Δεσπόζει σε μια μαζεμένη πλατεία με νεραντζιές και παγκάκια, και πριν κοιτάξεις ψηλά αξίζει να ξέρεις τι πατάς: αυτός ο ναός υψώνεται ακριβώς πάνω στο μεγάλο τζαμί της μουσουλμανικής πόλης, το κεντρικό τέμενος του 13ου αιώνα, και δεν είναι σχήμα λόγου. Σώζονται απομεινάρια στη θέση τους. Είναι ολόκληρη η Ρόντα σε ένα μόνο κτίριο: το μουσουλμανικό και το χριστιανικό, όχι το ένα δίπλα στο άλλο αλλά το ένα μέσα στο άλλο.
Τρεις ρυθμοί και ένας σεισμός
Μετά την κατάκτηση του 1485, ο Φερδινάνδος ο Καθολικός μετέτρεψε το τζαμί σε κεντρική εκκλησία και άρχισαν να χτίζουν σε γοτθικό ρυθμό πάνω στην προηγούμενη κατασκευή. Το 1580 όμως ένας σεισμός γκρέμισε το ιερό και χρειάστηκε να ξαναχτιστεί, πια με τη γλώσσα της εποχής.
Το αποτέλεσμα είναι ότι καθώς περπατάς στο εσωτερικό αλλάζεις αιώνα σε κάθε βήμα: ο κεντρικός χώρος προς την είσοδο διατηρεί γοτθικούς σταυροθόλους με νευρώσεις, το ξαναχτισμένο ιερό είναι αναγεννησιακό και η διακόσμηση και το κεντρικό ρετάμπλο είναι πια μπαρόκ. Τρεις εποχές ευανάγνωστες σε ένα κτίριο μεσαίου μεγέθους.
Το πιο εύγλωττο στοιχείο είναι η αψίδα του μιχράμπ, διατηρημένη στην αρχική της θέση και ορατή μέσα στον ναό. Έδειχνε την κατεύθυνση της Μέκκας, και είναι ένα από τα λίγα απομεινάρια του τζαμιού που βρίσκονται ακόμη ακριβώς εκεί όπου ήταν. Το να τη βλέπεις μέσα σε μια καθολική εκκλησία συνοψίζει την ιστορία αυτής της πόλης.
Η αυλή με τις νεραντζιές και το μπαλκόνι της πλατείας
Η αυλή με τις νεραντζιές καταλαμβάνει τη θέση του παλιού σαχν, της αυλής όπου οι πιστοί εξαγνίζονταν πριν από την προσευχή, και το καμπαναριό υψώθηκε πάνω στον μιναρέ του τζαμιού, αξιοποιώντας τον κορμό του. Η κάτοψη του ισλαμικού κτιρίου εξακολουθεί να καθορίζει το χριστιανικό πέντε αιώνες αργότερα.
Κατά μήκος της πρόσοψης τρέχει ένα μακρύ μπαλκόνι ανοιχτό προς την πλατεία, και αυτό το στοιχείο έχει μια εξήγηση που εκπλήσσει: ήταν το θεωρείο της πόλης. Πριν υπάρξει η αρένα, οι ταυρομαχικές γιορτές, τα ιππικά αγωνίσματα με καλάμια και οι γιορτές γίνονταν εδώ κάτω, και από εκείνη τη στοά οι αρχές τα έβλεπαν όλα καθιστές.
Δηλαδή, υπάρχει μια σκιερή κερκίδα αρένας στην πρόσοψη μιας εκκλησίας. Είναι από εκείνα τα πράγματα που αλλάζουν εντελώς την ανάγνωση ενός κτιρίου μόλις κάποιος σου τα πει, και που χωρίς εξήγηση περνούν για ένα απλό σημείο θέας.
Μη χάσεις
Η αψίδα του μιχράμπ
Διατηρημένη στη θέση της μέσα στον ναό. Έδειχνε την κατεύθυνση της Μέκκας και είναι ένα από τα λίγα απομεινάρια του τζαμιού.
Ένας σεισμός έκοψε το κτίριο στα δύο
Το 1580 γκρέμισε το γοτθικό ιερό και χρειάστηκε να ξαναφτιαχτεί σε αναγεννησιακό. Γι' αυτό αλλάζεις αιώνα καθώς περπατάς.
Ο πύργος ήταν ο μιναρές
Το καμπαναριό υψώθηκε πάνω στον κορμό του μιναρέ του τζαμιού, και η αυλή με τις νεραντζιές καταλαμβάνει το παλιό σαχν.
Μια κερκίδα σε μια εκκλησία
Το συνεχές μπαλκόνι της πρόσοψης ήταν το θεωρείο από το οποίο οι αρχές έβλεπαν τις ταυρομαχικές γιορτές της πλατείας.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Ρόντα
Βρίσκεται στην καρδιά της παλιάς πόλης, στην πλατεία Δουκέσα δε Παρθέντ, δίπλα στο δημαρχείο και πέντε λεπτά από το παλάτι Μοντραγκόν. Είναι το κέντρο της παλιάς Ρόντα, νότια της Πουέντε Νουέβο.
Η πλατεία είναι από τις πιο ευχάριστες της πόλης, με σκιά, παγκάκια και πολύ λίγη κίνηση σε σύγκριση με τον άξονα της γέφυρας. Λειτουργεί καλά ως διάλειμμα το απόγευμα.
Μέσα βλέπεις τον γοτθικό χώρο, τον αναγεννησιακό, την αψίδα του μιχράμπ, τον χορό με τα σκαλιστά στασίδια του και την κεντρική Αγία Τράπεζα. Υπολόγισε μισή ώρα, και αξίζει να ανέβεις στο καμπαναριό αν είναι ανοιχτό: σου δίνει τη θέα της παλιάς πόλης από ψηλά.
Συχνές ερωτήσεις
Σε τι χρησιμεύει εκείνο το συνεχές μπαλκόνι πάνω από την πλατεία;
Ήταν το θεωρείο της πόλης. Πριν υπάρξει η αρένα ταυρομαχιών, οι γιορτές, τα παιχνίδια με καλάμια και οι ταυρομαχικές εκδηλώσεις γίνονταν εδώ κάτω, και από εκείνη τη στοά οι αρχές τα έβλεπαν όλα καθισμένες άνετα. Μια κερκίδα στη σκιά στην πρόσοψη μιας εκκλησίας.
