Hoi! Ik ben Sanne, en ik ben je stem langs de zeerand van Málaga, van de haven en de Muelle Uno tot het strand van La Malagueta.
Overzicht
We komen langs de kleurige Kubus van het Centre Pompidou, langs de vuurtoren met een vrouwennaam, langs de Palmeral de las Sorpresas en langs de arena die over het water uitkijkt. Het is een vlakke, rustige wandeling met het water altijd in zicht: neem het als een zondagochtend, ook al is het dinsdag.
Onze wandeling begint naast de Cenachero, in de tuinen van de Plaza de la Marina. We beginnen.
Route
- 1
El Cenachero
In de tuinen van de Plaza de la Marina wacht een bronzen man uit Málaga op je: de Cenachero, een rondtrekkende visverkoper met twee manden van espartogras aan zijn schouders, in evenwicht gehouden met een stok. Die manden heetten cenachos, en daar komt zijn naam vandaan.
- 2
Monument voor de markies van Larios
Waar de wandelweg opengaat naar de grote laan staat een marmeren voetstuk met bovenop een plechtige figuur: de markies van Larios, de zakenman die het Málaga van de negentiende eeuw het meest heeft getekend.
- 3
Jardines de Pedro Luis Alonso
In de schaduw van de muren van het stadhuis opent zich een klein geometrisch paradijs: de Jardines de Pedro Luis Alonso, die letterlijk ruiken. Ga bij een haag staan: veel zijn van rozen en sinaasappelbomen, en in het voorjaar wordt de lucht hier zoet en zwaar, bijna als in een parfumerie.
- 4
Palmeral de las Sorpresas
Richt je blik weer op de zee en adem diep in: je bent in de Palmeral de las Sorpresas, de wandelweg die de haven aan de mensen teruggaf. De naam is geen gril. Aan één kant heb je het water en de jachten; aan de andere een superlange rij palmen die zelfs midden in augustus koele schaduw geeft.
En ineens, midden op de wandelweg, een explosie van kleur. Voor je staat een glazen kubus doorsneden met blauwe, rode, gele en groene banen, die veranderen naargelang waar je staat en hoe het licht valt. Het is het deel dat zichtbaar is van het Centre Pompidou Málaga, en iedereen noemt het gewoon El Cubo.
- 6
Een zoet tussendoortje op de Muelle Uno
De Muelle Uno nodigt uit om het tempo te vertragen, en dat kan niet beter dan met een zoet tussendoortje met uitzicht op het water. Langs de wandelweg vind je ambachtelijke ijssalons waar je smaken proeft die heel typisch voor hier zijn: het ijs van turrón, dat van málaga met rozijnen en zoete wijn, of een granizado van koffie tegen de hitte.
- 7
Muelle Uno
Je staat op de Muelle Uno, op de houten loopbrug, het stuk haven dat Málaga op de zee heeft veroverd. Hier is het water niet verstopt achter pakhuizen of hekken: het is voor je neus gezet, met palmen, witte boten die wiegen en de winkels en terrassen aan één kant.
- 8
Paseo de la Farola
Je loopt over de Paseo de la Farola, het stuk dat de vuurtoren met het strand verbindt, en het loont om naar beide kanten tegelijk te kijken. Links van je de open zee en de golfbrekers waar het water op breekt; rechts van je statige gebouwen die op de haven uitkeken toen die nog puur scheepswerk was.
- 9
La Farola
Volg de waterlijn en je ziet een slanke witte toren met een bekroning omhoogkomen. Het is La Farola, de vuurtoren van Málaga, die er staat sinds achttienhonderdzeventien. En nu het mooie detail: in het Spaans is “el faro” mannelijk, maar de mensen uit Málaga noemen hem, in het vrouwelijke, “La Farola”.
- 10
Real Club Mediterráneo
Rechts van je, met zijn vlag en zijn sfeer van een andere tijd, staat de Real Club Mediterráneo, op nummer achttien van de Paseo de la Farola. Het is een van de oudste watersportclubs van Spanje, opgericht in achttienhonderddrieënzeventig, toen zeilen iets was voor een paar bevoorrechten.
- 11
Playa de La Malagueta
En hier is het dan, eindelijk, het opent zich voor je: de Playa de La Malagueta, het strand van de stad, het strand dat op een wandeling van het centrum ligt. Donker, bijna geroosterd zand, palmen erachter en, in de verte, de espetos die roken in de boten.
- 12
Het bord van Málaga op het strand
Kijk naar de boulevard en zoek, in het zand geplant, grote witte letters die simpelweg MÁLAGA zeggen. Het is het bord waar de halve stad zijn foto maakt, het souvenir dat iedereen op zijn telefoon meeneemt. Het geheim voor een goede foto: ga niet tegen de letters aan staan.
- 13
Chiringuito El Cachalote
Hier, met je voeten bijna in het zand van La Malagueta, eet je wat Málaga echt is. Bij El Cachalote steken ze voor je ogen de “barca” met houtvuur aan waar de espetos op worden geroosterd: sardines aan een rietstok geregen, boven het vuur gegaard en met een snuifje grof zout.
We sluiten af waar het strand de stad ontmoet, tegenover een grote ring van rode baksteen: de stierenarena van La Malagueta, gebouwd in achttienhonderdvierenzeventig.
