Hallo! Ik ben Daan, en ik ben je stem door het Santiago van de pelgrims en van de Galicische kunst, dat zich verstopt op de groene helling, ver van de ansichtkaarten van het Obradoiro.
Overzicht
We komen langs het klooster San Domingos de Bonaval, het granieten museum van Álvaro Siza, het park dat ooit de moestuin van de monniken was, het klooster van Santa Clara en de Porta do Camiño, de poort waardoor half Europa al duizend jaar te voet Santiago binnenkomt. Van barok tot hedendaags graniet, van de stilte van een oud kerkhof tot de drukte van de Camino.
San Domingos de Bonaval heeft bovendien binnen zijn eigen audiogids, bij deze wandeling inbegrepen: bij zijn deuren tik je en ga je naar binnen, je loopt door het Pantheon van Illustere Galiciërs en de drievoudige wenteltrap, en bij het naar buiten komen gaan we samen verder. Onze wandeling begint voor de gevel van het klooster San Domingos de Bonaval.
We gaan beginnen.
Route
Je staat buiten de stadsmuren, op de helling van de monte da Almáciga, waar de stenen stad uitkijkt op het groen. Voor je verheft zich het klooster van San Domingos de Bonaval, volgens de overlevering gesticht door de heilige Dominicus de Guzmán in de dertiende eeuw en in de zeventiende eeuw herbouwd.
Kijk omhoog naar dat serene volume van graniet en marmer dat uit de grond zelf lijkt te zijn gegroeid: het is het CGAC, het Centro Galego de Arte Contemporánea, geopend in 1993.
- 3
Espacio X
Vlak naast het museum kun je als reiziger even pauzeren bij Espacio X, een klein, lichtrijk café vlak naast het CGAC, aan de rand van Bonaval. Het is een familiecafé met terras, zo een waar ze je bij je naam noemen vanaf je tweede bezoek en waar de kunst van naast de deur het gesprek binnensluipt.
- 4
Het graniet van Siza en de barok
Draai je om en kijk naar de twee stenen samen: aan de ene kant het barokke klooster van San Domingos, met zijn kerk met gebogen lijnen en zijn toren; aan de andere kant het museum van Siza, alles rechte vlakken en zuivere kanten. Drie eeuwen scheiden ze, en toch bestaan ze naast elkaar zonder ruzie.
- 5
Parque de Bonaval
Steek over naar de tuin die zich over de helling achter het klooster uitstort: het Parque de Bonaval. Tot voor kort was dit de gesloten moestuin van de dominicanen, verscholen achter de muren, en in de jaren negentig redde dezelfde Siza hem, samen met landschapsarchitecte Isabel Aguirre, en opende hem voor de stad.
- 6
Het oude kerkhof van Bonaval
Boven in het park, tussen het gras en de grafzerken, stuit je op een plek die diepe indruk maakt: het oude kerkhof van Bonaval. Het was de eerste openbare begraafplaats van Santiago, geopend aan het begin van de negentiende eeuw toen het om hygiënische redenen verboden werd nog langer in de kerken te begraven.
- 7
Klooster van Santa Clara
Richt je blik even naar het noorden, naar een van de verrassendste gevels van heel Santiago: het klooster van Santa Clara. Er wonen sinds de dertiende eeuw clarissen, maar wat je met open mond achterlaat is het barokke portaal uit de achttiende eeuw, toegeschreven aan het atelier van Simón Rodríguez.
Loop nu naar het zuiden, naar het exacte punt waar Santiago al duizend jaar lang echt begon voor wie te voet aankwam: de Porta do Camiño.
- 9
Igrexa de Santa María do Camiño
Hier verheft zich de kerk van Santa María do Camiño, gewijd aan de Maagd van de Camino. Haar naam zegt alles: het was de kerk die de pelgrim verwelkomde zodra hij de drempel van de stad over was, het eerste heilige dak om onder te knielen na de lange tocht.
Stap de straat op en ga midden in de Rúa de San Pedro staan: je loopt over de laatste etappe van de Camino Francés, de laatste meters die iemand ontroerd aflegt die al weken naar de Apostel loopt.
- 11
O Dezaseis
Ga naar binnen op nummer 16 van de Rúa de San Pedro, waar O Dezaseis op je wacht, een echte klassieker van Santiago.
