Şehrin güney kenarında ağaçlar, yürüyüş yolları, çeşmeler ve anıtsal merdivenlerle kaplı kırk hektardan fazla bir alan; gölgenin lüks değil zorunluluk olduğu kurak bir vadiye kurulmuş bir başkentin akciğeri. Adını şehrin çok sevdiği Aragonlu bir şarkıcı-söz yazarı, yazar ve politikacıdan alıyor; içinde de iki yüzyıllık geçmişi olan bir botanik bahçesi saklıyor.
İklime karşı bir park
Zaragoza'nın aşırı karasal bir iklimi var: kırk derecenin üzerinde yazlar, soğuk kışlar ve ayın birkaç günü sert ve kuru esen kuzeybatı rüzgârı cierzo. Bu koşullarda bu ölçekte bir park kentsel bir süs değil, iklime karşı bir altyapıdır.
Tasarımı XX. yüzyılın başından ve XIX. yüzyıl kent parkı modeline uyuyor: büyük düz yürüyüş yolları, döner kavşaklar, anıtsal çeşmeler ve kesintisiz gölge yaratmak için düzenlenmiş yoğun bir bitki örtüsü. Çağlayanıyla ana merdiven, sahneyi kuran merkezî öğe.
En yüksek noktada, Zaragoza'yı 1118'de Müslümanlardan fetheden kral Savaşçı I. Alfonso'nun anıtı var; parkın tamamına ve şehrin büyük bölümüne hâkim bir seyir terasının üzerinde. Ana eksenin bitiş noktası.
Botanik bahçesi ve Rincón de Goya
Parkın içinde, kökenleri Real Sociedad Económica Aragonesa'nın tarımsal botanik öğretimi için bir bahçe kurduğu XVIII. yüzyıla uzanan Botanik Bahçesi var. Bilimsel ölçütlere göre düzenlenmiş koleksiyonları ve yüzyıllık örnekleri koruyor.
Bir de Rincón de Goya var: İspanya'da inşa edilen ilk rasyonalist bina olan 1928 tarihli bir pavyon; yalın hacimler, düz çatı, yatay pencereler ve hiçbir süsleme ödünü yok; üstelik bu dil burada yaygınlaşmadan birkaç yıl önce.
Park 2010'da adını değiştirdi ve onlarca yıl boyunca bir Aragon fikrinin sesi olan, şehrin benimsediği şarkıcı-söz yazarı, yazar, öğretmen ve milletvekili José Antonio Labordeta'nın adını aldı. “Canto a la libertad” şarkısı pratikte bölgenin gayriresmî marşı işlevini görüyor.
Kaçırılmayacaklar
Süs değil, altyapı
Kırk derecenin üzerinde yazlar ve esen cierzo ile Zaragoza'da gölge bir zorunluluk.
Botanik bahçesi XVIII. yüzyıldan
Real Sociedad Económica Aragonesa'nın tarımsal botanik öğretimi için bir bahçe olarak doğdu.
İspanya'nın ilk rasyonalizmi
1928 tarihli Rincón de Goya, ülkede inşa edilen ilk rasyonalist bina; bu dil yaygınlaşmadan birkaç yıl önce.
Tepede I. Alfonso
Şehri 1118'de fetheden kralın anıtı, parka hâkim bir seyir terasının üzerinde ana ekseni taçlandırıyor.
Zaragoza gezine nasıl uyar
Güney kenarında, merkezden Paseo de la Independencia üzerinden yürüyerek yirmi dakika ya da tramvayla birkaç dakika. Bu rehberin tarihi merkezin açıkça dışında kalan tek kısmı ve hızlı bir durak değil, bir öğleden sonra planı olarak işliyor.
Yol üzerinde Paraninfo ve Santa Engracia Bazilikası var; böylece şehrin güney ekseni koca bir öğleden sonrada rahatça art arda gezilir.
Giriş serbest ve ücretsiz, park saatleriyle. Yazın şehirde öğle vakti açık havada durulabilecek neredeyse tek yer burası ve yolculuk temmuza ya da ağustosa denk geliyorsa gelmek için bu yeterli bir neden.
Sık sorulan sorular
Labordeta'yı neden bu kadar severdik?
Çünkü bir şarkıcıdan çok daha fazlasıydı. Aragonlular için neredeyse gerçek marşımız olan, çaldığında boğazında düğümlenen “Canto a la libertad”ı, yani “Özgürlük Şarkısı”nı besteledi. “Un país en la mochila”, yani “Sırt Çantasında Bir Ülke” adlı bir televizyon programında İspanya'yı köy köy dolaştı ve sade insanların hayatını insanı büyüleyen bir sevgiyle gösterdi. Öğretmen, şair, düşündüğünü söyleyenlerden bir milletvekili... Bu toprakların sesi, o kadar.
O kadar eski botanik bahçesi nereden çıktı?
Topraklarını iyileştirmek isteyen bir avuç aydınlanmacıdan. XVIII. yüzyılın sonunda, ülkeyi bilim ve tarımla modernleştirmeyi hayal eden o derneklerden biri olan Real Sociedad Económica Aragonesa de Amigos del País, yani Aragon Ülke Dostları Kraliyet Ekonomi Derneği, bitkileri incelemek ve iklime alıştırmak için burada bir bahçe kurulmasına öncülük etti. Bu botanik köşe o tohumdan geliyor. Düşün ki bu aynı toprakta, gördüğün neredeyse her şey doğmadan önce bitkiler yetiştiriliyor.
