Hallo! Ik ben Sanne, geboren op een steenworp hiervandaan en opgegroeid met rennen door deze witte straatjes van Marbella.
Overzicht
Laat me je mijn oude stad laten zien zoals ik hem aan een vriend zou laten zien: zonder haast en zonder folderpraat. We lopen hem helemaal door: de Plaza de los Naranjos met zijn fontein, de Ermita de Santiago, de Casa del Corregidor, het oude stadhuis, de Arabische stadsmuren, het Museo del Grabado en de pleinen met de meeste ziel.
Je ziet een Marbella dat niets te maken heeft met de jachten of de luxe van de haven: het Marbella van altijd, dat naar oranjebloesem en kalk ruikt. En onderweg gaan we drie juweeltjes binnen die van binnen hun eigen audiogids hebben, bij deze wandeling inbegrepen: de Ermita del Santo Cristo de la Vera Cruz, de Iglesia de la Encarnación en de Capilla de San Juan de Dios; bij hun deuren tik je en ga je met me naar binnen.
Onze wandeling begint op de Plaza de los Naranjos. We gaan beginnen.
Route
Ruik je die zoete geur die in de lucht hangt? Het is azahar, oranjebloesem, het handelsmerk van de Plaza de los Naranjos, het hart van de oude binnenstad van Marbella en de beste plek om deze stad te gaan begrijpen.
- 2
Renaissancefontein van de Plaza
Die stenen fontein midden op het plein, die er nu puur decoratief uitziet, was eeuwenlang iets veel serieuzers: hij was de waterkraan van het dorp.
Laat je niet misleiden door zijn formaat: dit witte kapelletje, bijna verstopt in een hoekje van het plein, is de kapel van Santiago, het oudste religieuze gebouw van Marbella, de opa van allemaal.
Die gevel van goudkleurige steen met een doorlopend balkon van drie bogen is de Casa del Corregidor, het oudste van de herenhuizen aan het plein, uit 1552.
Kijk omhoog naar het gebouw achteraan, dat met de klok en de vlaggen: het is de Casa Consistorial, het stadhuis, en het heeft al bijna vijf eeuwen het voor het zeggen in Marbella.
- 6
Een adempauze in de oude stad
Voordat je benen om rust gaan vragen, neem hier meteen even een adempauze, in een van deze hoekjes van de oude binnenstad. De oude wijk van Marbella zit vol schaduwrijke steegjes, patio's met bloempotten, fonteintjes en piepkleine pleintjes waar het lawaai van de kust ineens wegvalt.
- 7
Calle Ancha
Het zegt de naam al: Calle Ancha, de brede straat. En ja, lach maar even, want na het labyrint van steegjes eromheen is dit bijna een laan.
- 8
Plaza del Santo Cristo
Dit teruggetrokken, intieme pleintje, een van die waar je zin krijgt om te gaan zitten en niets te doen, is de Plaza del Santo Cristo, een van die hoekjes waar Marbella zijn stem verlaagt.
De kapel van El Santo Cristo de la Vera Cruz is een klein juweeltje waar veel toeristen zonder te stoppen aan voorbijlopen. Hij werd gebouwd in de eerste helft van de zestiende eeuw en maakte oorspronkelijk deel uit van een franciscanenklooster, dus het is een van de oudste christelijke bouwwerken die Marbella nog heeft.
Leg even je hand op deze steen. Voel je hem anders, ruwer, ouder dan alles wat wit is eromheen? Dat is hij ook: je raakt wat er over is van het kasteel en de stadsmuren van Marbella aan, en dit stond er al lang, heel lang voordat de christenen kwamen.
Dit gebouw verdient het dat je abrupt stilstaat, want het is een dubbele verrassing. Van buiten is het het Hospital Bazán, een van de weinige voorbeelden van nobele burgerlijke architectuur uit de zestiende eeuw die Marbella nog heeft; van binnen herbergt het een van de belangrijkste musea van zijn soort in heel Spanje. Laten we beginnen met de steen.
- 12
Calle Trinidad
Dit straatje bewaart een geheim. In de Calle Trinidad, tussen de muren van het oude kasteel, doken op een dag drie Romeinse kapitelen in Ionische stijl op. En weet je hoe ze erbij lagen?
- 13
Plaza de la Iglesia
Dit plein aan de voet van de grote kerk is de Plaza de la Iglesia, en het werkt als een soort voorhal, een adempauze die de stad met opzet heeft gelaten zodat je afstand kunt nemen en omhoog kunt kijken zonder je nek helemaal scheef te trekken.
De kerk van La Encarnación is de kathedraal die Marbella nooit heeft gehad maar die zich gedraagt alsof dat wel zo is.
De kapel van San Juan de Dios is nog zo'n verrassing die zich in het volle zicht verbergt. Hij is uit de zestiende eeuw en maakte deel uit van het oude Hospital Real, dat de Katholieke Koningen lieten stichten meteen nadat ze de stad hadden veroverd, om armen en pelgrims te verzorgen.
- 16
Calle Nueva
Laat de naam Calle Nueva je niet bedriegen, want nieuw is hij nauwelijks: zo heet hij al eeuwen, toen het echt de pas geopende straat was die het dichte stratenpatroon van de medina doorbrak om de stad lucht en handel te geven.
- 17
Bar El Estrecho
Bar El Estrecho is een legende, verborgen in een ontzettend smal steegje van de Calle San Lázaro, op nummer 12, en schenkt al sinds 1954 uit, van vader op zoon. Het is piepklein, er passen er met een wonder maar vier in, en juist daarom is het een van de meest geliefde plekken van Marbella.
- 18
Plaza de la Victoria
De Plaza de la Victoria is waar de oude binnenstad van stemming verandert: tegenover het koele halfduister van de steegjes is dit licht, terrassen, zonneschermen en gesprek, een van de pleinen waar Marbella graag aan tafel gaat zitten en de middag voorbij laat gaan.
- 19
Plaza de los Olivos
De Plaza de los Olivos is een van die hoekjes waar je zin krijgt om stil te staan: merk de rust op die je daar voelt, het wit van de gevels, het ingetogen groen van de olijfbomen die het zijn naam geven. Het is een teruggetrokken pleintje, als een zucht, de perfecte plek om alles langzaam te laten bezinken.
