Hoi! Ik ben Daan, en ik ben je stem door de Soho van Málaga, de wijk van de reusachtige muurschilderingen en de hedendaagse kunst, die het gezicht van het centrum heeft veranderd.
Overzicht
We komen langs het CAC, langs de enorme muurschildering van Obey naast de piloot van D*Face, langs het Teatro del Soho dat Antonio Banderas heropende en langs de oude Alameda met haar honderdjarige ficussen. Het is een piepklein stukje stad, ingeklemd tussen de Alameda en de rivier, met meer kunst per vierkante meter dan bijna waar ook in Málaga: we gaan langzaam, zonder haast, en kijken naar de muren.
Onze wandeling begint bij het CAC, het Centrum voor Hedendaagse Kunst. We beginnen.
Route
Voor je zie je een witte, geometrische gevel, bijna als een gestrande oceaanstomer tussen de palmen. Dit is het CAC, het Centro de Arte Contemporáneo de Málaga. En let op, want dit gebouw heeft een eerder leven waar niemand aan zou denken: het is niet als museum geboren.
- 2
De muurschildering van D*Face
Hoog op deze blinde muur, met uitzicht op de rivier, hangt een werk dat niet onopgemerkt blijft. Het is een gevechtspiloot, met helm, en een detail dat hem verraadt: één oog rood en het andere blauw. Het is van D*Face, een kunstenaar uit Londen, een van de grote namen die dat festival MAUS meebracht.
- 3
La Pechá Taberna
In de Calle San Lorenzo, midden in de Soho, heb je een van die haltes waar je zin in krijgt: La Pechá, een Andalusische taberna, een kroeg voor echte tapas, kleine hapjes. Geen modegrillen: hier is een bar, een schoolbord met het aanbod van de dag en keuken uit Málaga zonder poespas.
- 4
Calle Barroso
De Calle Barroso is weer zo'n rustige straat van de Soho, al ver van het rumoer van de terrassen. Hier ademt de wijk langzamer, meer als woonwijk, en daarom is het een goede plek om stil te staan en na te denken over wat deze plek is.
Kijk omhoog, naar links, naar die hoge gevel. Wat je ziet is enorm: het gezicht van een vrouw in rood en zwart, met die textuur van een oude poster, van elegante propaganda. Het is van Obey, de naam waaronder Shepard Fairey tekent.
Kijk naar deze gevel van een klassiek theater, met zijn luifel. Dit is het Teatro del Soho, en erachter zit een verhaal dat heel eigen is aan Málaga. Het gebouw was het oude Teatro Alameda, een bioscoop en zaal van weleer die ook gesloten was, weer een dode plek van de wijk in zijn slechte tijden.
- 7
Calle Tomás Heredia
Je bent in de Calle Tomás Heredia. Het is een voetgangersstraat, breed, met dat licht dat tussen de lage gebouwen weerkaatst, en je merkt al dat de grond verandert: je loopt op kasseien en op de achtergrond hoor je een lepeltje tegen een kopje. Dit is een van de twee aders van de Soho, de as waarlangs bijna alles beweegt.
- 8
Plaza de las Casas de Campos
Kijk hoe de ruimte hier opengaat, op dit kleine pleintje. Het is een goede plek om stil te staan, want hier begrijp je de grote omslag van de wijk. Tot voor heel kort heette dit niet de Soho.
- 9
Calle Casas de Campos
Je bent in de Calle Casas de Campos, de tweede grote voetgangersstraat van de wijk, parallel aan de Calle Tomás Heredia. Als die de straat van de kunst is, is deze die van het leven, van de terrassen dicht tegen elkaar aan. Het zijn nauwelijks driehonderdzeventig meter, maar ze bundelen een groot deel van het rumoer van de Soho.
- 10
Calle Vendeja
Je bent in de Calle Vendeja, een van die straten die de Soho verbinden met de Alameda en met de rivier. De naam klinkt vreemd, hè? Vendeja. Er is een verklaring voor, en een prachtige.
- 11
Santa Coffee Soho
Op nummer 5 van de Calle Tomás Heredia heb je een perfecte stop om op adem te komen: Santa Coffee Soho. Kijk even binnen, want het is zo'n klein tentje dat zijn koffie heel serieus neemt.
- 12
Alameda Principal
Je staat op de Alameda Principal, de noordgrens van de Soho en een van de lanen met de meeste geschiedenis van Málaga. Kijk naar het middenpad, die strook van aarde en schaduw tussen de twee rijrichtingen van het verkeer.
- 13
Puente de la Esperanza
Kijk over de rand van de wijk, waar de bedding opengaat. Dit is de rivier de Guadalmedina, en dit is de Puente de la Esperanza. Maar kijk naar beneden, naar de bedding, en je ziet iets wat iedereen in verwarring brengt: er is geen water. Of bijna nooit.
- 14
De grote ficussen van de Alameda
Kijk omhoog naar deze reuzen. Deze enorme bomen, met kronkelende stammen en wortels die de grond optillen, zijn de ficussen van de Alameda, een levende legende van Málaga. Veel mensen denken dat het platanen zijn, maar dat zijn het niet: het zijn ficussen uit India, geplant in 1876.
