Santiago de Compostela · Co zobaczyć

Praza do Obradoiro i fasada katedry

Praza do Obradoiro y la fachada de la Catedral

To koniec Drogi św. Jakuba (Camino de Santiago) i czuć to, zanim na cokolwiek spojrzysz: dudy w oddali, kółka walizek na granicie i ludzie, którzy siadają na ziemi i płaczą, bo właśnie dotarli pieszo z bardzo daleka. Naprzeciwko fasada Obradoiro z dwiema wieżami wznoszącymi się jak rakiety. Prawie nikt nie wie, że ten front to nie jest katedra: to kamienna kurtyna z XVIII wieku postawiona przed romańskim kościołem.

Fasada, która jest dekoracją – i to wspaniałą

Wzniósł ją Fernando de Casas Novoa około 1740 roku, a jej funkcja była podwójna: chronić przed nieustannym deszczem romański portal, który był pod spodem, i przede wszystkim olśnić pielgrzyma docierającego po tygodniach drogi. To barok o zamyśle scenograficznym, pomyślany tak, by wywołać konkretne wrażenie w konkretnej chwili.

Projekt gra skrajną wertykalnością: dwie wieże wysokie na siedemdziesiąt pięć metrów, przeszklona część środkowa wznosząca się na dwie kondygnacje i nagromadzenie gzymsów, kolumn i pinakli, które nie zostawia w spokoju ani centymetra. To jeden ze szczytów hiszpańskiego baroku, a Casas Novoa poświęcił mu całe lata.

Za tą skórą wciąż stoi nienaruszony Pórtico da Gloria, romański portal, który mistrz Mateo ukończył w 1188 roku i który przez wieki był głównym wejściem. Innymi słowy: najsłynniejsza fasada Hiszpanii zasłania jeszcze większe arcydzieło, i robi to celowo.

Plac czyta się strona po stronie

Obradoiro to jeden z niewielu europejskich placów, na których każda z czterech stron odpowiada innej władzy i innemu stylowi. Naprzeciw katedry Pazo de Raxoi, neoklasycystyczny pałac z XVIII wieku, siedziba ratusza i prezydenta Xunty, rządu Galicji: władza świecka.

Po lewej, gdy stoisz twarzą do świątyni, Hostal dos Reis Católicos, założony w 1499 roku przez Izabelę i Ferdynanda jako szpital dla pielgrzymów, a dziś parador, czyli hotel z państwowej sieci w zabytkowym budynku. Uchodzi za jeden z najstarszych wciąż działających hoteli na świecie, a przy jego platereskowym portalu warto się zatrzymać. Po prawej Colexio de San Xerome z ponownie wykorzystanym romańskim portalem: władza uniwersytecka.

Nazwa placu znaczy po galicyjsku warsztat i jest dosłowna: przez wieki trwania budowy na tej esplanadzie pracowali kamieniarze, leżały na pół obrobione bloki i słychać było stuk dłut. Kiedy skończyli, nazwa została.

Nie do przegapienia

Fasada zasłania inną fasadę

Za barokiem wciąż stoi nienaruszony Pórtico da Gloria mistrza Mateo, ukończony w 1188 roku.

Cztery strony, cztery władze

Katedra, ratusz, szpital królewski i uniwersytet zamykają ten sam plac, każde w swoim stylu.

Obradoiro znaczy warsztat

Przez wieki budowy był tu warsztat kamieniarzy. Kiedy skończyli, nazwa została.

Jest na monetach

Monety jedno-, dwu- i pięciocentowe mają wybitą tę fasadę. Prawdopodobnie nosisz ją w kieszeni.

Jak wpisuje się w twoje zwiedzanie Santiago

To środek wszystkiego i punkt, od którego układa się każdą trasę. Obchodząc katedrę, dochodzisz do pozostałych trzech placów – Praterías, Quintana i Inmaculada – z których każdy ma własny charakter, a ta dwudziestominutowa pętla to najlepszy sposób, żeby zrozumieć budowlę z zewnątrz.

Wnętrze katedry zwiedza się od innego wejścia i zasługuje ono na osobny czas. A po klasyczny widok na całość trzeba wyjść ze starego miasta: Mirador del Obradoiro w parku Alameda jest dziesięć minut pieszo stąd.

Przyjdź o świcie albo pod koniec dnia. W połowie przedpołudnia plac jest pełen grup, a scena, która czyni go wyjątkowym – przybywający pielgrzymi – rozgrywa się przede wszystkim wczesnym popołudniem, kiedy docierają ci, którzy wyruszyli wcześnie na ostatni etap.

Najczęstsze pytania

Dlaczego nazywa się Obradoiro?

Wielu tutaj wierzy, że od „obra de oro”, złote dzieło, przez to, jak kamień lśni w słońcu. Ale to słowo po galicyjsku znaczy „warsztat”. I to dosłownie: przez wieki budowy na tym właśnie placu działał warsztat kamieniarzy, z na wpół obrobionymi kamieniami i stukiem dłut od świtu do zmierzchu. Plac wziął nazwę od pracy, która go wzniosła. Uwielbiam myśleć, że stąpasz po ziemi, na której, uderzenie po uderzeniu młotka, narodziło się wszystko, co masz przed sobą.

Czy to prawda, że ta fasada jest na monetach?

Owszem, i pewnie nosisz ją w kieszeni, nie wiedząc o tym. Na hiszpańskich monetach jedno-, dwu- i pięciocentowych wybita jest właśnie ta fasada, fasada Obradoiro. Ten zarys wież to więc jeden z obrazów Hiszpanii, które najwięcej podróżują po świecie, z rąk do rąk, w milionach kieszeni. Następnym razem, gdy dostaniesz resztę w kawiarni, przyjrzyj się im: masz całe Santiago na dłoni.

Jak nazywają się te dwie wieże?

Każda ma swoje imię i swój charakter. Ta po twojej prawej to Torre das Campás, wieża dzwonów, która wybija godziny miasta; ta po lewej to Torre da Carraca, nazwana tak od starej drewnianej kołatki, której używano w Wielkim Tygodniu, kiedy milkły spiżowe dzwony. Z daleka bliźniaczki, ale każda ma własny głos. Mają około siedemdziesięciu pięciu metrów: przez długi czas były najwyższym, co widać było na wiele mil wokoło.

Odkryj Santiago de Compostela i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Santiago de Compostela

Rúa de San Pedro

CGAC, Centro Galego de Arte Contemporánea

Colexio de Fonseca

Klasztor San Domingos de Bonaval

Wnętrze katedry

Punkt widokowy Obradoiro