To barokowy kolos, który góruje nad centrum Salamanki, z dwiema bliźniaczymi wieżami widocznymi z całego miasta, a zbudowano go jako kolegium jezuitów na zlecenie królowej Małgorzaty Austriaczki. Budowa ruszyła w 1617 roku i przeciągnęła się na ponad półtora wieku. Dziś największą atrakcją dla zwiedzających jest możliwość wejścia na te wieże i przejścia się po górze.
Sto pięćdziesiąt lat budowy i trzy odmiany baroku
Czas trwania budowy wyjaśnia ten budynek. Zaczęto ją w 1617 roku barokiem jeszcze powściągliwym, spadkobiercą klasycyzmu El Escorial, a skończono w pełni XVIII wieku fasadą i wieżami w baroku już rozpasanym, dużo bardziej dynamicznymi i bogato zdobionymi.
Przy budowie pracowało po kolei kilku mistrzów, w tym członkowie rodziny Churriguerów, i to ta rodzinna ciągłość nadaje spójność zespołowi wznoszonemu przez różne pokolenia. Kościół ma jedną bardzo wysoką nawę z kaplicami między przyporami.
Najbardziej zaskakuje krużganek: dwie kondygnacje arkad z parzystymi kolumnami i monumentalne kamienne schody, wszystko w pokaźnej skali. Zbudowano go już w XVIII wieku i jest jednym z najwybitniejszych barokowych dziedzińców Kastylii.
Scala Coeli, wejście na wieże
Ta trasa nazywa się Scala Coeli i polega na wejściu wewnętrznymi schodami na wysokość wież i kopuł, przez wysokie empory kościoła, a potem na kondygnacje dzwonów. To najlepszy widok na stare miasto Salamanki.
Z góry widać cały zespół: Plaza Mayor z jej zamkniętym prostokątem, obie katedry, Casa de las Conchas tuż naprzeciwko i złote dachy ciągnące się aż do Tormes. W świetle zachodzącego słońca kamień z Villamayor robi swoje.
Trasa prowadzi też przez wnętrze kopuły, gdzie z bliska widać zwieńczenia i kamieniarkę, czego z dołu się nie dostrzega. To około dwustu stopni rozłożonych na odcinki, z podestami, a częściowa winda ułatwia część drogi.
Nie do przegapienia
Półtora wieku budowy
Od 1617 roku do głębokiego XVIII wieku, więc zaczyna się barokiem powściągliwym, a kończy barokiem rozpasanym.
Scala Coeli
Wejście prowadzi przez wysokie empory, wnętrze kopuły i kondygnacje dzwonów. Najlepszy widok na stare miasto.
Krużganek z XVIII wieku
Dwie kondygnacje arkad z parzystymi kolumnami i monumentalne schody. Jeden z najwybitniejszych barokowych dziedzińców Kastylii.
Najczęściej fotografowane skrzyżowanie
Naprzeciwko stoi Casa de las Conchas: świecki gotyk naprzeciw barokowego kolosa, dziesięć metrów od siebie.
Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Salamanki
Stoi przy calle Compañía, dokładnie naprzeciw Casa de las Conchas, trzy minuty od Plaza Mayor. To skrzyżowanie, ze świeckim gotykiem domu po jednej stronie i tym barokowym kolosem po drugiej, jest jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w mieście.
Bilet można kupić tylko do kościoła i krużganka albo łączony z wejściem na wieże. Jeśli masz zrobić tylko jedno, bardziej opłaca się wejście na górę: wnętrze jest godne uwagi, ale widok jest niepowtarzalny.
Licz godzinę razem z wejściem na wieże. I jeśli godziny otwarcia pozwalają, idź o zachodzie słońca, kiedy całe miasto robi się złote, a obie katedry odcinają się na tle nieba.
Najczęstsze pytania
Dlaczego wygnano jezuitów?
To była decyzja Karola III, który jednym pociągnięciem pióra wyrzucił całe Towarzystwo Jezusowe z Hiszpanii i z jej terytoriów w Ameryce. Były to czasy oświecenia, z wielką nieufnością wobec ogromnej władzy, bogactw i wpływów, które zakon zgromadził; oskarżono ich nawet, bez jasnych dowodów, że stoją za buntami przeciw królowi. W ciągu jednej nocy musieli zostawić wszystko i udać się na wygnanie. Cała ich sieć kolegiów, łącznie z tym, nagle opustoszała.
A królowa, która kazała go zbudować, zdążyła go zobaczyć?
Gdzie tam, i w tym tkwi cała melancholia. Małgorzata Austriaczka zmarła w 1611 roku, bardzo młoda, w wyniku porodu, jeszcze zanim zaczęła się budowa. To jej mąż podjął jej życzenie, by założyć tu wielkie kolegium jezuitów. Ale on też go nie zobaczył: Filip III zmarł w 1621 roku, kiedy wieże były jeszcze w powijakach. Wzniesienie czegoś takiego było sprawą kilku pokoleń i żadne z tych dwojga, którzy o tym marzyli, nie zobaczyło tego gotowego.
