To, co kryje w środku, śmiało może się równać z wielkimi muzeami Hiszpanii, a wstęp jest tu wolny. Kolekcja jest rozłożona na kilka połączonych budynków, a najszlachetniejszy z nich to Palacio de Velarde, klejnot z XVIII wieku z patiem i schodami, które już same uzasadniają wizytę.
Muzeum z pozszywanych pałaców
Palacio de Velarde zaprojektował architekt Manuel Reguera, ten sam, który nadał Oviedo dużą część jego osiemnastowiecznego oblicza. Ale muzeum się w nim nie mieściło i rozrastało się, łącząc sąsiednie pałace i rezydencje.
W 2015 roku otwarto rozbudowę autorstwa nawarryjskiego architekta Francisca Mangada, która zszyła cały zespół nowym budynkiem. Dlatego ze schodów z XVIII wieku przechodzisz do współczesnej sali, nie wychodząc na ulicę.
Taka formuła muzeum-kolażu jest w Hiszpanii częstsza, niż się wydaje, ale tu działa szczególnie dobrze, bo przejścia między budynkami rozwiązano z wyczuciem i nie gubisz się w nich.
I jest jeden fakt, który wiele mówi o Oviedo: mała prowincja dzięki uporowi i darowiznom zgromadziła kolekcję, której zazdrościłoby jej wiele europejskich stolic, i postanowiła udostępnić ją bezpłatnie każdemu, kto zechce wejść.
El Greco, Goya, Zurbarán i Asturyjczycy
Najważniejszym dziełem jest cykl apostołów El Greca, te wydłużone postacie o bardzo długich dłoniach i rozgorączkowanych oczach, namalowane w Toledo. To jeden z najpełniejszych zachowanych cykli apostołów Kreteńczyka i już on sam uzasadnia podróż.
Dalej są Goya, Zurbarán ze swoimi świętymi na czarnym tle, Divino Morales, a bliżej naszych czasów światło Sorolli, a nawet mrugnięcie okiem od Dalego. To kolekcja o niezwykłej gęstości jak na muzeum prowincjonalne.
Ale nie pomijaj malarzy asturyjskich, bo to tu naprawdę błyszczą: portrety, mariny i sceny przedstawiające romería (odpust połączony z pielgrzymką), które pokazują, jaka była ta ziemia, zanim pojawiła się fotografia.
Nazwiska takie jak Evaristo Valle, Nicanor Piñole czy Aurelio Suárez rzadko pojawiają się poza Asturią, a tu mają własną przestrzeń. To rodzaj odkrycia, jaki dają tylko dobrze zrobione muzea regionalne.
Nie do przegapienia
Wstęp wolny
Kolekcja, której zazdrościłoby wiele europejskich stolic, otwarta bezpłatnie.
Cykl apostołów El Greca
Jeden z najpełniejszych zachowanych cykli Kreteńczyka. Już sam uzasadnia podróż.
A do tego Goya, Zurbarán i Sorolla
Niezwykła gęstość jak na muzeum prowincjonalne, zgromadzona dzięki uporowi i darowiznom.
Kilka pozszywanych pałaców
Palacio de Velarde z XVIII wieku, sąsiednie rezydencje i rozbudowa Mangada z 2015 roku.
Jak wpleść je w zwiedzanie Oviedo
Stoi przy calle Santa Ana, w samym sercu starego miasta, kilka minut od katedry i Plaza de la Constitución.
Zwiedzanie zajmuje dobre półtorej godziny, a nawet więcej, jeśli zatrzymasz się przy Asturyjczykach. Wstęp jest wolny, co czyni je jednym z miejsc o najlepszym w Hiszpanii stosunku jakości do ceny.
Połącz je z Muzeum Archeologicznym, również bezpłatnym i oddalonym o pięć minut: razem obejmują wszystko od prehistorii po sztukę współczesną.
Najczęstsze pytania
Dlaczego muzeum wygląda jak kilka muzeów naraz?
Bo nim jest: rozrastało się, łącząc sąsiednie pałace i rezydencje, a w 2015 roku otwarto rozbudowę autorstwa nawarryjskiego architekta Francisca Mangada, która zszyła cały zespół nowym budynkiem. Dlatego z klatki schodowej z osiemnastego wieku przechodzisz do współczesnej sali, nie wychodząc na ulicę.
