Jej dzwonnica wygląda, jakby ucięto ją w połowie wysokości, i tak właśnie jest: w 1581 roku piorun strącił iglicę i nigdy jej nie odbudowano. Ten ścięty wierzchołek stał się jedną z najbardziej lubianych sylwetek Girony. A budynek, który dziś stoi w cieniu katedry, był w rzeczywistości pierwszą katedrą miasta, wzniesioną na grobach pierwszych męczenników.
Kościół matka, poza murami
Sant Feliu wzniesiono poza murami, na wczesnochrześcijańskim cmentarzu, gdzie pochowano pierwszych męczenników miasta. To typowe położenie kościołów męczenników: budowano je nad grobem, a grób leżał poza obrębem murów, bo prawo rzymskie zakazywało grzebania zmarłych w mieście.
Bazylika była pierwszą siedzibą biskupią Girony, zanim katedrę przeniesiono do wnętrza murów, i dlatego zachowała status kościoła matki oraz symboliczne znaczenie, którego nigdy nie straciła. Pod jej dachem spoczywa też św. Narcyz, patron miasta.
Obecny budynek jest w zasadzie gotycki, trójnawowy, wznoszony między XIV a XVI wiekiem na wcześniejszych fazach. Fasada jest znacznie późniejsza, barokowa, a całość ma ten charakter nawarstwienia epok, typowy dla świątyni, która nigdy nie przestała służyć wiernym.
Osiem rzymskich sarkofagów w ścianie
Rzecz niezwykła kryje się w prezbiterium: osiem marmurowych sarkofagów rzymskich i wczesnochrześcijańskich sprzed tysiąca siedmiuset lat, wmurowanych w ściany, jakby były relikwiami. Mają płaskorzeźby ze scenami polowań, scenami mitologicznymi i motywami wczesnochrześcijańskimi i tworzą jedną z najznakomitszych kolekcji tego rodzaju w Europie.
Znalazły się tam w ramach ponownego wykorzystania. Gdy budowano średniowieczną świątynię, sarkofagi z dawnego cmentarza wbudowano w mury, zamiast je zniszczyć, częściowo ze względu na wartość materiału – marmur był drogi – a częściowo dla prestiżu, jaki dawało powiązanie z najdawniejszymi pochówkami.
W efekcie można dziś oglądać rzymską rzeźbę nagrobną z III wieku na wysokości oczu, wewnątrz gotyckiego kościoła, bez gablot i bez muzeum pośrodku. To jedna z najrzadszych rzeczy, jakie ma do zaoferowania jakakolwiek hiszpańska świątynia.
Wnętrze dopełniają grób św. Narcyza z jego barokową kaplicą i legenda, którą opowiada każdy mieszkaniec Girony: o muchach św. Narcyza, które wyleciały z jego zbezczeszczonego grobu i zmusiły do ucieczki wojska francuskie. Mucha stała się niemal symbolem miasta.
Nie do przegapienia
Dzwonnica jest ścięta
W 1581 roku piorun strącił iglicę i nigdy jej nie odbudowano. To jedna z najbardziej lubianych sylwetek miasta.
Była pierwszą katedrą
Wzniesiono ją poza murami na grobach pierwszych męczenników, zanim siedzibę biskupią przeniesiono do wnętrza murów.
Osiem rzymskich sarkofagów
Marmurowe, sprzed 1700 lat, wmurowane w ściany prezbiterium. Kolekcja wyróżniająca się w skali Europy.
Muchy św. Narcyza
Wyleciały z jego zbezczeszczonego grobu i zmusiły do ucieczki wojska francuskie. Mucha jest niemal symbolem Girony.
Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Girony
Bazylika stoi w północnej części starego miasta, obok Portal de Sobreportes i o krok od łaźni arabskich. Schody katedry wznoszą się tuż nad nią, więc oba miejsca w naturalny sposób zwiedza się jedno po drugim.
Jej ścięta dzwonnica jest punktem orientacyjnym starego miasta niemal z każdego miejsca: znad rzeki, z murów i z drugiego brzegu Onyar. Kiedy ją zlokalizujesz, zorientujesz się łatwiej niż z jakimkolwiek planem.
Bilet jest tani i zwykle wliczony w bilet do katedry, która stoi trzydzieści metrów dalej. Zarezerwuj pół godziny i sporą część poświęć prezbiterium: to sarkofagi są powodem wizyty.
Najczęstsze pytania
A ta historia o muchach św. Narcyza?
Podobno kiedy francuskie wojska zbezcześciły grób świętego, wyleciała z niego chmara olbrzymich much, która rzuciła się na żołnierzy i ich konie, aż zmusiła ich do ucieczki. Od tamtej pory mucha jest niemal symbolem Girony i gra główną rolę w jej jesiennych świętach. Legenda, oczywiście, ale w mieście opowiada się ją, jakby była ewangelią.
