Katedralin güney yanında, toprağın tam suya doğru uçuruma döndüğü yerde açılan terastır ve La Seu'nun neden olduğu yerde durduğunu bir bakışta açıklar: kilise bilerek Akdeniz'e dönük inşa edildi, gemilerin körfeze girerken ilk göreceği şey olsun diye.
Altın rengi taştan bir fener
Yüzyıllar boyunca dalgalar neredeyse bu duvarların dibinde kırılırdı. Kıyı çizgisi bugünkünden çok daha içerideydi ve piskoposlar ile krallar bu balkondan yelkenlerin gelip gidişini izlerdi: körfeze giren kişi bu siluetten güvenli bir limana vardığını anlardı.
Taş marès'tir, Mallorca'nın güneyindeki taş ocaklarından çıkan altın rengi kumtaşı; ışık karşısındaki davranışı da şehirde kimsenin ona bakmaktan bıkmamasının nedenidir. Sabahın ilk saatinde bala çalar, gün batımında turuncu ve pembeyle yanar: hiçbir zaman iki kez aynı renkte değildir.
Aynı yumuşaklık onun sorunudur. Deniz tuzu kumtaşını yavaş yavaş yer; bu yüzden taş ustaları bugün hâlâ blokları tek tek değiştirmeyi sürdürür. Palma katedrali inşaatı hiç bitmeyen bir binadır.
Portal del Mirador
Bu cephede açılan kapı bir servis girişi değildir: kilisenin soylu girişi olan Portal del Mirador'dur; denize dönüktür, çünkü krallar ve elçilikler denizden gelirdi. Onu XIV. yüzyılın sonunda Pere Morey ve Jean de Valenciennes gibi ustalar oydu.
Kapı alınlığında Son Akşam Yemeği yontulmuştur; kapının iki yanında da en büyük Mallorcalı heykeltıraş ve mimar Guillem Sagrera'nın imzasını taşıyan iki figür vardır: sonra Lonja'yı yükseltecek ve sonunda Napoli'de Alfonso el Magnánimo için çalışıp orada ölecek olan kişi.
Üzerinde durmaya değer bir kapıdır: XIV. yüzyıl Mallorca Gotiğinin oymacılık düzeyi, ada ölçeğinin bekletebileceğinin çok üzerindedir ve burada yoğun biçimde görülür.
Yazın, sabahın ortasına doğru embat yükselir: kıyıyı serinleten ve akşam olurken sönen deniz meltemi. Köylüler ve denizciler günlerini onun etrafında düzenlerdi; Palma'da su kenarında iç kesimlerden daha rahat nefes alınmasının nedeni hâlâ odur.
Kaçırılmayacaklar
Katedral bilerek denize bakar
Gemilerin körfeze girerken ilk göreceği şey olsun diye inşa edildi.
Marès taşı
Adanın güneyinden altın rengi kumtaşı. Sabah bal, gün batımında turuncu: hiçbir zaman aynı renk değil.
Portal del Mirador
Kilisenin soylu girişi, XIV. yüzyılda oyulmuş, alınlığında Son Akşam Yemeği.
Sagrera'dan iki figür
Aziz Petrus ve Aziz Pavlus; en büyük Mallorcalı heykeltıraşın adadaki yıllarından eser.
Palma gezine nasıl uyar
Katedral ziyaretinin bir parçasıdır ve genellikle bilete dahildir. Oraya içeriden çıkılır; yani serbestçe çıkılabilecek bağımsız bir seyir terası değildir.
Aşağıda yapay gölüyle Parc de la Mar ve daha ötede korunmuş Rönesans suru bölümü üzerindeki Dalt Murada gezinti yolu uzanır. Ziyaretten sonra oradan inmek güzergâhı doğal biçimde kapatır.
En iyi ışık, marès'in yandığı akşamüstünün son saatinin ışığıdır. Yazın geziyorsan, gölgesi olmayan terasın rahat olduğu tek saat de odur.
Sık sorulan sorular
Bu esintinin kendine ait bir adı olduğunu biliyor muydun?
Biz burada ona “embat” deriz: yazın kuşluk vakti yükselen, kıyıyı serinleten ve akşam olurken dinen deniz rüzgârı. Köylüler ve denizciler günlerini onun etrafında düzenlerdi; Palma'da öğle vakti su kenarında iç kesimlerden daha rahat nefes alınmasının nedeni hâlâ odur.
Peki denize bakan o devasa kapı?
Bu, La Seu'nun soylu girişi Portal del Mirador; körfezden gelen kralları ve elçilikleri karşılamak için suya açılan kapı. XIV. yüzyılın sonunda Pere Morey ve Jean de Valenciennes gibi ustalar tarafından oyuldu ve timpanonunda Son Akşam Yemeği yontulmuştur. Neredeyse on beş metrelik sivri kemere ve havariler, melekler ve peygamberlerden oluşan orduya dikkat et: sözsüz anlatılmış koca bir vaazdır.
Adanın en büyük heykeltıraşının imzasını taşıyan iki figür olduğunu biliyor muydun?
Kapının iki yanında duran Aziz Petrus ve Aziz Pavlus, sonradan Palma'nın Lonja'sını yükseltecek Mallorcalı usta Guillem Sagrera'nın eseridir. Kısa süre sonra kral Alfonso el Magnánimo için çalışmak üzere Napoli'ye gitti ve orada öldü: bu figürler onun Mallorca yıllarından kalmadır.
