Adı, Albarracín'in en iyi saklanmış sırrını barındırır. Pedro Ruiz de Azagra XII. yüzyılda köyün senyörü olduğunda kurnazca bir şey yaptı: ne Kastilya kralına ne de Aragon kralına boyun eğmemek için kendini yalnızca Santa María'nın, yani bizzat Meryem Ana'nın vasalı ilan etti.
Etten kemikten hiç kimsenin vasalı değil
Bu akıl yürütme, çağı için hukuken kusursuzdu: vasallık bir efendi gerektiriyordu ve seçilen efendi Meryem Ana ise hiçbir dünyevi kral itaat talep edemezdi. Yaşayan hiçbir hükümdarı tanımayarak Azagra bağımsızlığını güvenceye alıyordu.
Bu yüzden Meryem Ana'ya adanmışlık her yerde karşınıza çıkar —şehrin resmî adı yüzyıllarca Santa María de Albarracín'di— ve bu yüzden bu kilise sıradan bir mahalle kilisesi değildir: senyörlüğün bir asırdan fazla savunduğu inatçı bir özgürlüğün simgesidir.
En ilginci de Azagra'nın Albarracín'in senyörü olma biçimidir: köyü ona hiçbir Hristiyan kral değil, Müslüman bir kral verdi. Anlatılana göre köyü ona teslim eden, Valencia ve Murcia'nın güçlü “Kurt Kral”ı Ibn Mardanish'ti.
Senyörlüğü ne Kastilya'ya ne de Aragon'a borçlu olmadığı için kendini yalnızca Santa María'nın vasalı ilan edebildi ve kimse buna itiraz etmedi. Bu, İber Yarımadası Orta Çağı'nın en zekice siyasi hamlelerinden biridir.
Aynı anda dua etmek ve savunmak
Bugünkü yapı XVI. yüzyıldandır ve yine Salvador Katedrali'ni ve Teruel su kemerini de yükselten Fransız mühendis Pierres Vedel'in eli olarak kabul edilir.
Köyün savunma kuşağının da bir parçasıydı: aynı anda hem dua eder hem savunur, bir sınır şehrine çok özgü bir şey. Kiliselerin sur sistemine dahil edilmesi Orta Çağ Aragon'unda yaygındır ve burada açıkça görülür.
İçeride seni Meryem Ana tasviriyle portal, yıldızlarla bezeli bir tavanın altında bir nef, payandaların arasına yerleştirilmiş şapeller, San Sebastián retablosu, ana sunak ve ince alçı işleriyle çevrili bir vaaz kürsüsü bekler.
Bu kiliseye adının nedenini bilerek bakmak ziyareti tamamen değiştirir: artık yalnızca bir tapınak değil, Albarracín'in bağımsızlığının kuruluş belgesidir.
Kaçırılmayacaklar
Yalnızca Meryem Ana'nın vasalı
Azagra, Kastilya'ya da Aragon'a da boyun eğmemek için kendini Santa María'nın vasalı ilan etti.
Köyü ona Müslüman bir kral verdi
Valencia ve Murcia'nın “Kurt Kral”ı Ibn Mardanish, Albarracín'i Azagra'ya teslim etti.
XVI. yüzyıldan bir yapı
Katedralin ve Teruel su kemerinin de ustası olan Pierres Vedel'e atfedilir.
Hem kilise hem sur
Köyün savunma kuşağının parçasıydı: dua eder ve savunur, tam bir sınır şehri işi.
Albarracín gezine nasıl uyar
Tarihi merkezde, Plaza Mayor'dan nehre doğru inen güzergâh üzerindedir. Köyün her noktasından birkaç dakikada ulaşılır.
İç ziyaret yaklaşık yirmi ila otuz dakika sürer. Saatleri kontrol et; bu büyüklükte bir köyde sınırlı ve mevsimliktir.
Salvador Katedrali ile bir çift oluşturur: ikisi birlikte, bir dağ köyünün bir asırdan fazla hiçbir krala itaat etmemeyi nasıl başardığının bütün hikâyesini anlatır.
Sık sorulan sorular
Azagra koca bir kasabayı tek başına nasıl elde etti?
İşin ilginç yanı şu: onu ona hiçbir Hristiyan kral değil, Müslüman bir kral verdi. Anlatılana göre Albarracín'i Pedro Ruiz de Azagra'ya teslim eden, Valencia ve Murcia'nın güçlü “Kurt Kral”ı Ibn Mardanish'ti. Senyörlüğünü ne Kastilya'ya ne de Aragon'a borçlu olduğundan, kendini yalnızca Santa María'nın vasalı ilan edebildi ve ikisinden de bağımsız kaldı.
