Plaża Las Canteras
Ponad trzy kilometry bardzo drobnego złotego piasku, z płaską promenadą od końca do końca. Błękitna Flaga i wszystkie usługi.

Trzy kilometry w środku miasta, z barierą skalną, która połowę morza zamienia w jezioro, a drugą połowę zostawia surferom. Którą strefę wybrać i kiedy.
🎧 Na trasie Plaża Las Canteras i El ConfitalNa świecie jest bardzo mało miejskich plaż tej wielkości i tej jakości, a żadna nie działa dokładnie tak samo. Las Canteras ma podwodną rafę, która dzieli ją na dwie części: z jednej strony woda jak w basenie, z drugiej pełne fale. Wiedza, która z nich ci się trafi, to różnica między dobrym dniem a takim sobie.
Środkowy odcinek, najdłuższy, osłania La Barra: woda prawie bez prądów wstecznych, odpowiednia dla każdego, z Błękitną Flagą rok po roku. To strefa rodzin, emerytów pływających kolejne długości i wszystkich, którzy chcą się wykąpać bez zastanawiania się.
Na północy leży La Puntilla, bardziej osłonięta, i Playa Chica, mała zatoczka bardzo ceniona przez miejscowych, z mniejszą liczbą ludzi. Tam chodzą ci, którzy znają plażę i nie chcą zgiełku centrum.
A na południu La Cícer, gdzie bariera już nie chroni i fale docierają w pełni: to strefa surfingu, ze szkołami i wypożyczalniami desek. Piasek jest tu ciemniejszy, a atmosfera zupełnie inna.
Ten podział warto mieć jasno w głowie, kiedy wybierasz miejsce na ręcznik. Ta sama plaża daje kąpiel jak w basenie albo sesję na falach, zależnie od tego, na którym kilometrze się rozłożysz.
Ponad trzy kilometry bardzo drobnego złotego piasku, z płaską promenadą od końca do końca. Błękitna Flaga i wszystkie usługi.
Kamienna latarnia morska, która zamyka plażę, z falami rozbijającymi się u jej podstawy. W środku, za orkiestrą, okno o powierzchni stu metrów kwadratowych z widokiem na Atlantyk.
Pobierz aplikację i odkrywaj Las Palmas offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Plaża Las Canteras i El Confital z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Nazwa jest dosłowna: były tu kamieniołomy. Przez pokolenia z tego brzegu wydobywano piaskowiec z samego morza, żeby budować miasto, tnąc płyty i ciosy, które trafiały do domów i budynków. Spora część Las Palmas wyszła, kamień po kamieniu, z tej plaży.
Plażą stała się później. Pod koniec XIX i na początku XX wieku, kiedy miasto zaczęło postrzegać siebie jako miasto morskie dzięki portowi Puerto de la Luz, przyjeżdżały tu rodziny na kąpiele morskie, a wokół wyrosła cała dzielnica.
I od tamtej pory zawsze była plażą wszystkich, darmowym basenem miasta. To dość wyjątkowe na wybrzeżu Wysp Kanaryjskich, gdzie znaczną część brzegu zagospodarowano jako odizolowane enklawy turystyczne.
Promenada, która ją obrzeża, biegnie wzdłuż całej plaży, jest płaska i pełna ogródków kawiarnianych, lodziarni i restauracji. Przejście jej od końca do końca to jakieś trzy kilometry i warto to zrobić przynajmniej raz, kończąc przy Auditorio Alfredo Kraus.
Za północnym końcem, po okrążeniu skały La Isleta, leży zatoka El Confital: plaża o wiele dziksza, bez zabudowy, na terenie chronionego obszaru przyrodniczego. To inny świat, a jest na wyciągnięcie spaceru od centrum.
Tam łamie się też fala El Confital, prawa fala uważana za jedną z najlepszych w Europie i znana surferom na całym świecie. To nie miejsce dla niedoświadczonych pływaków, ale zobaczyć, jak się łamie, jest warte tego spaceru.
Co do pory roku, złej tu nie ma: klimat jest łagodny przez cały rok, a woda utrzymuje rozsądną temperaturę nawet zimą. Lipiec i sierpień to najbardziej zatłoczone miesiące, ale plaża jest tak duża, że rzadko przytłacza.
Najlepiej sprawdza się plan, w którym rano zwiedzisz Veguetę i Trianę, a po południu przyjedziesz tutaj i zakończysz dzień zachodem słońca na promenadzie, z sylwetką Auditorio w głębi. Z San Telmo jeździ tu bezpośrednio guagua – tak nazywa się tu autobusy.
Węzeł autobusów guagua i miejsce spotkań, w którym w końcu ląduje każdy. Stąd na plażę dojdziesz pieszo w pięć minut.
Największa przystań jachtowa Wysp Kanaryjskich, z ponad tysiącem stu miejscami cumowniczymi. Co roku w listopadzie wypływa stąd ponad dwieście żaglówek w rejs na Karaiby.
To podwodna rafa skalna biegnąca równolegle do brzegu, która łamie fale, zanim dotrą do piasku. Dzięki niej spora część wody przy plaży jest prawie bez prądów wstecznych i może się kąpać każdy. Podczas odpływu rafa się wynurza i można po niej chodzić, o czym prawie żaden turysta nie wie.
Na La Cícer, południowym krańcu plaży, gdzie bariera już nie chroni i fale docierają w pełni. Są tam szkoły i wypożyczalnie desek. A dla zaawansowanych fala El Confital, za północnym końcem, po okrążeniu La Isleta – prawa fala uważana za jedną z najlepszych w Europie.
Stąd, że były tu kamieniołomy, dosłownie. Przez pokolenia z tego brzegu wydobywano piaskowiec z samego morza, żeby budować miasto: cięto płyty i ciosy, które trafiały do domów i budynków Las Palmas. Spora część miasta wyszła, kamień po kamieniu, z tej plaży.
W lipcu i sierpniu ludzi jest sporo, ale plaża ma ponad trzy kilometry długości i to ją ratuje: zawsze znajdą się odcinki z wolnym miejscem. Poza tym to prawdziwie miejska i ludowa plaża, z której mieszkańcy korzystają przez cały rok, a nie odizolowana enklawa turystyczna. Ta atmosfera to część tego, co czyni ją dobrą.
Kiedykolwiek. Klimat Gran Canarii jest łagodny przez cały rok, a woda utrzymuje rozsądną temperaturę nawet zimą – i właśnie to przyciągało tu europejskich turystów od końca XIX wieku. Lipiec i sierpień to najbardziej zatłoczone miesiące, ale plaża dobrze to znosi.
To o wiele dziksza zatoka za północnym końcem Las Canteras, po okrążeniu skały La Isleta, na terenie chronionego obszaru przyrodniczego i bez zabudowy. To zupełnie inny krajobraz, na wyciągnięcie spaceru od centrum. Łamie się tam też jedna z najbardziej znanych wśród surferów fal w Europie.
Autobusem guagua z dworca San Telmo, na końcu Triany, do parku Santa Catalina, a stamtąd pięć minut pieszo. To jakieś pięć kilometrów, a autobusy kursują często. Najlepiej sprawdza się plan, w którym rano zwiedzisz Veguetę i Trianę, a po południu przyjedziesz tutaj.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Las Palmas offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej



