Hoi! Ik ben Sanne, en ik ben een paar straten hiervandaan geboren, op precies deze keitjes van Vegueta, de wijk waar in deze stad alles begon.
Overzicht
Ik heb op deze stenen leren lopen, en ik beloof je dat ik elke poort ken en elk verhaal dat in de schaduw van deze laurierbomen wordt verteld. We komen langs de kathedraal van Santa Ana, het Museo Canario, de Casa de Colón, de Ermita de San Antonio Abad en de oudste markt van de Canarische Eilanden, tussen knusse pleintjes, kapelletjes en balkons van Canarisch grenenhout.
Zonder haast, want het goede wil geproefd worden. Twee van die bezoeken hebben hun eigen audiogids voor binnen, inbegrepen bij deze wandeling: de kathedraal van Santa Ana en de Ermita de San Antonio Abad; als we bij hun deuren aankomen, tik je en gaan we samen naar binnen.
Onze wandeling begint op de Plaza de Santa Ana, het hoofdplein. We beginnen.
Route
Dit is de Plaza de Santa Ana, het hoofdplein van Vegueta en het hart van Las Palmas. Adem in: je ruikt oude steen, wierook die uit de kathedraal komt en koffie van de terrassen.
- 2
De bronzen honden
Kijk naar beneden, naar de trap van de kathedraal: daar houden bronzen honden de wacht, liggend en plechtig. Het is geen gril. Het verhaal gaat dat Rome dit eiland “Canaria” noemde vanwege de enorme honden die ze hier aantroffen, en daarom draagt de hele archipel een hondennaam.
In de Calle Doctor Verneau, tussen statige huizen, staat een van de instellingen waar ik het meest van hou in de stad: het Canarisch Museum. Duw de deur open en je merkt een andere stilte, bijna die van een oude bibliotheek, want dit is veel meer dan een museum.
- 4
De mummies van de oude Canariërs
Laat me je het detail vertellen dat het meeste ontzag inboezemt in dit museum. De oude Canariërs balsemden hun doden: ze droogden ze, behandelden ze met kruiden en vet en wikkelden ze in aan elkaar genaaide huiden, de zogenaamde “mirlado”.
- 5
Kapel van de Heilige Geest
Aan een rand van de Plaza del Espíritu Santo, bescheiden, staat de kapel die er haar naam aan geeft, uit de zeventiende eeuw. Het is een eenvoudige, gekalkte kapel, zonder pretenties, van het soort dat in de wijken werd gebouwd voor de dagelijkse devotie. Kijk naar haar klokkengevel, met de klok afgetekend tegen de hemel.
Ga in het midden van het plein staan en kijk naar het hele tafereel. Het is klein, beschut, met statige huizen eromheen en, in het midden, iets wat je bijna nergens anders zult zien: een fontein overdekt door een stenen tempeltje. Dat is het juweel.
- 7
Het tempeltje van de fontein
Loop naar het tempeltje en kijk naar de voet van de fontein, naar die vier lege voetstukken. Ze waren bedoeld voor vier vrouwenfiguren die de kunsten voorstelden: de architectuur, de schilderkunst, de beeldhouwkunst en de muziek. Met de tijd verdwenen ze en vandaag weet niemand met zekerheid waar ze gebleven zijn.
Kijk naar dat sobere gebouw, met rechte lijnen en een galerij met bogen, dat de westkant van het plein afsluit: het zijn de Casas Consistoriales, het stadhuis.
- 9
Casa Regental
Nog een gevel van gehouwen steen die verdient dat je je hoofd optilt: de Casa Regental. Hier woonde de regent van de Real Audiencia, het gerechtshof dat recht sprak voor de hele archipel. Zoek hoog boven je zijn gotische raam, delicaat, bijna als kant in de steen: het is een luxe uit de late Canarische gotiek.
- 10
Bisschoppelijk Paleis
Aan de noordkant van het plein is dat statige geheel het Bisschoppelijk Paleis, de residentie van de bisschoppen van de Canarische Eilanden. Loop naar zijn stenen portaal, het oudste, met spitsboog en een gotisch-mudéjar karakter: het hoort bij de eerste dingen die in deze stad werden uitgehouwen, rond 1500.
- 11
Antico Caffè
In de Calle Obispo Codina, een paar passen van de kathedraal, heb je een perfecte stop om op krachten te komen: Antico Caffè. Het is een café met een Italiaanse sfeer, wijks en zonder pretenties, waar het ruikt naar vers gemalen koffie en cake.
Ga voor de grote gevel staan en leg je hoofd achterover. Dit is de kathedraal van Santa Ana, de kathedraal van de Canarische Eilanden, de moederkerk van de hele archipel.
- 13
De tapijten van Sacramentsdag
Kijk naar de grond, naar deze straten rondom de kerk. Eén keer per jaar, met Sacramentsdag, bedekken de buurtbewoners ze helemaal met tapijten van gekleurd zout en bloemen, waarmee ze religieuze taferelen tekenen die de bestrating verbergen.
Vlak naast de kathedraal, bijna verborgen, opent zich een van de best bewaarde geheimen van de wijk: de Patio de los Naranjos. Het is de kloosterhof, een rustige binnenplaats beplant met sinaasappelbomen waar het rumoer van het plein ineens verdwijnt. In de lente ruikt het naar oranjebloesem en je hoort alleen het water van de fontein.
- 15
Plaza del Pilar Nuevo
Achter de kathedraal opent zich dit intieme pleintje, de Plaza del Pilar Nuevo, met een pilar, een stenen fontein, in het midden die haar de naam geeft. Het is een van die ruimtes waar mensen doorheen lopen zonder erop te letten en die toch veel te vertellen hebben.
- 16
De Calle de los Balcones
Kijk omhoog in deze straat, die niet toevallig de Calle de los Balcones heet. Kijk naar die balkons van donker hout die uit de gevels steken: het is tea, de Canarische den, bewerkt door scheepstimmerlieden met dezelfde kunstvaardigheid waarmee de schepen werden gebouwd.
- 17
CAAM
In de Calle de los Balcones verbergt een gevel van klassieke steen een complete verrassing: het CAAM, het Centro Atlántico de Arte Moderno. Duw de deur open en je ziet hoe het verleden en de avant-garde botsen en elkaar omarmen. Het werd geopend in 1989 en er zit een briljant idee achter.
Een van de meest geliefde huizen van Vegueta. Blijf staan voor zijn stenen portaal, met die uitgehouwen boog en het wapenschild erboven, en let op wat je hoort: vrijwel zeker het gekrijs van enkele papegaaien.
- 19
De ara's van de binnenplaats
Ga niet weg zonder de ware eigenaars van het huis te zoeken: de ara's. In de Patio de Honor leven grote papegaaien met felle kleuren, die hier al generaties wonen en een levende traditie van de plek zijn geworden.
- 20
Plaza de San Antonio Abad
Stap het pleintje op dat hier voor je opent en adem de dorpse rust in die hier midden in de stad heerst: gekalkte gevels, hier en daar een houten balkon en een vreemde stilte op twee stappen van het rumoer.
Deze witte, beschutte kapel lijkt bescheiden, maar hier klopt het oudste hart van de hele stad. Blijf staan bij de deur, voel hoe klein en nederig ze is, en maak je klaar, want haar geschiedenis weegt zwaarder dan die van veel enorme kerken.
Dit gebouw ruikt naar leven zoals geen ander in de wijk: de Mercado de Vegueta. Blijf voordat je binnengaat even bij de gevel staan en besef één ding: het is de oudste markt van de Canarische Eilanden.
- 23
Het ravijn Guiniguada
Leun naar de rand van de wijk, waar nu een brede avenue ligt. Hier stroomde, en stroomt nog steeds onder het asfalt, het ravijn Guiniguada. Deze bedding was de reden dat de stad in 1478 juist op dit punt ontstond: het gaf water en bescherming.
