Wielki teatr Murcji, otwarty w 1862 roku w obecności królowej Izabeli II. Na tej działce był ogród starego klasztoru dominikanów i dopiero po kasatach dóbr kościelnych w XIX wieku można było wznieść tu świątynię innego kultu: kultu sceny. I ciągnie się za nim legenda o ogniu.
Teatr na klasztornym ogrodzie
Kasata dóbr kościelnych przeprowadzona przez Mendizábala w 1836 roku wystawiła na sprzedaż majątek zakonów w całej Hiszpanii i uwolniła ogromne ilości gruntów w centrach miast. Spora część hiszpańskich teatrów, targów i placów z XIX wieku stoi na miejscu dawnych klasztorów.
Dokładnie to wydarzyło się tutaj: ogród dominikanów stał się wielkim teatrem miasta, z królową w loży w dniu otwarcia, w 1862 roku.
Dziesięć lat później przyjął imię Juliána Romei, aktora z Murcji, który był gwiazdą swoich czasów i jedną z wielkich postaci hiszpańskiej sceny XIX wieku. To, że miasto nazwało swój teatr imieniem miejscowego aktora, wiele mówi o dumie, jaką z niego czuło.
Z zewnątrz jest eklektyczny, z typową dla XIX wieku mieszanką klasycznych odniesień; w środku to kompletny teatr w stylu włoskim: westybul, schody do lóż, widownia w kształcie podkowy w czerwieni i złocie z malowanym sufitem, kurtyna i scena.
Klątwa zakonnika
Legenda mówi, że zakonnik z wywłaszczonego klasztoru przeklął teatr trzema pożarami. Uderzające jest to, że pożary naprawdę były: teatr Romea płonął więcej niż raz w XIX wieku i trzeba go było odbudowywać po płomieniach.
Te prawdziwe pożary były idealnym paliwem, by legenda mocno się zajęła. To bardzo częsty mechanizm: przesąd czepia się faktów, które da się sprawdzić, i od tej chwili nikt nie jest w stanie go obalić.
I jest zwyczaj, który wciąż żyje: podobno na każde przedstawienie wycofuje się ze sprzedaży jeden bilet, żeby teatr nigdy nie zapełnił się całkowicie i klątwa się nie spełniła. Czy to prawdziwy rytuał, czy dobrze opowiedziana historia – należy do budynku.
Pożary teatrów były zresztą problemem strukturalnym XIX wieku w całej Europie: dekoracje z tkaniny, oświetlenie gazowe i drewniane konstrukcje. Nowoczesne przepisy bezpieczeństwa scenicznego narodziły się właśnie z tamtych katastrof.
Nie do przegapienia
Otwarty w 1862 roku
W obecności królowej Izabeli II, na dawnym ogrodzie klasztoru dominikanów.
Umożliwiła go kasata dóbr kościelnych
Ta przeprowadzona przez Mendizábala w 1836 roku uwolniła klasztorne grunty w centrach miast w połowie Hiszpanii.
Nosi imię aktora
Julián Romea, aktor z Murcji i gwiazda hiszpańskiej sceny XIX wieku. Nazwę zmieniono w 1872 roku.
Klątwa zakonnika
Zapowiedziano trzy pożary i rzeczywiście płonął więcej niż raz. Na każde przedstawienie wycofuje się jeden bilet.
Jak to wpleść w zwiedzanie Murcji
Stoi na Plaza de Julián Romea, obok ulicy Trapería i kilka minut od Real Casino. To część osi historycznego centrum.
Zwiedzanie wnętrza z przewodnikiem trwa około czterdziestu minut i warto je odbyć, żeby zobaczyć widownię w kształcie podkowy. Sprawdź repertuar i godziny: to wciąż czynny teatr.
Bardzo blisko są Plaza de Santo Domingo z monumentalnym fikusem i Plaza de Santa Catalina, epicentrum rund po barach z tapas w Murcji.
Najczęstsze pytania
Dobrze, klątwa to legenda… ale czy naprawdę płonął?
Naprawdę, i to nie raz. Teatr Romea przeszedł prawdziwe pożary w XIX wieku i trzeba go było odbudowywać po płomieniach. Te prawdziwe ognie były idealnym paliwem, by legenda o zakonniku i jego klątwie zapłonęła z taką siłą.
