Granada · Co zobaczyć

Alcazaba w Granadzie

La Alcazaba

To najstarsza i najsurowsza część Alhambry, ta, która stała tu już wtedy, gdy pałace z gipsu i wody nie istniały nawet w niczyjej wyobraźni. Masywne wieże, mury, a na samym końcu wieża Torre de la Vela: najlepszy balkon Granady, z całym miastem w dole, Albaicín wspinającym się naprzeciwko i Sierra Nevada w tle. Jej dzwon przez stulecia wyznaczał nawadnianie całej równiny Vega.

Zanim powstały pałace

Na tym wzgórzu były umocnienia już w IX wieku, długo przed dynastią Nasrydów. Nazwa Alhambra – al-Hamra, „czerwona” – pochodzi od koloru, jaki o zachodzie słońca przybierają jej mury z ubijanej ziemi, i jest poświadczona od tamtej wczesnej epoki.

Przełom następuje w 1238 roku, kiedy Muhammad I, założyciel dynastii Nasrydów, przenosi tu swój dwór i zmienia starą twierdzę w rdzeń miasta pałacowego. Alcazaba to właśnie ta twierdza: wieże, ganki straży, cysterna, a w środku Barrio Castrense, gdzie mieszkał garnizon.

To właśnie ta dzielnica najbardziej zaskakuje tych, którzy po niej chodzą. Zachowały się fundamenty domów żołnierzy, z uliczkami, piecami i latrynami: miniaturowe miasto wojskowe, surowe i funkcjonalne, sto metrów od najbardziej wyrafinowanych sal zachodniego islamu.

Wieża Torre de la Vela i jej dzwon

Wieża zawdzięcza nazwę dzwonowi, który ją wieńczy, a ten dzwon przez stulecia pełnił bardzo konkretną i bardzo mało wojskową funkcję: wyznaczał kolejkę nawadniania równiny Vega pod Granadą. Rolnicy otwierali i zamykali swoje kanały nawadniające zgodnie z jego uderzeniami, w systemie podziału wody odziedziczonym po czasach al-Andalus.

Co roku 2 stycznia bije przez cały dzień w rocznicę zdobycia miasta i słychać go w pół Granady. Wiąże się z tym tradycja: podobno niezamężna kobieta, której uda się tego dnia nim zadzwonić, wyjdzie za mąż przed końcem roku. Kolejka do dzwonu okrąża wieżę.

Z góry roztacza się najlepszy widok w całym zespole i ten, który tłumaczy geografię: miasto w dole, Albaicín na wzgórzu naprzeciwko, Vega otwierająca się na zachód i Sierra Nevada zamykająca widok od południowego wschodu. Od razu rozumiesz, dlaczego ktoś postanowił umieścić tu dwór.

Nie do przegapienia

Dzwon nawadniania

Wyznaczał kolejkę do wody na całej równinie Vega. Zegar nawadniania zawieszony na wojskowej wieży.

Barrio Castrense

Fundamenty domów garnizonu, z uliczkami, piecami i latrynami. Miniaturowe miasto wojskowe.

Najlepszy widok w zespole

Miasto, Albaicín, Vega i Sierra Nevada w jednym obrocie z wieży Torre de la Vela.

Al-Hamra, „czerwona”

Nazwa pochodzi od koloru ubijanej ziemi o zachodzie słońca i jest poświadczona od IX wieku.

Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Granady

Leży przy wejściu do zespołu, za Plaza de los Aljibes, i prawie wszyscy zaczynają od niej zaraz po przyjściu. Ta kolejność ma sens chronologiczny – od najstarszego do najbardziej wyrafinowanego – ale warto ją dopasować do godziny wejścia do pałaców Nasrydów, która jest stała.

Praktyczna zasada: jeśli twoja godzina w pałacach jest wczesna, zacznij od nich, a Alcazabę zostaw na później; jeśli to środek przedpołudnia albo popołudnie, najpierw zwiedź Alcazabę. Nie możesz tylko spóźnić się do pałaców, bo drugiej szansy nie ma.

Licz około czterdziestu minut na Alcazabę, Barrio Castrense i wejście na wieżę Torre de la Vela. I przygotuj się: praktycznie nigdzie nie ma cienia, a latem w południe kamień oddaje mnóstwo żaru.

Najczęstsze pytania

Jak stara jest ta twierdza?

Bardzo. Na tym wzgórzu były umocnienia już w dziewiątym wieku; dlatego Alhambrę nazwano „czerwoną”, od koloru jej murów o zachodzie słońca. Ale wielka chwila nadchodzi w 1238 roku, kiedy Muhammad Pierwszy, założyciel dynastii Nasrydów, wybiera ją na bazę swojego nowego królestwa i osiada tutaj, w Alcazabie, śniąc o pałacach, które miały przyjść. Wszystko zaczęło się wśród tych twardych kamieni.

A ten dzwon wciąż dzwoni?

I to jak. Co roku drugiego stycznia bije przez cały dzień w rocznicę zdobycia miasta i słychać go w pół Granady. Jest też urocza tradycja: podobno niezamężna kobieta, której uda się tego dnia w niego uderzyć, wyjdzie za mąż przed końcem roku. Zobaczysz kolejki na górę. Dzwon, który według legendy zamienił się w rozdawcę ślubów.

Czy w Alcazabie mieszkali ludzie?

Tak, i wciąż widać ich ślady. Jeśli spojrzysz na wewnętrzny obszar, między murami leży całe miasteczko w ruinie: dzielnica wojskowa, z uliczkami, domkami, cysterną, a nawet łaźnią, gdzie mieszkał garnizon z rodzinami. To nie była tylko wieża strażników; to było małe wojskowe miasto, z własnym życiem, zawsze na straży nad resztą Granady.

Odkryj Granada i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Granada

Mexuar

Punkt widokowy San Nicolás

Klasztor San Jerónimo

Dziedziniec Lwów

Plaza Larga i Puerta de las Pesas

Brama Sprawiedliwości