Δεσπόζει στην κεντρική πλατεία του περιβόλου και έχει ένα στιβαρό ύφος, σχεδόν φρουρίου, που ξεγελά: είναι ένας ναός του ύστερου γοτθικού, χτισμένος ανάμεσα στον 15ο και τον 16ο αιώνα πάνω σε μια παλαιότερη ρομανική εκκλησία. Δίπλα στην πόρτα υπάρχει ένα άγαλμα του Αγίου Πέτρου της Αλκάνταρα με τα πόδια φθαρμένα και γυαλιστερά, γιατί εδώ και αιώνες τα τρίβουν για να ζητήσουν τύχη.
Γοτθικό με όψη φρουρίου
Το αμυντικό ύφος δεν είναι τυχαίο. Όλη η αρχιτεκτονική της μνημειακής πόλης μοιράζεται αυτή την αισθητική —γρανιτένια λιθοδομή, λίγα ανοίγματα, συμπαγείς όγκοι— γιατί χτίστηκε σε ένα πλαίσιο συγκρούσεων ανάμεσα σε αρχοντικές γενιές, όπου κάθε σπίτι ήταν μια θέση μάχης.
Ο ναός έχει τρία κλίτη σχεδόν ίδιου ύψους, με απλούς σταυροθόλους και κυλινδρικούς πεσσούς, στη γραμμή των εκκλησιών-αιθουσών που χτίζονταν τότε στην Εξτρεμαδούρα και στην Ανδαλουσία. Ο αναγεννησιακός πύργος που τον επιστέφει ολοκληρώθηκε γύρω στο 1550.
Το 1957 έλαβε τον βαθμό του συγκαθεδρικού ναού, μοιράζοντας την επισκοπική έδρα με τον καθεδρικό της Κόρια. Αυτό το σχήμα, δύο έδρες με τον ίδιο επίσκοπο, είναι σχετικά συχνό στην Ισπανία και οφείλεται σε αναδιοργανώσεις των επισκοπών τον 20ό αιώνα.
Το τέμπλο χωρίς επιχρύσωση και ο Μαύρος Χριστός
Το κεντρικό τέμπλο είναι πλατερέσκ, από τα μέσα του 16ου αιώνα, και έχει μια ιδιαιτερότητα που ξαφνιάζει: είναι σκαλισμένο σε γυμνό ξύλο, χωρίς επιχρύσωση και χωρίς χρώμα. Το συνηθισμένο ήταν να το καλύπτουν με φύλλα χρυσού, και να το βλέπεις με τα νερά του ξύλου φανερά δίνει ένα εντελώς διαφορετικό αποτέλεσμα, πιο λιτό και πιο μοντέρνο στην όψη.
Το άλλο κομμάτι είναι ο Μαύρος Χριστός, ένας εσταυρωμένος του 14ου αιώνα από σκουρόχρωμο ξύλο, μπροστά στον οποίο η πόλη προσευχήθηκε στις χειρότερες στιγμές της. Το χρώμα του, πέρα από την υλική εξήγηση, του δίνει μια ανησυχητική παρουσία που καμία άλλη μορφή του ναού δεν φτάνει.
Βγαίνει σε λιτανεία τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής, σε μια οδό του Μαρτυρίου μέσα στα δρομάκια της παλιάς πόλης σε απόλυτη σιωπή, χωρίς μουσική και χωρίς μπάντα, μόνο με τον ήχο των βημάτων πάνω στην πέτρα. Είναι μία από τις μεγάλες στιγμές της Μεγάλης Εβδομάδας του Κάθερες.
Και μπορείς να ανέβεις στον πύργο, που είναι το καλύτερο σημείο θέας της πόλης: από ψηλά βλέπεις ολόκληρο τον περίβολο με τους πύργους και τις στέγες του, και την αντίθεση με τη σύγχρονη πόλη που τον περιβάλλει.
Μη χάσεις
Το τέμπλο δεν είναι επιχρυσωμένο
Πλατερέσκ σκαλισμένο σε γυμνό ξύλο, χωρίς φύλλα χρυσού. Το αποτέλεσμα είναι πολύ πιο λιτό από το συνηθισμένο.
Ο Μαύρος Χριστός
Εσταυρωμένος του 14ου αιώνα από σκουρόχρωμο ξύλο. Βγαίνει τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής σε απόλυτη σιωπή.
Τα φθαρμένα πόδια
Το άγαλμα του Αγίου Πέτρου της Αλκάνταρα δίπλα στην πόρτα: εδώ και αιώνες του αγγίζουν τα δάχτυλα για να ζητήσουν τύχη.
Ο πύργος είναι το καλύτερο σημείο θέας
Από ψηλά βλέπεις ολόκληρο τον περίβολο με τους πύργους και τις στέγες του, και την αντίθεση με τη σύγχρονη πόλη.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Κάθερες
Βρίσκεται στην πλατεία της Σάντα Μαρία, μόλις περάσεις την Αψίδα της Εστρέγια, οπότε είναι η πρώτη στάση μέσα στον περίβολο. Στην ίδια πλατεία βρίσκεται το παλάτι των Γολφίνες ντε Αμπάχο, η άλλη κύρια επίσκεψη με εισιτήριο.
Το εισιτήριο περιλαμβάνει την ανάβαση στον πύργο, και αυτή την ανάβαση αξίζει να την κάνεις: μαζί με τον Πύργο του Μπουχάκο, στην πλατεία απέξω, είναι τα δύο ψηλά σημεία από τα οποία διαβάζεις το σύνολο.
Υπολόγισε μισή ώρα με τον πύργο. Και πριν μπεις, άγγιξε τα πόδια του Αγίου Πέτρου της Αλκάνταρα δίπλα στην πόρτα, που είναι αυτό που κάνουν όλοι εδώ και αιώνες και εξηγεί τη γυαλάδα τους.
Συχνές ερωτήσεις
Και αυτός ο Μαύρος Χριστός έχει κάποια λιτανεία;
Έχει, και είναι από τις πιο συγκλονιστικές. Τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής, ο Μαύρος Χριστός βγαίνει σε πορεία του Σταυρού στους δρόμους της παλιάς πόλης μέσα σε απόλυτη σιωπή, χωρίς μουσική ούτε μπάντα, μόνο με τον ήχο των βημάτων πάνω στην πέτρα. Είναι μία από τις μεγάλες στιγμές της Μεγάλης Εβδομάδας του Κάθερες.
