Dışarıdan Calle Cuna'daki konak-saraylardan biri gibidir: sade cephe, büyük kapı, sıfır iddia. İçeride ise kelimenin tam anlamıyla neredeyse iki bin yıllık Roma mozaiklerinin üzerinde yürünür; XX. yüzyılın başında Itálica harabelerinden bütün hâlinde getirilmiş yüzlerce metrekare. Avrupa'nın zemini en güzel döşenmiş konak-sarayı olarak anıldı ve hepsinin sorumlusu, 1901'de o zamanlar bir hanımefendiden beklenmeyen bir şey yapan bir kadındı: kazı yapmak, satın almak ve kendi müzesini kurmak.
Regla Manjón, kontes ve arkeolog
Lebrija Kontesi Regla Manjón Mergelina, bu XVI. yüzyıl evini 1901'de satın aldı ve sonraki otuz yılı onu koleksiyonunun kabına dönüştürmeye adadı. Salon koleksiyoncusu değildi: kazılara katılıyor, eserlerin taşınmasını yönetiyor ve eve nasıl yerleştirileceklerine bizzat karar veriyordu.
Sarayı eşsiz kılan, mozaiklerle yaptığıdır. Onları vitrinlerde sergilemek yerine oldukları şey olarak yerleştirdi: zemin olarak. Zemin katı gezerken bastığın döşemelerin çoğu, buraya dokuz kilometre uzaklıktaki ve imparatorlar Traianus ile Hadrianus'un doğduğu Roma şehri Itálica'dan gelir.
Bunu süslemeden söylemek gerek: bu uygulama bugün düşünülemezdi ve aslında buradakilerin bir kısmı, bugünkü bir denetimden zor geçecek kazılardan çıktı. Ama şu da doğru ki bu malzemenin büyük kısmı, kimse toplamasaydı kaybolacaktı ve kontes onu belgeledi ve korudu.
İçeride ne görülür
Ana avlu, ortadaki bir madalyonun çevresinde mitolojik sahnelerle Jüpiter'in aşklarına adanmış büyük bir mozaikle döşelidir. Sekizgen planlı Salón Ochavado'nun başköşesinde, muhtemelen evin en çok fotoğraflanan eseri olan bir Medusa vardır.
Anıtsal merdiven, Marchena'daki bir saraydan getirilmiş Mudéjar kasetli ahşap bir tavanla (artesonado) örtülüdür ve XVI. yüzyıl çinileriyle kaplıdır. Kontesin yönteminin kusursuz bir örneğidir: yıkılan binaların bütün parçalarını satın almak ve onları burada yeniden kurmak.
Rehberle gezilen üst kat, aile odalarını kaldıkları gibi korur: kütüphane, yemek odası, tablolar, porselenler ve mobilyalarla salonlar. Sevilla'da sergilemek için boşaltılmamış, döşeli ve yaşanmış hâliyle görülebilen pek az soylu evinden biridir.
Kaçırılmayacaklar
Itálica mozaikleri
Vitrinlere değil, zemin olarak yerleştirildi. Üzerlerinde yürünür ve bütün fikir budur.
Salón Ochavado'nun Medusa'sı
Sekizgen plan ve evin en çok çoğaltılan imgesi olan orta madalyon.
Marchena tavanlı merdiven
Yıkılan bir saraydan satın alındı ve burada yeniden kuruldu. Bütün koleksiyon böyle yapıldı.
Döşeli üst kat
Sergilemek için boşaltılmamış, yaşandığı gibi bir Sevilla soylu evi. Neredeyse hiç kalmadı.
Sevilla gezine nasıl uyar
Calle Sierpes'e paralel olan Calle Cuna'dadır; Belediye Binası'na ve Iglesia Colegial del Salvador'a beş dakika uzaklıktadır. Ticaret merkezinin ortasında bir saatlik bir ziyarettir ve bu yüzden günün ortasında bir mola olarak çok iyi işler.
İki bilet seçeneği vardır: daha ucuz olan yalnızca zemin kat ya da üst kata rehberli ziyaretle tam bilet. Seçmen gerekiyorsa zemin kat mozaikleri sayesinde fiyatı zaten hak eder, ama ziyareti belirli bir insanın portresine dönüştüren üst kattır.
İlgini çektiyse doğal devamı, otobüsle yarım saat uzaklıktaki Santiponce'de bulunan Itálica'dır: orada yerinde kalan mozaikler, amfitiyatro ve Roma şehrinin sokakları vardır. Önce bu evi, sonra kazı alanını görmek bakış açısını epey değiştirir.
Sık sorulan sorular
O kontes kimdi?
Zamanının çok ötesinde bir kadın. Adı Regla Manjón'du, Lebrija kontesiydi ve XX. yüzyılın başında, bir hanımefendiden bunun beklenmediği bir dönemde arkeolog ve koleksiyoncuydu. Bu sarayı 1901'de satın aldı ve yıllarını kazılardan kurtardıklarıyla onu doldurarak geçirdi. Parçaların taşınmasını bizzat, tek tek yönetiyordu. Ev, aslında onun hayat eseridir.
