Jak to się skończyło i co zostało
Koniec przyszedł z dwóch stron naraz. W połowie XIX wieku epidemia zwana pebryną zdziesiątkowała jedwabniki w całej Europie: była tak groźna, że francuski rząd zlecił jej zbadanie Louisowi Pasteurowi, który poświęcił temu problemowi pięć lat i w końcu zidentyfikował odpowiedzialne za nią mikroorganizmy.
W tym samym czasie industrializacja włókiennictwa sprawiała, że rzemieślnicze krosno przestawało się opłacać: zmechanizowane fabryki w Lyonie i w Anglii produkowały taniej i szybciej. W ciągu kilku dziesięcioleci rzemiosło liczące cztery stulecia wygasło prawie całkowicie.
To, co zostało, to nie tylko muzeum. Niektóre walenckie krosna wciąż produkują jedwab na stroje falleras, uczestniczek święta Fallas, szyte z ręcznie tkanych brokatów typu espolín według historycznych wzorów, a ich cena idzie w tysiące euro. Rzemiosło przetrwało dzięki świętu.
I została dzielnica. Velluters przez dziesięciolecia podupadała, a teraz przechodzi rewitalizację, ze zwykłym napięciem między odnową a wypieraniem mieszkańców. Spacer po niej, wśród niskich domów i warsztatów, to trzeci przystanek tego szlaku i najmniej turystyczny z trzech.
Informacje praktyczne
Trzy przystankiLonja de la Seda, Mercado Central i Real Colegio del Arte Mayor de la Seda. Wszystkie w odległości mniejszej niż 10 minut.
CenyLonja około 2 euro, Colegio de la Seda około 9 euro, targ za darmo. To tani szlak.
Ile czasuCałe przedpołudnie z trzema wizytami i spacerem po Velluters.
Godziny otwarciaMercado Central jest otwarty tylko przed południem, a w niedziele zamknięty. Kolegium jest zamknięte w poniedziałki.
Nie przegapPosadzki z płytek w Sali Sławy i kart perforowanych Jacquarda.
Rzemiosło dziśPrzetrwało w brokatach espolín na stroje falleras, tkanych ręcznie, z cenami w tysiącach euro.