Ό,τι φυλάει μέσα του ανταγωνίζεται στα ίσα τα μεγάλα μουσεία της Ισπανίας, και εδώ η είσοδος είναι ελεύθερη. Μοιράζει τη συλλογή του σε διάφορα συνδεδεμένα κτίρια, και το πιο αρχοντικό είναι το Παλάτι Βελάρδε, ένα κόσμημα του 18ου αιώνα με μια αυλή και μια σκάλα που δικαιολογούν ήδη την επίσκεψη.
Ένα μουσείο φτιαγμένο από ραμμένα παλάτια
Το Παλάτι Βελάρδε το υπέγραψε ο αρχιτέκτονας Μανουέλ Ρεγκέρα, ο ίδιος που έδωσε στο Οβιέδο μεγάλο μέρος της όψης του της εποχής του Διαφωτισμού. Αλλά το μουσείο δεν χωρούσε εκεί και μεγάλωσε ενώνοντας γειτονικά παλάτια και αρχοντικά.
Το 2015 εγκαινιάστηκε μια επέκταση του Ναβαρραίου αρχιτέκτονα Φρανθίσκο Μανγκάδο, που έραψε όλο το σύνολο με ένα καινούργιο κτίριο. Γι' αυτό περνάς από μια σκάλα του 18ου αιώνα σε μια σύγχρονη αίθουσα χωρίς να βγεις στον δρόμο.
Αυτή η φόρμουλα του μουσείου-κολάζ είναι πιο συνηθισμένη απ' όσο φαίνεται στην Ισπανία, αλλά εδώ λειτουργεί ιδιαίτερα καλά, γιατί τα περάσματα από κτίριο σε κτίριο είναι λυμένα με κρίση και δεν σε αποπροσανατολίζουν.
Και υπάρχει ένα στοιχείο που λέει πολλά για το Οβιέδο: μια μικρή επαρχία συγκέντρωσε με επιμονή και δωρεές μια συλλογή που πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα ζήλευαν, και αποφάσισε να την ανοίξει ελεύθερα σε όποιον θέλει να μπει.
Ο Ελ Γκρέκο, ο Γκόγια, ο Θουρμπαράν και οι Αστουριανοί
Το κορυφαίο έργο είναι η σειρά των αποστόλων του Ελ Γκρέκο, εκείνες οι επιμηκυμένες μορφές με τα πανύψηλα χέρια και τα πυρετώδη μάτια, ζωγραφισμένες στο Τολέδο. Είναι μία από τις πιο πλήρεις σειρές αποστόλων που σώζονται από τον Κρητικό, και από μόνη της δικαιολογεί το ταξίδι.
Έπειτα υπάρχουν ο Γκόγια, ο Θουρμπαράν με τους αγίους του σε μαύρο φόντο, ο «Θεϊκός» Μοράλες και, πιο κοντά στον χρόνο, το φως του Σορόγια και ακόμη και κάποιο κλείσιμο του ματιού του Νταλί. Είναι μια συλλογή με ασυνήθιστη πυκνότητα για επαρχιακό μουσείο.
Αλλά μην προσπεράσεις τους Αστουριανούς ζωγράφους, γιατί εδώ λάμπουν πραγματικά: πορτρέτα, θαλασσογραφίες και σκηνές από πανηγύρια που αφηγούνται πώς ήταν αυτός ο τόπος όταν δεν υπήρχαν ακόμη φωτογραφίες.
Ονόματα όπως ο Εβαρίστο Βάγιε, ο Νικανόρ Πινιόλε ή ο Αουρέλιο Σουάρεθ σχεδόν δεν τα βλέπεις έξω από τις Αστούριες, και εδώ έχουν τον δικό τους χώρο. Είναι το είδος της ανακάλυψης που προσφέρουν μόνο τα καλοφτιαγμένα περιφερειακά μουσεία.
Μη χάσεις
Ελεύθερη είσοδος
Μια συλλογή που πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα ζήλευαν, ανοιχτή δωρεάν.
Οι απόστολοι του Ελ Γκρέκο
Μία από τις πιο πλήρεις σειρές που σώζονται από τον Κρητικό. Δικαιολογεί από μόνη της το ταξίδι.
Και ο Γκόγια, ο Θουρμπαράν και ο Σορόγια
Ασυνήθιστη πυκνότητα για επαρχιακό μουσείο, συγκεντρωμένη με επιμονή και δωρεές.
Πολλά ραμμένα παλάτια
Το Παλάτι Βελάρδε, του 18ου αιώνα, γειτονικά αρχοντικά και μια επέκταση του Μανγκάδο το 2015.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Οβιέδο
Βρίσκεται στην οδό Σάντα Άνα, στην καρδιά της παλιάς πόλης, λίγα λεπτά από τον καθεδρικό και από την Πλάθα δε λα Κονστιτουθιόν.
Η επίσκεψη κρατά πάνω από μιάμιση ώρα, ή περισσότερο αν σταθείς στους Αστουριανούς. Η είσοδος είναι ελεύθερη, κάτι που το κάνει μία από τις καλύτερες σχέσεις ποιότητας και τιμής στην Ισπανία.
Συνδύασέ το με το Αρχαιολογικό Μουσείο, επίσης δωρεάν και πέντε λεπτά μακριά: τα δύο μαζί καλύπτουν από την προϊστορία ως τη σύγχρονη τέχνη.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί το μουσείο μοιάζει με πολλά μουσεία μαζί;
Επειδή είναι: μεγάλωσε ενώνοντας γειτονικά παλάτια και αρχοντικά, και το 2015 εγκαινιάστηκε μια επέκταση του ναβαρρέζου αρχιτέκτονα Φρανθίσκο Μανγκάδο που έραψε όλο το σύνολο με ένα νέο κτίριο. Γι' αυτό περνάς από μια σκάλα του 18ου αιώνα σε μια σύγχρονη αίθουσα χωρίς να βγεις στον δρόμο.
