Bugün gösterişsiz bir saray ve modern İspanya'nın beşiklerinden biri. 1469'da meşalelerle ve alçak seslerle dolu bir sonbahar gecesi düşün, çünkü burada olan şey neredeyse gizlice yapıldı: geleceğin Katolik Hükümdarları, Kastilyalı Isabel ile Aragonlu Fernando'nun düğünü.
Neredeyse gizli bir düğün
19 Ekim 1469'du ve o evlilikte her şey usule aykırıydı. Fernando, Kastilya'ya uşak kılığında girmek zorunda kaldı; kendi maiyetinin katırcı yamağıymış gibi davrandı, çünkü Kastilya da Aragon da o birliğin düşmanlarıyla doluydu.
Kuzendiler, kan akrabasıydılar ve papanın izni olmadan evlilik geçersizdi. Ne yaptılar? Bir an önce evlenebilmek için sahte bir papalık fermanına, uydurulmuş bir belgeye başvurdular.
Gerçek muafiyet ancak 1471'de, Papa IV. Sixtus onu nihayet, zamanla Papa VI. Alexander olacak olan elçisi Rodrigo Borgia'nın eliyle verdiğinde geldi.
O “evet”ten Yarımada'nın iki büyük tacının birleşmesi, sonradan İspanya olacak şeyin tohumu doğdu. Ve bu birlik, Kral IV. Enrique'ye ve soyluların büyük bölümüne karşı, bu duvarlar arasında sessizce mühürlendi.
Bir kuleden atılan muhasip
Onu 1440 civarında, hayatı trajediyle biten bir kraliyet muhasibi olan Alonso Pérez de Vivero yükseltti: 1453'te onu bir kulenin tepesinden atarak öldürdüler.
Cinayet, krallığın en güçlü adamına, Kral II. Juan'ın her şeye kadir gözdesi don Álvaro de Luna'ya yüklendi. Skandal öyle büyüktü ki onun düşüşünü hızlandırdı: kısa süre sonra tutuklandı ve Valladolid'in Plaza Mayor'unda başı kesildi.
Yani: bu saray, XV. yüzyıl Kastilya'sını belirleyen anlardan ikisine bağlıdır: zamanının en güçlü gözdesinin düşüşüne ve tacları birleştiren düğüne.
Daha sonra bina krallığın büyük adalet mahkemesi olan Real Chancillería'ya ev sahipliği yaptı ve bugün Archivo Histórico Provincial'i (İl Tarih Arşivi) korur. Binlerce dava ve hayat burada kâğıda dönüşmüş olarak uyur.
Kaçırılmayacaklar
Katolik Hükümdarlar burada evlendi
19 Ekim 1469'da, neredeyse gizlice ve Kral IV. Enrique'ye karşı.
Fernando uşak kılığında geldi
Kastilya'yı tanınmadan geçmek için kendi maiyetinin katırcı yamağı kılığına girdi.
Ferman sahteydi
Kuzendiler ve papalık muafiyetine ihtiyaçları vardı. Gerçeği ancak 1471'de geldi.
Yapımcısını bir kuleden attılar
1453'te. Cinayet, don Álvaro de Luna'nın düşüşünü ve başının kesilmesini hızlandırdı.
Valladolid ziyaretine nasıl uyar
Tarihi merkezde, Plaza Mayor'a ve Santa María la Antigua'ya birkaç dakika mesafededir.
Durak on ya da on beş dakikadır. Kullanımdaki bir arşiv olduğu için içeriye erişim sınırlıdır: düğünün yapıldığı Sala Rica'nın görülüp görülemeyeceğini önceden kontrol et.
Plaza Mayor ile saraylar mahallesi arasındaki güzergâha uyar; San Pablo ve San Gregorio on dakika mesafededir.
Sık sorulan sorular
Evlenmek için gerçekten Papa'dan izinleri var mıydı?
Şey... pek sayılmaz, ve bu o düğünün en iyi saklanan sırlarından biri. O sırada tahtta olan papa bu muafiyeti hiç vermemişti. Ne yaptılar? Bir an önce evlenebilmek için sahte bir papalık fermanına, uydurulmuş bir belgeye başvurdular. Gerçeği ancak iki yıl sonra geldi: onu bin dört yüz yetmiş birde Papa IV. Sixtus imzaladı. Yani İspanya'yı kuran birlik, ne eksik ne fazla, sahte bir kâğıtla başladı.
Kuledeki o Vivero'nun arkasında nasıl bir hikâye var?
Dönemin en karanlıklarından biri. Ölümü krallığın en güçlü adamına atfedildi: kral II. Juan'ın her şeye kadir gözdesi Álvaro de Luna'ya. Skandal o kadar büyüktü ki gözdenin kendi düşüşünü hızlandırdı. Kısa süre sonra onu tutukladılar ve aynı bin dört yüz elli üç yılında Valladolid'in Plaza Mayor'unda başını kestiler. Öldürmeyi emreden, sonunda kendisi darağacına çıktı.
