Katedra w środku i spór, który trwa
W 1523 roku kapituła uzyskała od cesarza Karola V pozwolenie na wzniesienie transeptu pośrodku sali modlitw, kosztem części lasu kolumn. Rada miejska sprzeciwiła się stanowczo, do tego stopnia, że groziła karą śmierci każdemu, kto weźmie udział w budowie. Biskup odwołał się do cesarza i wygrał.
Zdanie, które przypisuje się Karolowi V po zobaczeniu efektu – że zniszczono coś jedynego, żeby zbudować coś, co można postawić gdziekolwiek – to najczęściej powtarzany cytat w historii hiszpańskiego dziedzictwa i prawdopodobnie apokryf: nie przytacza go żadne współczesne źródło.
I jest żywy dziś spór, o którym warto wiedzieć. Budowla jest własnością Kościoła katolickiego, który wpisał ją na siebie w 2006 roku w procedurze rejestrowej, budzącej kontrowersje i żądania, by uznać ją za własność publiczną. Spór dotyczy też nazwy: instytucja nazywa ją Katedrą, a duża część mieszkańców i środowiska akademickiego domaga się nazwy Mezquita-Catedral.
Żadna z tych spraw nie wpływa na zwiedzanie, ale tłumaczy tablice, skróty i dyskusje, które zobaczysz wokół. To budowla, o którą spór wciąż trwa.
Informacje praktyczne
WstępOkoło 13 euro. Wieża dzwonnicza osobno, w wyznaczonych przedziałach czasowych i z ograniczoną liczbą miejsc: zarezerwuj ją od razu.
Za darmoOkienko wcześnie rano, od poniedziałku do soboty, dla zwiedzających indywidualnie.
Patio de los NaranjosZawsze wolny wstęp, nawet jeśli nie wchodzisz do świątyni. Dawny dziedziniec ablucji.
Ile czasuPółtorej godziny na wnętrze, pół godziny więcej, jeśli wchodzisz na wieżę.
Najlepsza poraPierwszy przedział dnia. Od jedenastej wchodzą grupy.
Nie przegapDwupoziomowych łuków, mihrabu, kopuł maksury i stalli chóru.