Na północnym cyplu zatoki La Caleta, gdzie ląd wchodzi w morze, tworząc kamienną gwiazdę. To najstarsza z twierdz broniących Kadyksu, a jej początek jest w gruncie rzeczy raną: zaczęto ją budować w 1598 roku, tuż po tym, jak w 1596 roku angielska flota złupiła i spaliła miasto. Korona postanowiła, że to się więcej nie powtórzy.
Kamienna gwiazda, i dlaczego
Zlecenie dostał Cristóbal de Rojas, wielki hiszpański inżynier wojskowy tamtych czasów, a kształt nie jest ozdobny. Bastionowy narys w kształcie gwiazdy, z bastionami wysuniętymi w szpic, odpowiada na konkretny problem, który wprowadziła artyleria: przy prostym albo okrągłym murze jego podnóże pozostaje poza zasięgiem obrońców.
Bastiony zakończone szpicem to rozwiązują. Z każdego z nich ostrzeliwuje się czoło sąsiedniego, tak że nie zostaje żadne martwe pole, a każdy napastnik, który dotrze do stóp muru, znajduje się pod ogniem krzyżowym. Ten system upowszechnił się w całej Europie między XVI a XVIII wiekiem.
Rojas nie tylko projektował twierdze: napisał jeden z wielkich traktatów o fortyfikacji swoich czasów, „Teórica y práctica de fortificación”, wydany właśnie w 1598 roku. Innymi słowy, tę kamienną gwiazdę wzniósł ten, kto akurat pisał podręcznik.
Koszary, więzienie, a dziś sala koncertowa
Przez stulecia służył jako koszary, a także jako więzienie dla więźniów wojskowych i politycznych, i trwało to jeszcze długo w XX wieku. Ta więzienna funkcja tłumaczy surowość wnętrz i brak jakichkolwiek elementów dekoracyjnych.
Dziś odbywają się tu wystawy, koncerty i wydarzenia kulturalne, a wstęp na teren twierdzy jest bezpłatny. Obejdziesz plac broni, kaplicę św. Katarzyny, zbrojownie i ganek straży na murach, skąd widać u stóp całą zatokę La Caleta, a przed sobą otwierający się Atlantyk.
Przesuń dłonią po murach i przyjrzyj się materiałowi: to piedra ostionera, skała z muszli i morskich skamieniałości sprasowanych przez czas, wydobywana w kamieniołomach na tym samym wybrzeżu. Cały stary Kadyks jest z niej zbudowany i dlatego fasady wyglądają tak porowato, a sól morska niszczy je tak szybko.
Nie do przegapienia
Zrodzony z grabieży
Zaczęto go w 1598 roku, dwa lata po tym, jak angielska flota spaliła Kadyks. Korona postanowiła, że to się nie powtórzy.
Bastiony bez martwych pól
Narys gwiazdy pozwala ostrzeliwać podnóże każdego muru z sąsiedniego bastionu. To bezpośrednia odpowiedź na artylerię.
Zbudował go autor podręcznika
Cristóbal de Rojas wydał w 1598 roku jeden z wielkich traktatów o fortyfikacji swojej epoki.
Piedra ostionera
Sprasowane muszle i morskie skamieniałości, wydobywane na tym samym wybrzeżu. Cały stary Kadyks jest z niej zbudowany.
Jak to wpleść w zwiedzanie Kadyksu
Zamyka od północy plażę La Caleta, jedyną plażę na starym mieście, wciśniętą między ten zamek a zamek San Sebastián, który zajmuje wysepkę na drugim krańcu. Oba razem tworzą najbardziej rozpoznawalny widok miasta.
Jest dziesięć minut pieszo od gmachu Gran Teatro Falla i od parku Genovés, na zachodnim skraju starego miasta. Alameda Apodaca i Baluarte de la Candelaria są w zasięgu spaceru promenadą nadmorską, cały czas po płaskim i nad samą wodą.
Wstęp jest bezpłatny, a zwiedzanie zajmuje pół godziny. Najlepsza pora to zachód słońca: La Caleta wychodzi na zachód i właśnie tu można zobaczyć jedne z najpiękniejszych zachodów słońca na wybrzeżu atlantyckim, z oboma zamkami odcinającymi się na tle wody.
Najczęstsze pytania
A inżynier tej twierdzy napisał książkę?
Cristóbal de Rojas nie tylko projektował zamki: napisał jeden z wielkich traktatów o fortyfikacji swoich czasów, „Teórica y práctica de fortificación” z 1598 roku. Czyli tę kamienną gwiazdę wzniósł, dosłownie, ten, kto pisał podręcznik.
