Hoi! Ik ben Daan, Cádizenaar in hart en nieren, en ik ben je stem door het Cádiz van altijd, de oude stad ingeklemd tussen twee zeeën.
Overzicht
We komen langs het plein waar «La Pepa» werd geboren, de eerste Spaanse grondwet, langs de kathedraal met haar gouden koepel, langs de Torre Tavira die over de daken uitkijkt, langs de markt en langs La Caleta met haar twee forten, met onze voeten bijna in het zand. Drieduizend jaar Fenicische, Romeinse en liberale geschiedenis in één wandeling.
En nog iets: het Oratorium van de Santa Cueva, het Romeins Theater, de kathedraal, de Torre Tavira, het Oratorium van San Felipe Neri, het Gran Teatro Falla en de forten van Santa Catalina en San Sebastián hebben hun volledige audiogids, inbegrepen bij deze wandeling: als je aankomt, tik je en ga je naar binnen. Onze wandeling begint op de Plaza de España, voor het Monument voor de Cortes van 1812.
We beginnen.
Route
We staan op de Plaza de España, en ik wil dat je begint met kijken naar dat massieve blok witte steen dat haar beheerst: het is het Monument voor de Cortes van 1812. Het ruikt naar zilte lucht, je hoort de meeuwen en, als de wind van de kade komt, zelfs de diesel van een schip. Je staat precies waar de stad uitkijkt over de baai.
- 2
Oratorium van La Santa Cueva
Van buiten zou je niets zeggen: een bescheiden gevel in een willekeurige straat. Maar erachter schuilt een van die geheimen die Cádiz groot maken, het Oratorio de la Santa Cueva, neoclassicistisch, van het eind van de achttiende eeuw.
- 3
Plaza de San Juan de Dios
Je daalt af naar het hart van altijd en de stad verandert van tempo: palmen, bankjes, het gedrang van mensen die het stadhuis in en uit gaan. Je staat op de Plaza de San Juan de Dios, al eeuwen het hoofdplein van de inwoners van Cádiz, vlak bij de haven.
Sluit je ogen en stel je tienduizend mensen voor die schreeuwen op de tribunes. Je staat boven het Romeinse theater van Cádiz, een juweel dat de stad tweeduizend jaar lang verborgen hield onder haar huizen.
- 5
Barrio del Pópulo
Duik in deze smalle steegjes waar de zon amper tussen past en het lawaai ineens wegvalt. Dit is de Barrio del Pópulo, de oudste wijk die nog overeind staat, het hart van de middeleeuwse stad die binnen die muren paste.
- 6
Casa del Almirante
Kijk naar dit portaal van rode marmer met gedraaide zuilen: het is de Casa del Almirante, een barokpaleis van het eind van de zeventiende eeuw, gebouwd door een familie die rijk was geworden met de vloten naar de Indiën. De marmer lieten ze per schip uit Genua komen, zoals je nu een gril via internet bestelt.
- 7
Arco del Pópulo
Kijk naar deze stenen boog waar de straat doorheen sluipt. Het is de Arco del Pópulo, een van de drie poorten die nog over zijn van de middeleeuwse stadsmuur uit de dertiende eeuw, toen Cádiz helemaal in een handjevol steegjes paste. Erdoorheen lopen is, letterlijk, de oudste stad binnengaan.
- 8
Arco de la Rosa
Vlak naast de kathedraal opent zich deze andere boog in de oude muur: de Arco de la Rosa, uit de dertiende eeuw, nog een van de middeleeuwse poorten van de stad. Ze noemden hem naar een buurman, Gaspar de la Rosa.
Stap naar het plein en kijk omhoog: die gele koepel die in de zon schittert is de handtekening van Cádiz op elke foto. Je staat voor de kathedraal van de Santa Cruz, de Nieuwe Kathedraal, de geschiedenis van een stad die rijk werd met Amerika.
- 10
Freiduría Las Flores
Met deze geur van gefrituurd eten in de lucht stuur ik je naar een klassieker van Cádiz. Op de Plaza de la Catedral, op nummer 4, vind je de Freiduría Las Flores, een frituurzaak, een tempel van het pescaíto frito, gefrituurde vis. Vraag om een puntzak gemengd en vooral om de tortillitas de camarones, garnalenkoekjes, dun en krokant, van de beste van de stad.
- 11
Plaza de las Flores
Verlaat de markt en ineens barst de kleur los: kraampjes vol bloemen, geraniums, rozen, boeketten overal. Het is de Plaza de las Flores, de Plaza de Topete voor de mensen van hier, met op de achtergrond het postkantoor in neomudéjarstijl. Het ruikt naar natte aarde en anjers.
- 12
Centrale Markt van Cádiz
Maak je nu klaar voor het gewoel: stemmen die roepen, gehakt ijs en vooral de geur van de zee, van vis die net uit het water komt. Je staat in de Mercado Central, de Mercado de Abastos, op de Plaza de la Libertad, en het is een heus instituut.
Kijk omhoog naar die toren die boven alle daken uitsteekt. Het is de Torre Tavira, het hoogste punt van de oude binnenstad, ongeveer vijfenveertig meter boven zee, en vanaf zijn dakterras overzie je de hele stad in één blik.
- 14
Oratorium van San Felipe Neri
Blijf staan voor deze kerk met ovale plattegrond, want op heel weinig vierkante meters past de halve geschiedenis van Spanje. Het is het Oratorio de San Felipe Neri, barok, gebouwd tussen het eind van de zeventiende en het begin van de achttiende eeuw.
- 15
Plaza de San Antonio
Je komt nu op een deftiger, opener plein, met huizen met glazen erkers en een kerk die het achterste deel beheerst. Het is de Plaza de San Antonio, die eeuwenlang het hoofdplein van de burgerij van Cádiz was, dat van de grote kooplui.
- 16
Plaza de Mina en Museum van Cádiz
Je komt op een beplant plein, met grote bomen, frisse schaduw en vogelgezang; een oase te midden van zoveel steen. Het is de Plaza de Mina, in de negentiende eeuw aangelegd op de oude boomgaard van een klooster, en het is een van de openluchtzitkamers van de stad.
- 17
Alameda Apodaca
Volg dit beplante pad langs de zee en kijk naar de bomen: die enorme ficussen, met wortels als slangen en stammen die je met meerdere mensen zou omarmen, zijn meer dan honderd jaar oud. Het is de Alameda Apodaca, in de jaren twintig opnieuw ingericht met prachtige balustrades van keramiek.
- 18
Baluarte de la Candelaria
Kijk over de rand van deze muurpunt die zich in de baai boort: het is de Baluarte de la Candelaria, een vesting gebouwd in 1672 om deze flank van de stad te verdedigen tegen piraten en vijandelijke oorlogsvloten. De wind waait hier zo hard dat ze hem zelfs gebruikten met molens.
- 19
Parque Genovés
Ga door het hek en zonder het te merken praat je zachter: je betreedt een tuin uit een andere tijd, met heggen die in onmogelijke vormen zijn geknipt, torenhoge palmen en bomen uit de halve wereld. Het is de Parque Genovés, de grote botanische tuin van Cádiz, ontworpen halverwege de negentiende eeuw.
Ga voor deze gevel van rode baksteen staan, met drie grote hoefijzerbogen, en zeg me of het geen paleis uit duizend-en-een-nacht lijkt. Het is het Gran Teatro Falla, en voor een inwoner van Cádiz is het niet zomaar een theater: het is de kathedraal van het Carnaval.
- 21
Casa Manteca
Ik neem je mee naar een taberna, een kroeg, die pure wijk La Viña is, de wieg van het Carnaval. In de Calle Corralón de los Carros, nummer 66, zit Casa Manteca, geopend in 1953 door Pepe el Manteca, een stierenvechter die kastelein werd.
- 22
Playa de la Caleta
En ineens, de zee. Voor je opent zich een klein strand in de vorm van een schelp, omarmd door twee kastelen, met een wit badhuis met zuilen dat op het water is gebouwd. Het is La Caleta, het strand van de oude binnenstad, en voor de inwoners van Cádiz is het een heilige plek.
- 23
Paseo Fernando Quiñones
Nu komt een van de mooiste wandelingen van Spanje: dit stenen pad dat de zee in loopt, de Paseo Fernando Quiñones, genoemd naar een groot schrijver uit Cádiz. Het rust op een natuurlijk rif en loopt bijna een kilometer tussen twee wateren door.
Loop naar de noordpunt van het strand, waar het land de zee in steekt en een ster van steen vormt.
En hier komen we aan het einde van de wandeling, op de perfecte plek om afscheid te nemen: op een eilandje dat aan alle vier de kanten door zee is omgeven, het Castillo de San Sebastián, met zijn vuurtoren die de ingang van de baai bewaakt.
