Sześć wielkich parasoli z falistego drewna unoszących się nad placem w samym sercu starego miasta: to największa drewniana konstrukcja na świecie, a kiedy otwarto ją w 2011 roku, podzieliła miasto na dwa nieprzejednane obozy. Dziś Las Setas są jedną z pocztówek Sewilli, mają najlepszy punkt widokowy w mieście i kryją w podziemiach rzymskie stanowisko archeologiczne, które wyszło na jaw przypadkiem i omal nie wykoleiło całego projektu.
Trzydzieści lat pustej parceli
Stała tu dziewiętnastowieczna żelazna hala targowa, hala Encarnación, którą zburzono w 1973 roku z obietnicą zbudowania lepszej. Ta obietnica się nie spełniła: plac zamienił się w pustą parcelę i naziemny parking, dziurę w samym środku historycznego centrum, która przetrwała prawie trzy dekady i stała się lokalnym symbolem miejskiego niedbalstwa.
W 2004 roku ogłoszono międzynarodowy konkurs, który wygrał niemiecki architekt Jürgen Mayer z projektem o nazwie Metropol Parasol: konstrukcją z drewna klejonego warstwowo, w kształcie falistych parasoli, która miała przykryć plac, nie zamykając go. Ruszyły prace i wtedy pojawił się problem.
Podczas kopania pod fundamenty spod ziemi wyłoniło się całe miasto: rzymskie domy z mozaikami, almohadzki dom mieszkalny, pozostałości z kilku stuleci. Trzeba było przeprojektować fundamenty, budżet wystrzelił w górę, a budowa opóźniła się o lata. Kontrowersje były monumentalne – i efekt również.
Antiquarium, punkt widokowy i plac
Na dole jest muzeum Antiquarium, które zachowuje in situ to, co wyszło na jaw. Zwiedza się je po kładkach zawieszonych nad rzymskimi domami z okresu od I do VI wieku, z kolorowymi mozaikami i studnią, a nad nimi leżą pozostałości domu z czasów Almohadów. To dosłownie schodzenie przez kolejne warstwy miasta, jeden wiek na poziom.
Na górze punkt widokowy to falisty spacer po najwyższej części konstrukcji, z Giraldą w oddali, dachami starego miasta w dole i całym miastem dookoła. To nie jest najwyżej położony widok w Sewilli, ale najpełniejszy: stąd widać kształt historycznego centrum, czego z poziomu ulicy nie da się zobaczyć.
A pośrodku zostaje zadaszony plac – ta część, o której mówi się najmniej, a z której korzysta się najwięcej: miejsce w cieniu w mieście, gdzie cień jest dobrem pierwszej potrzeby. O piątej po południu w sierpniowy dzień są tam na dole ludzie. To w Sewilli najlepsza możliwa krytyka architektoniczna.
Nie do przegapienia
Największa drewniana konstrukcja na świecie
Tysiące elementów sklejonych i połączonych, by przykryć plac, nie zamykając go.
Antiquarium
Rzymskie domy z mozaikami, a nad nimi almohadzki dom, zachowane w podziemiach tam, gdzie je odkryto.
Falisty punkt widokowy
To nie najwyższy punkt Sewilli, ale ten, z którego najlepiej rozumie się kształt starego miasta.
Cień na placu
O piątej po południu w sierpniu są tam na dole ludzie. W Sewilli to mówi wszystko.
Jak to wpasować w zwiedzanie Sewilli
Las Setas stoją na Plaza de la Encarnación, dziesięć minut od calle Sierpes, kolegiaty Salvador i Alameda de Hércules. Pod placem działa też targ spożywczy.
Bilet na punkt widokowy obejmuje dziś pokaz audiowizualny, a cena mocno wzrosła w porównaniu z pierwszymi latami. Za Antiquarium płaci się osobno. Jeśli masz napięty budżet i musisz wybierać, najdłużej zapamiętasz punkt widokowy o zmierzchu; jeśli interesuje cię archeologia, podziemia są bardziej wyjątkowe.
Wejdź na górę w ostatnich godzinach dnia. Drewniana konstrukcja złoci się w niskim słońcu, Giralda odcina się na tle nieba, a miasto zapala światła, kiedy jesteś na górze. To moment, w którym kolejka jest najdłuższa, i mimo to warto.
Najczęstsze pytania
Co było tutaj przed Setas?
Niezły bałagan, prawdę mówiąc. Stała tu żelazna hala targowa z XIX wieku, hala Encarnación, którą zburzono w 1973 roku. A potem, przez prawie trzydzieści lat, był tu pusty plac i parking w samym środku zabytkowego centrum, dziura, której nikt nie umiał zapełnić. Ogłoszono międzynarodowy konkurs, wygrał go ten Niemiec w 2004 roku… i jeszcze siedem lat trwało, zanim otwarto. To, co dziś jest pocztówką, było dziesięcioleciami bólu głowy.
Co dokładnie można zobaczyć tam na dole?
Całe pogrzebane miasto. W podziemiu chodzisz po kładkach nad rzymskimi domami z kolorowymi mozaikami sprzed prawie dwóch tysięcy lat, a także wśród pozostałości domu już średniowiecznego, z czasów almohadzkich. To jak zjazd windą czasu: każdy poziom to inny wiek. Ja lubię to oglądać tuż przed wjazdem na górę, żeby przejść miasto od dołu do góry.
