Αυτό που βλέπεις είναι το κτίριο από τον περίπατο, με την αρχοντική πρόσοψή του που έρχεται σε αντίθεση με τις υπόλοιπες λιμενικές εγκαταστάσεις.
Είναι μια στάση δύο λεπτών μέσα σε έναν μεγαλύτερο περίπατο. Το ενδιαφέρον του βρίσκεται στο ιστορικό στοιχείο —ένας από τους παλαιότερους ναυτικούς ομίλους της Ισπανίας— περισσότερο παρά στην αρχιτεκτονική, που είναι αξιοπρεπής αλλά όχι εξαιρετική.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί ένας βασιλιάς ασχολήθηκε τόσο με αυτόν τον όμιλο;
Επειδή ο Αλφόνσος ΙΓ΄ ήταν, με διαφορά, ο βασιλιάς ο πιο ερωτευμένος με τη θάλασσα και την ιστιοπλοΐα που είχε ποτέ η Ισπανία. Δεν υπέγραφε απλώς χαρτιά: έπλεε στ' αλήθεια, έτρεχε σε ρεγκάτες και στήριξε τους ναυτικούς ομίλους της μισής χώρας, από το Σανταντέρ ως το Σαν Σεμπαστιάν. Για έναν τέτοιο μονάρχη, ένας όμιλος κωπηλατών και ιστιοπλόων σαν αυτόν ήταν σχεδόν προσωπικό του παιχνίδι, και τον αγάπησε για μια ζωή.
