Het imafronte van de kathedraal
Tussen 1737 en 1754 gebouwd door Jaime Bort, in opdracht van kardinaal Belluga. Ga er recht voor staan om de holling te voelen.

Achter het theatraalste barokke imafronte van Spanje gaan een gotisch schip, het hart van Alfons X en een stergewelf schuil dat je de adem beneemt.
🎧 In de route De Kathedraal, Belluga en het barokke hartWeinig Spaanse gebouwen misleiden je van buiten zo grondig. De kathedraal van Murcia toont de bezoeker een van de spectaculairste gevels van de Europese barok, en daarachter bewaart ze een gotische kerk die twee eeuwen ouder is, een van de mooiste grafkapellen van het Iberisch Schiereiland en een toren waarover bijna driehonderd jaar is gedaan.
Het werd tussen 1737 en 1754 gebouwd in opdracht van kardinaal Belluga, naar een ontwerp van Jaime Bort. Het idee is expliciet: de taal van het retabel, het spectaculairste meubel van een barok interieur, naar de gevel brengen, zodat de hele stad het kon zien.
Het resultaat heeft echte diepte: vlakken die naar voren komen en terugwijken, vrijstaande zuilen, nissen en heiligen, zonder één vlak oppervlak waar je blik kan rusten. Het is stedelijk decor in de meest letterlijke zin.
De holle welving maakt het uniek. In plaats van zich als een vlak front te presenteren, opent het imafronte zich als een grote nis, die wie ervoor staat omhult en naar de deur duwt.
En helemaal bovenaan, waar bijna niemand kijkt, staan de heiligen van het huis: de Maagd die het geheel bekroont en, in de zijnissen, Fulgentius en Florentina, broer en zus en beschermheiligen van Murcia, met Leander en Isidorus.
Tussen 1737 en 1754 gebouwd door Jaime Bort, in opdracht van kardinaal Belluga. Ga er recht voor staan om de holling te voelen.
Drieënnegentig meter, bijna achtennegentig met de windwijzer. Begonnen in 1519 en voltooid in 1793, met tweehonderd jaar stilstand ertussen.
Download de app en ontdek Murcia offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute De Kathedraal, Belluga en het barokke hart met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →Door de deur stappen is van eeuw wisselen. Het schip is gotisch, uit de 14e en 15e eeuw, met kruisribgewelven en een constructieve soberheid die niets te maken heeft met de theatraliteit buiten. Dat contrast is de beste architectuurles die de stad te bieden heeft.
Onder het hoogaltaar wordt het hart bewaard van Alfons X de Wijze, die uitdrukkelijk vroeg om hier gedeeltelijk begraven te worden, uit genegenheid voor de stad die hij bij Castilië had gevoegd. Het is een van de bijzonderste koninklijke bijzettingen van Spanje.
Het artistieke juweel is de kapel van Los Vélez, de grafkapel van de markiezen met die titel, met een stergewelf van buitengewone complexiteit: flamboyante gotiek van de ambitieuste soort die op het Iberisch Schiereiland werd gebouwd, met een decoratie aan de buitenkant die in steen geborduurd lijkt.
Het geheel wordt aangevuld met het koor, overgebracht uit een andere kerk, het kathedraalmuseum en de klim naar de toren.
De toren is zo'n drieënnegentig meter hoog, bijna achtennegentig met de windwijzer, en behoort tot de hoogste van Spanje. Hij werd in 1519 begonnen, midden in de renaissance, en pas in 1793 voltooid.
De eerste geleding, de soberste, werd gebouwd door de Italiaan Jacobo Florentino en voortgezet door Jerónimo Quijano, met die afgewogen renaissancesmaak. Daarna lag het werk bijna twee eeuwen stil, omdat de toren dreigde over te hellen: de grond van Murcia is alluviaal en het gewicht vormde een reëel probleem.
In de 18e eeuw werd hij afgemaakt met de klokkenverdieping en de torenspits, toen al in volle barok. Daarom lees je, als je er van onder naar boven naar kijkt, de geschiedenis van de Spaanse architectuur in één enkel bouwwerk.
En zijn klokken waren niet decoratief: ze waarschuwden voor de overstromingen van de Segura, luidden alarm bij oorlogen en feesten en gaven de beurten van de bevloeiing in de huerta aan, zodat elke boer wist wanneer hij water kreeg. Bovenin is bovendien een Conjuratorio, van waaruit een priester naar buiten kwam om onweer en sprinkhanenplagen te bezweren.
Rafael Moneo, de eerste Spaanse winnaar van de Pritzkerprijs, antwoordde op de barok aan de overkant met een stenen scherm, geordend als een partituur. En het heeft geen deur naar het plein.
Een ovale plattegrond uit 1745-1781 boven het alcázar van de islamitische koningen. Onder de vloer zie je de resten van het paleis en zijn muur.
Omdat hij hol is: hij buigt naar binnen als een grote nis of een paar open armen, iets wat bij een gevel uiterst zeldzaam is. Als je ervoor staat, omhult de steen je en duwt hij je visueel naar de deur. Het is een van de doeltreffendste scenografische middelen van de Spaanse barok.
Het werd ontworpen door de architect Jaime Bort en tussen 1737 en 1754 gebouwd in opdracht van kardinaal Belluga, de grote politieke en religieuze figuur van het Murcia van zijn tijd. Het idee was de taal van het retabel, het spectaculairste meubel in een barokke kerk, naar de gevel te brengen.
Ja, en dat is het grote contrast van het gebouw. Achter het barokke decor uit de 18e eeuw ligt een gotisch schip uit de 14e en 15e eeuw, met kruisribgewelven en een soberheid die niets te maken heeft met wat je buiten ziet. Door de deur stappen is van eeuw wisselen.
Ja, onder het hoogaltaar, op uitdrukkelijke wens van de koning zelf. Alfons X de Wijze, die Murcia bij Castilië voegde, vroeg om zijn hart in deze kathedraal te laten rusten, uit genegenheid voor de stad. Het is een van de bijzonderste koninklijke bijzettingen van Spanje.
Bijna drie eeuwen: hij werd in 1519 begonnen en pas in 1793 voltooid, met een onderbreking van bijna tweehonderd jaar ertussen omdat de toren dreigde over te hellen. De grond van Murcia is alluviaal en het gewicht vormde een reëel verzakkingsprobleem. Daarom verandert hij van stijl naarmate je hoger kijkt: renaissance onderaan, barok in de bekroning.
Voor veel meer dan het oproepen tot de mis. Ze waarschuwden voor de gevreesde overstromingen van de Segura als de rivier wild werd, luidden alarm bij oorlogen en feesten, en gaven de beurten van de bevloeiing in de huerta aan, zodat elke boer wist wanneer hij water kreeg. De toren versierde de stad niet: hij organiseerde haar.
De grafkapel van de markiezen van Los Vélez, en het artistieke juweel van het interieur: ze heeft een stergewelf van buitengewone complexiteit en een decoratie aan de buitenkant die in steen geborduurd lijkt. Het is flamboyante gotiek van de ambitieuste soort die op het Iberisch Schiereiland werd gebouwd, en ze verdient een eigen moment.
Download Viavoy en wandel offline door Murcia, wanneer je wilt.

Lees verder



