Hoi! Ik ben Sanne en ik ben je stem door het Córdoba van de rivier, waar het enorme vanbinnen wordt bewaard en elke steen drie verledens heeft.
Overzicht
We komen langs de klokkentoren die een oude minaret verbergt, langs de Puerta del Perdón, langs het hart van de Mezquita-Catedral, langs de Triunfo de San Rafael en langs de Romeinse brug van Augustus, tot aan de Torre de la Calahorra op de andere oever. Córdoba heeft nooit gekozen tussen zijn verledens: het heeft ze allemaal opgestapeld en laten samenleven.
En nog iets: de Mezquita-Catedral en de Torre de la Calahorra hebben hun volledige audiogids voor binnen, inbegrepen bij deze wandeling; als je aankomt, tik je en ga je naar binnen. Je geniet er het best van op een zacht vuurtje, zoals salmorejo: zet me op pauze zodra iets je grijpt.
Onze wandeling begint bij de klokkentoren, de oude minaret. We beginnen.
Route
- 1
Klokkentoren
Kijk omhoog naar de toren. Meer dan vijftig meter, het eerste wat je van de Mezquita ziet vanuit de halve stad. Het is een barokke klokkentoren, bekroond door de heilige Rafaël, de aartsengel en beschermer van Córdoba.
- 2
Puerta del Perdón
Loop naar deze poort aan de noordgevel. Het is de Puerta del Perdón, de hoofdingang van de patio, en ze heet zo door een oud gebruik: op bepaalde data werden hier schulden kwijtgescholden en vijanden verzoend.
Voor je staat een bruine muur, bijna een vestingmuur, die hier al twaalfhonderd jaar staat: van buiten maakt hij geen indruk, en dat is de eerste les van Córdoba: het enorme houdt zich binnen verborgen.
- 4
Puerta de San Esteban
Loop een stukje om de muur heen naar de westkant en ga voor deze soberder, oudere poort staan.
- 5
Triunfo de San Rafael
Loop door de steegjes naar het zuiden, tot een groot plein, en in het midden vind je een torenhoge zuil met bovenop een gevleugelde figuur. Het is de Triunfo de San Rafael, bijna dertig meter barokke steen gewijd aan de aartsengel die, volgens de mensen van Córdoba, de stad beschermt.
- 6
La Albolafia
Leun over de balustrade naar de kant van de stad, stroomopwaarts, en zoek tussen het groen naar een groot houten rad, stil, naast enkele stenen muren in het water.
- 7
Puerta del Puente
Voor je staat een monumentale boog, als een kleine Romeinse triomfboog, aan de ingang van de brug. Het is de Puerta del Puente, een renaissanceportaal met zuilen en fronton, dat diende als plechtige toegang tot de stad.
Nu sta je erop. Kijk voor je uit: een lang lint van goudkleurige steen, met zijn zich herhalende bogen, steekt de breedte van de Guadalquivir over naar de andere oever. Het is de Puente Romano, meer dan driehonderd meter, zestien bogen, tweeduizend jaar geleden gebouwd in de tijd van Augustus.
- 9
De molens van de Guadalquivir
Blijf naar de oever kijken en je ziet meer stenen bouwwerken in de stroom, sommige half in puin. Het zijn de molens van de Guadalquivir, een rij watermolens die eeuwenlang de kracht van de rivier benutten om het graan van de hele streek te malen.
- 10
De Puente Romano van binnen
Loop door naar het midden van de brug, waar de rivier onder je voeten het breedst is. Van hieruit begrijp je het werk: kijk hoe de bogen in het midden groter worden, waar de stroming sterker is, en kleiner naar de oevers toe. Het is geen versiering, het is berekening.
Je hebt de hele Guadalquivir overgestoken en hier, aan het einde van de brug, ontvangt je een massieve, donkere toren met een militaire uitstraling: de Torre de la Calahorra.
- 12
Arco del Triunfo
Steek de brug weer over, zonder haast, en blijf bij de oever van de stad staan onder de grote boog die je op de heenweg passeerde, de Puerta del Puente, maar kijk er nu naar van binnenuit, nu je terug bent. Hij werkt als een triomfboog: de plechtige omlijsting waarmee de stad je terug welkom heet.
