Γεμάτα τραπέζια, ποτήρια μπίρας στον ήλιο, φωνές που διασταυρώνονται και καπνός από κουζίνες: είναι το επίκεντρο των τάπας της Μούρθιας. Και δύσκολα πιστεύεις ότι αυτή η τόσο χαρούμενη γωνιά ήταν για αιώνες η πραγματική κεντρική πλατεία της Μούρθιας, το μέρος όπου κρινόταν η ζωή και ο θάνατος των ανθρώπων.
Από πολιτικό κέντρο σε παράδεισο των τάπας
Στον Μεσαίωνα και σε μεγάλο μέρος της Νεότερης Εποχής, αυτό ήταν το πολιτικό κέντρο της πόλης: εδώ διαβάζονταν οι διακηρύξεις, συνεδρίαζε το δημοτικό συμβούλιο, ανακοινώνονταν τα νέα και εκτελούνταν επίσης οι καταδικασμένοι.
Με τον καιρό η πλατεία έχασε την εξουσία, που μεταφέρθηκε στον άξονα του καθεδρικού και του Δημαρχείου, δίπλα στο ποτάμι. Κέρδισε όμως το καλύτερο που μπορούσε να της συμβεί: έγινε το σαλόνι όπου η πόλη μαζεύεται για να φάει, να πιει και να πει τα νέα της μέρας.
Από θρόνος του συμβουλίου σε παράδεισο της μαρινέρας και της μπίρας. Είναι αρκετά καλό τέλος για μια πλατεία, και εξηγεί γιατί η μικρή και ακανόνιστη κλίμακά της λειτουργεί σήμερα τόσο καλά: δεν ήταν ποτέ μια σχεδιασμένη μνημειακή πλατεία, αλλά ένας χώρος που γεννήθηκε από τη χρήση.
Τι να παραγγείλεις εδώ, και πώς
Η απάντηση είναι μία: τη μαρινέρα. Ένα κουλούρι από ψωμί με ρώσικη σαλάτα και μια αντζούγια από πάνω. Είναι η βασίλισσα των τάπας της Μούρθιας και δεν τη βρίσκεις ίδια πουθενά αλλού στην Ισπανία.
Και πρόσεξε το λεξιλόγιο, γιατί το να την παραγγείλεις σωστά είναι σημάδι ντόπιου. Αν της βγάλεις την αντζούγια λέγεται «μπισικλέτα» (ποδήλατο). Και αν στη θέση της αντζούγιας βάλεις έναν γαύρο μαρινάτο σε ξίδι, λέγεται «μαρινέρο». Τρία ονόματα για την ίδια βάση.
Γύρω υπάρχουν κι άλλα σήματα της τοπικής κουζίνας: οι μιτσιρόνες —ξερά κουκιά μαγειρεμένα με τσορίθο, ζαμπόν και δάφνη—, το θαραγκόγιο από κολοκυθάκι και κρεμμύδι, οι πατατίκας και το παστέλ ντε κάρνε, που είναι σφολιάτα γεμιστή με βραστό αυγό μέσα.
Όλα αυτά τρώγονται όρθιος ή σε τραπεζάκι έξω, με μπίρα ή με κρασί της περιοχής. Η Μούρθια έχει τρεις δικές της ονομασίες προέλευσης —Χουμίγια, Γιέκλα και Μπούγιας— με κυρίαρχη ποικιλία το μοναστρέλ και κρασιά που εκτιμώνται όλο και περισσότερο.
Μη χάσεις
Ήταν η κεντρική πλατεία της Μούρθιας
Εδώ συνεδρίαζε το συμβούλιο, διαβάζονταν οι διακηρύξεις και εκτελούνταν οι καταδικασμένοι.
Σήμερα είναι το επίκεντρο των τάπας
Το σαλόνι όπου η πόλη μαζεύεται για να φάει, να πιει και να πει τα νέα της μέρας.
Παράγγειλε μια μαρινέρα
Κουλούρι από ψωμί με ρώσικη σαλάτα και αντζούγια από πάνω. Η βασίλισσα των τάπας της Μούρθιας.
Και μάθε το λεξιλόγιο
Χωρίς αντζούγια είναι «μπισικλέτα». Με γαύρο μαρινάτο σε ξίδι στη θέση της, «μαρινέρο».
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Μούρθια
Βρίσκεται στην καρδιά του ιστορικού κέντρου, λίγα λεπτά από την οδό Τραπερία και το Θέατρο Ρομέα, και σε ένα βήμα από την πλατεία των Λουλουδιών, που είναι η άλλη μεγάλη ζώνη για τάπας.
Δεν είναι στάση για επίσκεψη αλλά για φαγητό: κράτα τουλάχιστον μία ώρα. Λειτουργεί καλύτερα την ώρα του απεριτίφ, τα Σάββατα στο μέσο του πρωινού, ή αργά το απόγευμα.
Μαζί με την πλατεία των Λουλουδιών και την Αγορά Βερόνικας σχηματίζει το γαστρονομικό τρίγωνο της πόλης. Και τα τρία απέχουν πέντε λεπτά με τα πόδια το ένα από το άλλο.
Συχνές ερωτήσεις
Πριν καθίσεις, ξέρεις τι να παραγγείλεις εδώ;
Μια μαρινέρα: ένα κουλουράκι ψωμιού με ρώσικη σαλάτα και έναν αντζούγιο από πάνω, ο βασιλικός μεζές της Μούρθιας. Και προσοχή στο λεξιλόγιο: αν της βγάλεις τον αντζούγιο λέγεται «μπισικλέτα», και αν της βάλεις στη θέση του έναν γαύρο μαρινάτο σε ξίδι, «μαρινέρο». Το να την παραγγείλεις σωστά είναι πράγμα ντόπιου.
